II SA/Wa 48/15

PostanowienieWSA w Warszawie2015-03-18

Skład orzekający: Iwona Malicka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wnioskodawca może otrzymać prawo pomocy w postaci ustanowienia radcy prawnego z urzędu z uwagi na swoją trudną sytuację materialną?
Ratio decidendi
Sąd przyznał prawo pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego, ponieważ wnioskodawca wykazał, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny, co jest przesłanką do przyznania takiego prawa na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Stan faktyczny
A. K. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego w sprawie skargi na decyzję Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z października 2014 r. Wnioskodawca jest osobą niepełnosprawną, nie posiada oszczędności, a jego dochód z najmu lokalu wynosi 600 zł brutto miesięcznie. Wskazał również miesięczne wydatki na utrzymanie domu w wysokości 400 zł oraz brak innych dochodów, utrzymując się częściowo z pomocy rodziny.
Rozstrzygnięcie
Przyznał A. K. prawo pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Iwona Malicka po rozpoznaniu w dniu 18 marca 2015 r. w Warszawie na posiedzeniu niejawnym wniosku A. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego w sprawie ze skargi A. K. na decyzję Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] października 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: przyznać A. K. prawo pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego. A. K. wraz ze skargą na decyzję Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji, wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego. W uzasadnieniu wniosku podał, że jest osobą niepełnosprawną, nie uzyskuje żadnych dochodów, pozostaje sam w gospodarstwie domowym. Wskazał, że utrzymuje się z czynszu z tytułu najmu lokalu użytkowego, znajdującego się w domu w L. przy [...], który wynosi 600 zł brutto. Oświadczył, że jest współwłaścicielem domu o powierzchni 150 m2 oraz działki o powierzchni 856 m2, na której jest posadowiony dom, a ponadto nie ma żadnego majątku ani oszczędności. Powyższy wniosek uzupełnił pismem z dnia 9 marca 2015 r., w którym wskazał, że stałe miesięczne wydatki w jego gospodarstwie domowym stanowią opłaty za prąd – 160 zł, za gaz – 100 zł, za usługi wodno-kanalizacyjne – 100 zł oraz podatek od nieruchomości w kwocie 40 zł – łącznie 400 zł. Skarżący podniósł, że pomoc w codziennym utrzymaniu uzyskuje od rodziny. Do wniosku dołączył kserokopię zeznania podatkowego za 2013 r., kserokopię orzeczenia o stopniu niepełnosprawności oraz kserokopię umowy najmu lokalu użytkowego wraz z aneksem. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje: Stosownie do art. 245 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r, poz. 270 ze zm.), prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie częściowym i obejmować tylko ustanowienie radcy prawnego. Przyznanie tego prawa osobie fizycznej następuje na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Ze złożonego w niniejszej sprawie wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz załączonych dokumentów wynika, że sytuacja materialna strony jest trudna i nie pozwala na ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika z wyboru. Skarżący jest osobą niepełnosprawną, nie posiada oszczędności ani przedmiotów wartościowych, a dochód w wysokości 600 zł brutto, jakim dysponuje, nie pozwala na poniesienie pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla wnioskodawcy. Same bowiem koszty utrzymania domu wynoszą 400 zł miesięcznie. W związku z powyższym należało uznać, iż skarżący wykazał, iż spełnia przesłanki do przyznania pełnomocnika z urzędu. Dlatego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 oraz w związku z art. 254 § 1, art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono, jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło