II SA/Wa 486/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Antoniuk (spr.), Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas, Sędzia WSA Andrzej Góraj, , Protokolant referent Joanna Mazur, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 lutego 2026 r. sprawy ze skargi K. B. na uchwałę Zarządu Dzielnicy [...] z dnia [...] stycznia 2025 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zakwalifikowania do udzielenia pomocy mieszkaniowej stwierdza, że zaskarżona uchwała została wydana z naruszeniem prawa Zarząd Dzielnicy [...] uchwałą z [...] stycznia 2025 r. nr [...], wydaną na podstawie § 6 pkt 8 uchwały nr XLVI/1422/2008 Rady m.st. Warszawy z dnia 18 grudnia 2008 r. w sprawie przekazania dzielnicom m.st. Warszawy do wykonywania niektórych zadań i kompetencji m.st. Warszawy (Dz. U. Woj. Maz. z 2016 r. poz. 6725), § 35 ust. 1, § 4, § 5 ust. 1 w związku z ust. 2 pkt 1, § 7 ust. 1 pkt 2, § 32 ust. 1 pkt 3 w związku z ust. 8 uchwały nr XXIII/669/2019 Rady m.st. Warszawy z dnia 5 grudnia 2019 r. w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu miasta stołecznego Warszawy (Dz. Urz. Woj. Maz. z 2019 r. poz. 14836, z późn. zm.), odmówił zakwalifikowania K. B. do udzielenia pomocy mieszkaniowej (§ 1). Wykonanie uchwały powierzył Naczelnikowi Wydziału Zasobów Lokalowych dla Dzielnicy [...] (§ 2). Określił, że uchwała podlega publikacji w BIP oraz wchodzi w życie z dniem podjęcia (§ 3). W uzasadnieniu uchwały organ wskazał, że K. B. prowadząca wspólne gospodarstwo domowe wraz z dwójką małoletnich dzieci wystąpiła [...] sierpnia 2024 r. z wnioskiem o pomoc mieszkaniową z zasobu [...]. W toku postępowania ustalono, że najemcą lokalu nr [...] przy ul. [...] w [...] jest A. J. (ojczym wnioskodawczyni) ma podstawie umowy najmu lokalu na czas oznaczony z [...] kwietnia 2017 r. Osobą uprawnioną do zamieszkiwania w nim jest N. J. (córka najemcy). Lokal składa się z dwóch pokoi, kuchni, łazienki z wc, przedpokoju o powierzchni użytkowej 49,22 m2, w tym powierzchni mieszkalnej 32,42 m2. Posiada pełne wyposażenie sanitarno-techniczne. Na koncie czynszowym nie występuje zaległość. Według informacji uzyskanych z ZGN wnioskodawczyni wraz z dziećmi nie posiada zgody na zamieszkiwanie w przedmiotowym lokalu, a zgłoszeni do oczynszowania zostali od [...] listopada 2024 r. Średni miesięczny dochód trzyosobowego gospodarstwa domowego wyniósł 1.715,33 zł i nie przekracza kryterium dochodowego do najmu lokalu socjalnego tj. kwoty 4.296,80 zł. W ocenie Zarządu w przedmiotowej sprawie zostało przekroczone kryterium metrażowe, o którym mowa w § 7 ust. 1 pkt 2 w. uchwały, gdyż w miejscu zamieszkania powierzchnia mieszkalna wynosi 32,42 m2, a norma metrażowa dla 5 osób nie może przekroczyć 32 m2. W związku z powyższym wniosek został negatywnie zaopiniowany przez Komisję Mieszkaniową, a wnioskodawczyni odmówiono zakwalifikowania do udzielenia pomocy mieszkaniowej. Pismem z [...] marca 2025 r. K. B. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na uchwałę Zarządu Dzielnicy [...] z [...] stycznia 2025 r. nr [...] wnosząc o jej uwzględnienie i stwierdzenie nieważności. