II SA/Wa 486/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Pisula-Dąbrowska po rozpoznaniu w dniu 28 czerwca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Rady Rodziców przy Szkole Podstawowej [...] na uchwałę Rady Dzielnicy [...] z dnia [...] grudnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie wystąpienia z inicjatywą uchwałodawczą w sprawie zamiaru likwidacji szkoły oraz zmiany obwodu szkoły postanawia: odrzucić skargę. Rada Rodziców przy Szkole Podstawowej [...] wraz ze skargą z dnia 20 stycznia 2012 r. na uchwałę Rady Dzielnicy [...] z dnia [...] grudnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie wystąpienia z inicjatywą uchwałodawczą w sprawie zamiaru likwidacji szkoły oraz zmiany obwodu szkoły złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w niniejszej sprawie. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie z uwagi na brak zdolności sądowej i procesowej strony skarżącej, a także ze względu na wniesienie skargi po upływie terminu, ewentualnie o oddalenie skargi. Postanowieniem z dnia 23 kwietnia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił Radzie Rodziców przy Szkole Podstawowej [...] przyznania prawa pomocy z uwagi na oczywistą bezzasadność skargi. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 14 czerwca 2012 r., sygn. akt I OZ 421/12 oddalił wniesione przez stronę skarżącą zażalenie na postanowienie o odmowie przyznania prawa pomocy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga, jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), sąd odrzuca skargę, jeżeli jedna ze stron nie ma zdolności sądowej albo, jeżeli skarżący nie ma zdolności procesowej, a nie działa za niego przedstawiciel ustawowy albo jeżeli w składzie organów jednostki organizacyjnej, będącej stroną skarżącą, zachodzą braki uniemożliwiające jej działanie. W niniejszym postępowaniu ze skargi Rady Rodziców przy Szkole Podstawowej [...], niedopuszczalność skargi wynika przede wszystkim z braku zdolności sądowej tego podmiotu. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznając zażalenie wniesione przez stronę skarżącą na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o odmowie przyznanie prawa pomocy z uwagi na oczywistą bezzasadność skargi, stwierdził, że rada rodziców nie posiada zdolności sądowej, tj. nie jest osobą fizyczną, osobą prawną, nie jest także jednostką organizacyjną niebędącą osobą prawną, której ustawa przyznaje zdolność prawną. Podniósł, że przepisy szczególnie nie przyznają radzie rodziców osobowości prawnej, nie podlega ona również wpisowi do określonego rejestru. Wskazał też, że rada rodziców nie podlega kontroli lub nadzorowi władzy publicznej i nie podlega wpisowi do określonego rejestru. Stwierdził ponadto, że brakuje przepisów, określających zakres praw i obowiązków rady rodziców, a stanowiących o jej organizacyjnej odrębności i samodzielności. Wyjaśnił, że rada rodziców nie stanowi jednostki organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, ponieważ przepisy prawa nie dopuszczają możliwości nałożenia na nią obowiązków lub przyznania uprawnień lub skierowania do niej nakazów i zakazów, a także stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, wiążącej w niniejszej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stosownie do treści art. 170 cytowanej ustawy, z tych względów rada rodziców nie posiada zdolności sądowej. Nie jest zatem podmiotem mającym zdolność do występowania przed sądem administracyjnym. Ponadto należy stwierdzić, że wystąpienie przez Radę Dzielnicy z inicjatywą uchwałodawczą do Rady Miasta nie jest sprawą z zakresu administracji publicznej i nie mieści się w katalogu spraw objętych kontrolą sądów administracyjnych, określonych w art. 3 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (nie jest aktem prawa miejscowego, ani innym aktem organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, niebędącym aktem prawa miejscowego, podjętym w sprawie z zakresu administracji publicznej, ani też aktem o charakterze indywidualnym, np. dotyczącym likwidacji szkoły). Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i 5 oraz § 3 cyt. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji.