II SA/Wa 481/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Góraj po rozpoznaniu w dniu 26 lipca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. J. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 kwietnia 2011 r. sygn. akt II SA/Wa 481/11 w sprawie ze skargi J. J. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lutego 2009 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną myśliwską postanawia odmówić przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 20 kwietnia 2011 r. sygn. akt II SA/Wa 481/11 oddalił skargę J. J. wniesioną na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lutego 2009 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną myśliwską. Pismem z dnia 17 maja 2011 r. (data stempla pocztowego – 17 maja 2011 r.) J. J. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia ww. wyroku. Do przedmiotowego pisma skarżący dołączył wniosek o sporządzenie uzasadnienia powołanego orzeczenia. W treści wniosku o przywrócenie terminu skarżący wskazał, że z zawiadomienia o terminie rozprawy dowiedział się, że jego stawiennictwo na rozprawę jest nieobowiązkowe lecz mimo to chciał uczestniczyć w rozprawie, niemniej jednak ze względu na awarię sieci kanalizacyjnej w domu i zalanie mieszkania nie było to możliwe. Z informacji uzyskanych telefonicznie w dniach 22 i 26 kwietnia 2011 r. dowiedział się, że stronie nie udziela się informacji telefonicznie oraz że na pewno otrzyma odpis wyroku WSA wraz z odpowiednim pouczeniem. W związku z tym, że wyroku nie otrzymał członek jego rodziny poinformował go w "dniu wczorajszym", tj. 16 maja 2011 r. o treści wyroku, o której dowiedział się z internetu. Następnie prawnik pouczył go o trybie postępowania w sprawie. W związku z powyższym wystąpił z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. W ocenie skarżącego do naruszenia terminu doszło bez jego winy albowiem był on przekonany, że otrzyma wyrok do rąk własnych, tymczasem odnalazł go w internecie, a dodatkowo zaznaczył, że do dnia dzisiejszego usuwa skutki zalania mieszkania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 141 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) – dalej: ppsa, w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku. Uzasadnienie wyroku sporządza się w terminie czternastu dni od dnia zgłoszenia wniosku. Odmowa sporządzenia uzasadnienia wyroku następuje postanowieniem wydanym na posiedzeniu niejawnym (§ 3 ww. art.). Z treści art. 86 § 1 ppsa wynika, że, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Stosownie do treści art. 87 § 1 ww. ustawy, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2 ww. art.). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4 ww. art.). Zestawiając datę ogłoszenia wyroku – 20 kwietnia 2011 r. z datą wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku – 17 maja 2011 r., należy stwierdzić, że termin do jego wniesienia upłynął z dniem 27 kwietnia 2011 r. Pismem z dnia 17 maja 2011 r. (data stempla pocztowego – 17 maja 2011 r.) J. J. zwrócił się do WSA w Warszawie z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia ww. wyroku. Do przedmiotowego pisma skarżący dołączył wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Jak wynika z akt rozpoznawanej sprawy w zawiadomieniu o rozprawie z dnia 21 marca 2011 r., doręczonym stronie skarżącej w dniu 25 marca 2011 r., skarżący został poinformowany, że rozprawa odbędzie się 20 kwietnia 2011 r. oraz pouczony o terminie i sposobie złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Z treści pisma skarżącego z dnia 17 maja 2011 r., stanowiącego wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, wynika, że skarżący o uchybieniu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku dowiedział się 16 maja 2011 r. – w dniu otrzymania wyroku od członka jego rodziny, który pobrał go z internetu. Tym samym zestawiając datę doręczenia skarżącemu treści wyroku z internetu – 16 maja 2011 r., z datą wniesienia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku – 17 maja 2011 r., należy stwierdzić, że wniosek został wniesiony w terminie określonym w art. 87 § 1 ppsa. Równocześnie z wnioskiem strona wniosła o sporządzenie uzasadnienia wyroku. W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu skarżący podniósł, iż z zawiadomienia o terminie rozprawy dowiedział się, że jego stawiennictwo na rozprawę jest nieobowiązkowe lecz mimo to chciał uczestniczyć w rozprawie, niemniej jednak ze względu na awarię sieci kanalizacyjnej w domu i zalanie mieszkania nie było to możliwe. Z informacji uzyskanych telefonicznie w dniach 22 i 26 kwietnia 2011 r. dowiedział się, że stronie nie udziela się informacji telefonicznie oraz że na pewno otrzyma odpis wyroku WSA wraz z odpowiednim pouczeniem. W związku z tym, że wyroku nie otrzymał członek jego rodziny poinformował go w "dniu wczorajszym", tj. 16 maja 2011 r. o treści wyroku, jaką pobrał z internetu. Następnie prawnik pouczył go o trybie postępowania w sprawie. W związku z powyższym wystąpił z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. W ocenie skarżącego do naruszenia terminu doszło bez jego winy albowiem był on przekonany, że otrzyma wyrok do rąk własnych, tymczasem odnalazł go w internecie, a dodatkowo zaznaczył, że do dnia dzisiejszego usuwa skutki zalania mieszkania. W ocenie Sądu, okoliczność, że uchybienie terminu nastąpiło z powodu zaistnienia możliwości nieprecyzyjnego telefonicznego poinformowania strony skarżącej o sposobie doręczenia orzeczenia, nie uzasadnia przywrócenie uchybionego terminu. Biorąc pod uwagę obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o własne interesy, uznać należy, iż skarżący nie uprawdopodobnił by do uchybienia terminu do wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku doszło bez jego winy. Wskazać należy bowiem, iż skarżący w zawiadomieniu o terminie rozprawy został prawidłowo pouczony o tym, iż sentencji wyroku ogłoszonego na rozprawie nie doręcza się stronom nieobecnym na rozprawie, z wyjątkiem strony działającej bez adwokata lub radcy prawnego, która była nieobecna na rozprawie z powodu pozbawienia wolności, jak również, że uzasadnienie wyroku oddalającego skargę jest doręczane na wniosek złożony w terminie 7 dni od daty ogłoszenia wyroku, a złożenie wniosku po upływie tego terminu jest czynnością bezskuteczną. Tym samym okoliczność podnoszona przez skarżącego (przekonanie, że otrzyma wyrok do rąk własnych, poparte nieprecyzyjnym telefonicznym poinformowaniem strony skarżącej o sposobie doręczenia orzeczenia) nie może być przesłanką braku winy strony, gdyż w danym przypadku Sąd nie zaniedbał obowiązku stosownego pouczenia. Również wskazana przez skarżącego okoliczność zalania mieszkania nie została poparta żadnymi dokumentami, które by na nią wskazywały, przedstawiały jej rozmiar i ewentualne skutki dla aktywności skarżącego w podejmowaniu czynności procesowych. Samo twierdzenie skarżącego, że do dnia dzisiejszego usuwa skutki zalania mieszkania, zdaniem Sądu, nie uzasadnia braku winy w uchybieniu terminu. Wskazać należy, iż zaniedbanie skarżącego w przedmiotowej sprawie jest konsekwencją niedostatecznej staranności w prowadzeniu własnych spraw. Zaistniałe w tym zakresie zaniedbanie uniemożliwia przyjęcie, że uchybił on terminowi bez swojej winy. W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 86 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.