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 7, art. 75 § 1, art. 77 § 1, art. 78 § 1, art. 80 § 1 i art 107 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 735); zwanej dalej K.p.a., poprzez niewyjaśnienie okoliczności faktycznych istotnych dla prawidłowego rozpoznania sprawy oraz dowolną ocenę zebranego materiału dowodowego polegającego na tym, że jej nie przesłuchano. Skarżąca wskazała, że organ nie wziął pod uwagę art. 7 ust. 4 uchwały nr XXIII/669/2019 Rady m.st. Warszawy z dnia 5 grudnia 2019 r. stwierdzającego, że jeśli wnioskodawca w związku z warunkami mieszkaniowymi znajduje się w wyjątkowo trudnej sytuacji zdrowotnej, rodzinnej lub społecznej i byłoby to zgodne z zasadami współżycia społecznego, zarząd dzielnicy na podstawie analizy i oceny sytuacji życiowej i majątkowej wnioskodawcy może postanowić o zwolnieniu z warunków, o których mowa w ust. 1, czyli warunków dotyczących kryterium metrażowego. Zarząd jednak nie podjął nawet próby wnikliwego przeanalizowania jej warunków mieszkaniowych i sytuacji życiowej, tym samym dopuszczając się rażącego zaniedbania swoich obowiązków. Zaznaczyła, że warunki przyznawania lokali socjalnych określa ustawa o ochronie praw lokatorów z dnia 21 czerwca 2001 r., w której w art. 23 ust. 2 ustalone są jedynie dwa kryteria udzielania pomocy mieszkaniowej w postaci najmu socjalnego: brak tytułu prawnego do innego lokalu i spełnianie kryterium dochodowego. Wprowadzenie przez organ innych wymogów i kryteriów jest niezgodne z ustawą. Ponadto podała, że jest samotną matką wychowującą małoletnie dzieci i konstytucyjnym obowiązkiem Gminy, wynikającym z art. 75 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, jest zapewnienie realizacji jej potrzeb mieszkaniowych. Podkreśliła, że prawo lokalne ustanowione ww. uchwałą musi pozostawać w zgodzie z Konstytucją RP i wywodzić się z ustawy o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i zmianach kodeksu cywilnego. Nie można stosować procedur krzywdzących obywatela przez odmowę zaspokojenia uzasadnionych i chronionych prawem potrzeb mieszkaniowych. Zarząd Dzielnicy [...] w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie jako bezzasadnej podnosząc, że kwestionowana uchwała podjęta została na podstawie i w granicach prawa, a rozstrzygnięcie w niej zawarte odpowiada prawu. Odnosząc się do zarzutów skargi organ podkreślił, że w niniejszej sprawie kryterium metrażowe dla 5 osób zostało przekroczone. Zarząd Dzielnicy w analizie wniosku ma możliwość zastosowania zwolnienia z tego kryterium na podstawie § 7 ust. 4 uchwały, jednakże skarżąca zamieszkuje w lokalu nr [...] przy ul. [...] w [...] bez zgody właściciela oraz nigdy nie dążyła do zalegalizowania pobytu w zajmowanym lokalu. Skarżąca została zgłoszona do oczynszowania [...] listopada 2024 r. po kontroli lokalu przez pracowników ZGN [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1267) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.), dalej: "P.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. W myśl art. 134 § 1 i 2 P.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a, przy czym sąd nie może wydać orzeczenia na niekorzyść skarżącego, chyba że stwierdzi naruszenie prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności. Zgodnie z art. 147 § 1 P.p.s.a., sąd uwzględniając skargę na uchwałę lub akt, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6, stwierdza nieważność tej uchwały lub aktu w całości lub w części albo stwierdza, że zostały wydane z naruszeniem prawa, jeżeli przepis szczególny wyłącza stwierdzenie ich nieważności. Zgodnie z oceną prawną wyrażoną w uchwale składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z 21 lipca 2008 r., sygn. akt I OPS 4/08, uchwała zarządu dzielnicy [...] w przedmiocie zakwalifikowania