II SA/Wa 478/14
PostanowienieWSA w Warszawie2015-01-16
Skład orzekający: Iwona Malicka
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wnioskodawca może otrzymać prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata ze względu na trudną sytuację finansową uniemożliwiającą poniesienie kosztów postępowania bez uszczerbku dla utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny?Ratio decidendi
Sąd przyznał prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata, gdyż wnioskodawca wykazał, że jego sytuacja finansowa jest na tyle trudna, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny, co jest podstawą do przyznania takiego prawa na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 262 i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.Stan faktyczny
M. C. zwrócił się do WSA w Warszawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata w sprawie dotyczącej skargi na decyzję Prezesa ZUS o odmowie przyznania świadczenia. Wnioskodawca jest osobą schorowaną, utrzymującą się wyłącznie z niskich zasiłków z Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej, nie posiada majątku ani oszczędności, a jego sytuacja finansowa uniemożliwia pokrycie kosztów postępowania bez uszczerbku dla codziennego utrzymania i leczenia.Rozstrzygnięcie
Przyznał M. C. prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata.Pełny tekst orzeczenia
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Iwona Malicka po rozpoznaniu w dniu 16 stycznia 2015 r. w Warszawie na posiedzeniu niejawnym wniosku M. C. o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi M. C. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia w drodze wyjątku postanawia: przyznać M. C. prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata.
M. C. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata w niniejszej sprawie.
We wniosku podał, że sam pozostaje w gospodarstwie domowym, jest osobą schorowaną, a utrzymuje się jedynie z zasiłków z Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w [...] w wysokości 271 zł oraz 90 zł. Podniósł, że nie tylko nie posiada środków na konieczną rehabilitację i leki, ale i na codzienne utrzymanie.
Skarżący oświadczył, że posiada mieszkanie spółdzielcze o powierzchni 49 m2, a ponadto nie ma żadnego majątku ani oszczędności.
Do wniosku dołączył kserokopię zaświadczenia z Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w [...] z dnia [...] listopada 2014 r., o przyznanych zasiłkach za okres od dnia [...] kwietnia 2014 r. do dnia [...] października 2014 r.
Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:
Należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie skarżący, stosownie do treści art. 239 pkt 1 lit. e ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.
Natomiast zgodnie z art. 262 powołanej ustawy, przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego, mają odpowiednie zastosowanie do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.
Stosownie zaś do art. 245 § 1 i 3 tej ustawy, prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie częściowym i obejmować tylko ustanowienie adwokata. Przyznanie tego prawa osobie fizycznej następuje na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Jak wynika ze złożonego wniosku oraz akt administracyjnych, sytuacja finansowa skarżącego jest bardzo trudna – jest osobą schorowaną, a utrzymuje się jedynie z zasiłków z ośrodka pomocy społecznej. Brakuje mu pieniędzy na konieczne leczenie oraz codzienne utrzymanie.
W tej sytuacji należy uznać, że skarżący wykazał, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, w zakresie ustanowienia adwokata, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie.
Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 262 i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono, jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło