II SA/Wa 485/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Stanisław Marek Pietras (spraw.) Asesor WSA – Karolina Kisielewicz Sędzia WSA – Maria Werpachowska Protokolant sekr. sąd. – Maryla Wiśniewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 stycznia 2019 r. sprawy ze skargi M. T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] stycznia 2018 r. nr [...] w przedmiocie wstrzymania wypłaty dodatku mieszkaniowego – oddala skargę – Prezydent [...] decyzją z dnia [...] lipca 2017 r. nr [...], przyznał M. T. dodatek mieszkaniowy na okres sześciu miesięcy, tj. od dnia 1 lipca 2017 r. do dnia 31 grudnia 2017 r. w wysokości 142,53 miesięcznie. Następnie Prezydent [...] decyzją z dnia [...] listopada 2017 r. nr [...], działając na podstawie art. 2 ust. 1, art. 6 ust. 10, art. 7 ust. 1 i 11 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 180), z dniem [...] grudnia 2017 r. wstrzymał skarżącej M. T. wypłatę dodatku mieszkaniowego przyznanego decyzją z dnia [...] lipca 2017 r. z uwagi na zaległości czynszowe. W uzasadnieniu podał, że zgodnie z art. 7 ust. 11 ustawy, w przypadku stwierdzenia, że osoba, której przyznano dodatek nie opłaca na bieżąco należności za zajmowany lokal mieszkalny wypłatę dodatku mieszkaniowego wstrzymuje się w drodze decyzji administracyjnej, do czasu uregulowania zaległości. W przypadku uregulowania powyższych zaległości wciągu trzech miesięcy od daty wydania niniejszej decyzji należy przedłożyć zaświadczenie od zarządcy o spłacie zaległości powstałej w trakcie przyznanego dodatku mieszkaniowego. Jeżeli uregulowanie zaległości nie nastąpi w ciągu trzech miesięcy od dnia wydania decyzji, o której mowa w zdaniu pierwszym, decyzja o przyznaniu dodatku mieszkaniowego wygasa. Z kolei zgodnie z art. 7 ust. 12 ustawy, osoba w stosunku do której z powodu nieuregulowania należności za zajmowany lokal mieszkalny wygasła decyzja o przyznaniu dodatku mieszkaniowego, może wystąpić ponownie o jego przyznanie po uregulowaniu zaległości powstałych w okresie obowiązywania tej decyzji. Natomiast w związku z informacją zarządcy budynku z dnia [...] listopada 2017 r. o nie opłacaniu przez skarżącą należnego czynszu pomniejszonego o wysokość przyznanego dodatku mieszkaniowego, wstrzymano wypłatę dodatku mieszkaniowego z dniem [...] grudnia 2017 r. W odwołaniu z dnia [...] grudnia 2012 r. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] skarżąca podała, że decyzja nie jest stosowna do jej sytuacji materialnej, wieku i stanu zdrowia (choroba nowotworowa oraz brak możliwości wykupienia leków) i należy wziąć pod uwagę fakt, iż mieszka w suterynie obok piwnic i nad piwnicami Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia [...] stycznia 2018 r. nr [...], mając za podstawę art. 138 § 1 pkt 1, art. 127 § 2 w zw. z art. 17 pkt 1 k.p.a. oraz art. 1 i 2 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (tekst jedn. Dz. U. z 2015 r., poz. 1659 ze zm.), utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję z dnia [...] listopada 2017 r. nr [...]. W uzasadnieniu – powołując się na opisany powyżej stan faktyczny i argumentację organu pierwszej instancji – podało, że zgodnie z art. 8 ust. 4 zd. 1 ustawy, pobierający należności za lokale mieszkalne ma obowiązek niezwłocznego zawiadomienia organu przyznającego dodatek mieszkaniowy o wystąpieniu zaległości, o których mowa w art. 7 ust. 11, obejmujących pełne 2 miesiące. Tymczasem Wspólnota Mieszkaniowa "[...]" (na której ciążył obowiązek z art. 8 ust. 4 ustawy) pismem z dnia [...] listopada 2017 r., co potwierdza notatka służbowa z dnia [...] listopada 2017 r. powiadomiła, że po wydaniu decyzji z dnia [...] lipca 2017 r. o przyznaniu dodatku mieszkaniowego, skarżąca M. T. zalega z opłatami za zajmowany lokal mieszkalny. W tej sytuacji zatem, decyzja organu pierwszej instancji o wstrzymaniu wypłaty dodatku mieszkaniowego jest zasadna. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, skarżąca M. T. nie zgodziła się z zaskarżoną decyzją i wskazała na liczne – jej zdaniem – problemy związane z usterkami technicznymi w zamieszkałym przez nią lokalu. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o jej oddalenie, wskazując na dotychczasowe ustalenia faktyczne i prawne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 1066), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości m.in. poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Innymi słowy, wojewódzki sąd administracyjny nie orzeka co do istoty sprawy w zakresie danego przypadku, lecz jedynie kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w tym postępowaniu, z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami prawa procesowego. Skarga analizowana pod tym kątem podlega oddaleniu, bowiem zaskarżona decyzja została wydana zgodnie z prawem. Stosownie do treści art. 7 ust. 11 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 180 ze zm.), w wypadku stwierdzenia, że osoba, której przyznano dodatek mieszkaniowy, nie opłaca na bieżąco należności za zajmowany lokal mieszkalny, wypłatę dodatku mieszkaniowego wstrzymuje się, w drodze decyzji administracyjnej, do czasu uregulowania zaległości. Jeżeli uregulowanie zaległości nie nastąpi w ciągu 3 miesięcy od dnia wydania decyzji, o której mowa w zdaniu pierwszym, decyzja o przyznaniu dodatku mieszkaniowego wygasa. W wypadku uregulowania należności w terminie określonym w zdaniu drugim wypłaca się dodatek mieszkaniowy za okres, w którym wypłata była wstrzymana. Natomiast w myśl art. 8 ust. 8 ustawy, pobierający należności za lokale mieszkalne ma obowiązek niezwłocznego zawiadomienia organu przyznającego dodatek mieszkaniowy o wystąpieniu zaległości, o których mowa w art. 7 ust. 11, obejmujących pełne 2 miesiące. Tymczasem Wspólnota Mieszkaniowa [...] w [...] zawiadomiła pisemnie Wydział [...] dla Dzielnicy [...], że skarżąca M. T. nie opłaca na bieżąco przypadającej na nią części wydatków na mieszkanie, zaś Główny Specjalista w Wydziale [...] dla [...] w dniu [...] listopada 2017 r. w rozmowie telefonicznej z członkiem Zarządu Wspólnoty Mieszkaniowej [...] ustaliła, iż skarżąca zalega z opłatami za pełnie dwa miesiące, na co sporządziła stosowną notatkę załączając ją do akt administracyjnych sprawy. W tej sytuacji, wobec potwierdzenia informacji o zaleganiu przez skarżącą po z opłatami za zajmowany przez nią lokal, organ odwoławczy prawidłowo utrzymał w mocy decyzję organu I instancji o wstrzymaniu wypłaty dodatku mieszkaniowego. Wskazać ponadto należy, że decyzja wydawana na podstawie art. 7 ust. 11 zdanie 1 ustawy o dodatkach mieszkaniowych jest decyzją związaną, co powoduje, że nie pozostawia się organowi administracji publicznej tzw. "luzu decyzyjnego" w kwestii wyboru sposobu rozstrzygnięcia, a tym samym uwzględnienia przy rozstrzyganiu interesu społecznego oraz słusznego interesu strony. W przypadku zatem stwierdzenia, że osoba uprawniona do dodatku mieszkaniowego nie uiszcza na bieżąco należności za zajmowany przez nią lokal mieszkalny, organ jest zobligowany do wydania decyzji wstrzymującej wypłatę tego świadczenia. Skarżąca podniosła, że zaległość w uiszczaniu przez nią opłat za lokal wynikła z jej trudnej sytuacji materialnej, wieku, stanu zdrowia oraz z faktu zamieszkania w lokalu, które – jej zdaniem – nie spełnia warunków technicznych. Jednakże ani organ nie był jednak uprawniony do rozstrzygania w postępowaniu o wstrzymanie wypłaty dodatku mieszkaniowego o prawidłowości w powyższej kwestii. Również Sąd badając prawidłowość zaskarżonej decyzji, nie mógł poddać ocenie powyższych zarzutów. Innymi słowy, w niniejszym postępowaniu nie bada się przyczyn, które doprowadziły do zaniechania wpłat na konto zarządcy domu. Także, żadne względy słusznościowe, ani trudna sytuacja zdrowotna lub materialna uprawnionego nie mogą mieć znaczenia przy podejmowaniu decyzji o wstrzymaniu wypłaty dodatku. Prawdą natomiast jest, że organ nie zawiadomił skarżącej o wszczęciu postępowania w niniejszej sprawie, lecz z uwagi na związany charakter decyzji o wstrzymaniu wypłaty dodatku mieszkaniowego, powyższe uchybienie nie miało – zdaniem Sądu – istotnego wpływu na wynik sprawy. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 151 i art. 132 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018, poz. 1302), należało orzec jak w sentencji wyroku.