i umieszczenia na liście osób oczekujących na najem lokalu z mieszkaniowego zasobu gminy, w tym także lokalu będącego pracownią służącą prowadzeniu działalności w dziedzinie kultury i sztuki, jest aktem z zakresu administracji publicznej, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 6 P.p.s.a. Uchwała ta dotyczy bowiem działań organów gmin, podejmowanych w innej niż umowa prawnej formie działania administracji, a mianowicie w drodze nienormatywnych aktów ogólnych organów jednostek samorządu terytorialnego, podejmowanych w sprawach z zakresu administracji publicznej. Analogicznie należy ocenić charakter prawny uchwały w przedmiocie zakwalifikowania do udzielenia pomocy mieszkaniowej z zasobu [...]. Przepis art. 3 § 2 pkt 6 P.p.s.a. stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej. Skarga oceniana w świetle powyższych kryteriów jest dopuszczalna i zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie wyjaśnić należy, że na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 2 w związku z ust. 3 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz. U. z 2022 r., poz. 172 ze zm.) rada każdej gminy została upoważniona i zobowiązana do uchwalenia zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu gminy, przy czym zasady te powinny określać m.in. w szczególności: 1. wysokość dochodu gospodarstwa domowego uzasadniającą oddanie w najem lub podnajem lokalu na czas nieoznaczony i najem socjalny lokalu, 2. warunki zamieszkiwania kwalifikujące wnioskodawcę do ich poprawy, 3. kryteria wyboru osób, którym przysługuje pierwszeństwo zawarcia umowy najmu lokalu na czas nieoznaczony i umowy najmu socjalnego lokalu, 4. tryb rozpatrywania i załatwiania wniosków o najem lokali zawierany na czas nieoznaczony i najem socjalny lokali oraz sposób poddania tych spraw kontroli społecznej. Wskazane powyżej kryteria z ustawy znalazły odzwierciedlenie w powołanej już wyżej uchwale nr XXIII/669/2019 Rady m.st. Warszawy z dnia 5 grudnia 2019 r. w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu miasta stołecznego Warszawy. Zgodnie zaś z § 4 tej uchwały pomoc mieszkaniowa może być udzielana osobom, które spełniają kryteria dochodowe określone w § 5 oraz warunki metrażowe określone w § 7, przy czym warunek metrażowy nie dotyczy osób, z którymi umowy najmu zawierane są na podstawie § 18. Poza przypadkami wskazanymi w § 4 pomocy mieszkaniowej można udzielić osobie, która była najemcą zajmowanego lokalu i nieprzerwanie zamieszkuje w lokalu Miasta m.in. jeżeli upłynął okres na jaki była zawarta umowa (§ 18 ust. 1 pkt 1). Udzielenie pomocy mieszkaniowej warunkowane jest brakiem zaległości związanych z zajmowanym lokalem (§ 18 ust. 3). Powołana uchwała z dnia 5 grudnia 2019 r. w sprawie zasad wynajmowania lokali, która zawiera zarówno przepisy materialne jak i procesowe - reguluje tryb podejmowania uchwały indywidualnej, jak również faktyczne podstawy jej przyjęcia. Ww. uchwała - jako prawo miejscowe - określa zasady, na jakich są wynajmowane mieszkańcom [...] lokale znajdujące się w dyspozycji Miasta. Uchwała ta, określając tryb rozpoznawania i załatwiania wniosków o zakwalifikowanie do zawarcia umowy najmu lokalu, reguluje również sposób poddania tego rodzaju spraw kontroli społecznej. Oznacza to, że przy rozpatrywaniu wniosków dotyczących zakwalifikowania do zawarcia umowy najmu lokalu komunalnego, organ gminy (w tym przypadku dzielnicy miasta) realizuje zadania wykraczające poza typowe prawa i obowiązki wynajmującego, wynikające z przepisów prawa cywilnego. W tym wypadku należy bowiem zbadać, czy dana osoba może uzyskać pomoc gminy w zaspokojeniu jej potrzeb mieszkaniowych. Stwierdzenie zaś, że wnioskodawca spełnia określone wymagania, winno prowadzić do umieszczenia kandydatury takiego wnioskodawcy na liście oczekujących na zawarcie umowy najmu lokalu mieszkalnego. W postępowaniu poprzedzającym ustalenie listy osób oczekujących na zawarcie umowy najmu lokalu z mieszkaniowego zasobu gminy nie mają zastosowania przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, dotyczące wydawania decyzji administracyjnych, chociaż w art. 21 ust. 3 pkt 5 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego ustawodawca określił działania organu gminy jako "rozpatrywanie i załatwianie" wniosków o najem lokali, co wyraźnie nawiązuje do pojęć z zakresu procedury administracyjnej (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 9 stycznia 2010 r., sygn. akt I OSK 997/09). Nie oznacza to jednak, że podstawowe standardy określone zasadami ogólnymi Kodeksu postępowania administracyjnego, w szczególności art. 7 K.p.a., nie mają zastosowania do postępowania zakończonego wydaniem aktu z zakresu administracji publicznej. Powołany przepis stanowi, że w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności, z urzędu lub na wniosek stron podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. W myśl § 32 ust. 1 uchwały w sprawie zasad wynajmowania lokali, wnioski osób ubiegających się o pomoc mieszkaniową należy poddać szczegółowej analizie uwzględniającej: 1) ocenę faktycznych warunków mieszkaniowych przeprowadzoną bezpośrednio w miejscu zamieszkiwania wnioskodawcy z zastrzeżeniem ust. 9, 10 i 11; 2) dotychczasowy sposób korzystania przez wnioskodawcę z lokalu, a w szczególności przestrzeganie przez wnioskodawcę warunków określonych w umowie najmu oraz wywiązywanie się z obowiązków najemcy; 3) zamieszkiwanie wnioskodawcy i innych osób zgłoszonych we wniosku do wspólnego zamieszkiwania w lokalu za zgodą właściciela; 4) posiadanie przez wnioskodawcę i inne osoby zgłoszone do wspólnego zamieszkiwania innego tytułu prawnego do lokalu niż wymienione w § 9 ust. 1 pkt 1 umożliwiającego zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych we własnym zakresie; 5) rozporządzenie w okresie ostatnich 7 lat przed dniem złożenia wniosku, przez wnioskodawcę i inne osoby zgłoszone do wspólnego zamieszkiwania, nieruchomością lub spółdzielczym prawem, o których mowa w § 9 ust. 1 pkt 1, które pozwoliłyby na zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych we własnym zakresie, w tym fakt dokonania przez te osoby zamiany tych tytułów prawnych na lokal kwalifikujący do ubiegania się o poprawę warunków zamieszkiwania w ramach mieszkaniowego zasobu; 6) warunki mieszkaniowe w poprzednich miejscach zamieszkania oraz warunki mieszkaniowe wstępnych, zstępnych, współmałżonka wnioskodawcy lub osoby pozostającej we wspólnym pożyciu i możliwość zamieszkania wnioskodawcy w tych lokalach. Przepis ust. 1 pkt 6 nie ma zastosowania do spraw wskazanych w § 8 pkt 4, § 11-13 i § 18 ust. 1 pkt 2 oraz § 21-23, § 25 oraz § 30 ust. 2. Tak więc, w trakcie procedury kwalifikacji wnioski osób ubiegających się o pomoc mieszkaniową poddawane są również szczegółowej analizie m.in. w zakresie oceny faktycznych warunków mieszkaniowych przeprowadzonych bezpośrednio w miejscu zamieszkiwania wnioskodawcy oraz dotychczasowego sposobu korzystania przez wnioskodawcę z lokalu, a w szczególności przestrzeganie przez wnioskodawcę warunków określonych w umowie najmu, o czym stanowi § 32 ust. 1 pkt 1 i 2 uchwały w sprawie zasad wynajmowania lokali. Wynikający z § 32 ust. 1 ww. uchwały obowiązek poddania wnikliwej analizie wymienionych w tym przepisie okoliczności pozostaje w korelacji z zawartą w art. 7 k.p.a. zasadą prawdy obiektywnej, z której wynika dla organu nakaz podejmowania wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy. Wnikliwa analiza, do przeprowadzenia której obowiązany jest organ, powinna polegać na "sumiennym zgłębianiu, docieraniu do sedna rzeczy, dociekliwości" (por. Słownik języka polskiego pod red. M. Szymczak, PWN 1983, hasło "wnikliwie"). Organ zobowiązany jest zatem do zbadania wszystkich okoliczności faktycznych związanych z określoną sprawą, aby w ten sposób stworzyć jej rzeczywisty obraz i uzyskać podstawę do trafnego zastosowania przepisu prawa. Odnosząc się do wskazanych w uzasadnieniu zaskarżonej uchwały podstaw odmowy zakwalifikowania do udzielenia pomocy mieszkaniowej z zasobu [...], nie można - w ocenie Sądu - przyjąć, że stanowisko organu jest wynikiem dokonania wnikliwej analizy przesłanek określonych w § 32 ust. 1 uchwały w sprawie zasad wynajmowania lokali. Z uzasadnienia zaskarżonej uchwały wynika, że w przedmiotowej sprawie nie zostało spełnione kryterium metrażowe określone w § 7 ust. 1 pkt 2 uchwały w sprawie zasad wynajmowania lokali (dla pięciu osób zamieszkałych w lokalu przekroczenie wyniosło 0,42 m2). Ponadto wnioskodawczyni wraz z córkami zajmuje lokal mieszkalny bez zgody wynajmującego. Organ w odpowiedzi na skargę dodatkowo wskazał, że odstąpił od oceny warunków mieszkaniowych w miejscu zamieszkania mając na względzie § 32 ust. 9 powołanej uchwały, gdyż wstępna analiza wniosku wykazał, iż kryteria o których mowa w § 4 nie zostały spełnione. Ponadto uznał, że zwolnienie z wnioskodawczyni z kryterium metrażowego na podstawie § 7 ust. 4 uchwały nie jest celowe w sytuacji, gdy skarżąca zamieszkuje lokal bez zgody właściciela, tj. [...] i została zgłoszona do oczynszowania [...] listopada 2024 r. dopiero po kontroli pracowników ZGN nr [...] W ocenie Sądu, działając w ten sposób organ nie wypełnił w należyty sposób obowiązku wynikającego z § 32 ust. 1 pkt 1 i 3 uchwały w sprawie zasad wynajmowania lokali. Zarząd nie podjął wszelkich kroków do wyjaśnienia w wymaganym stopniu sprawy, tak aby nie było żadnych wątpliwości w zakresie dokonanych przez organ ustaleń. Organ nie wyjaśnił, czy skarżąca w istocie posiada tytuł prawny do zajmowanego lokalu, lecz a priori założył, że tak nie jest i zamieszkiwanie przez skarżącą w lokalu następuje bez zgody właściciela. Tymczasem, jak wynika z akt administracyjnych, dokumentów złożonych do akt sprawy na rozprawie w dniu 3 lutego 2025 r. i wyjaśnień skarżącej, najemcą lokalu przy ul. [...] w [...] była także M. J. (matka skarżącej), która zmarła [...] marca 2017 r. (zameldowana w tym lokalu od [...] lipca 2012 r.). Podstawą wydania decyzji Prezydenta [...] z [...] lutego 2017 r. o odmowie wymeldowania skarżącej wraz z małoletnią córką A. B. z pobytu stałego z przedmiotowego lokalu było zamieszkiwanie przez wymienione we wskazanym lokalu i skoncentrowanie w nim swych spraw życiowych (kopia decyzji załączona do protokołu z rozprawy). Skarżąca oświadczyła, że od 2016 r. zamieszkuje pod adresem ul. [...]. Powyższe może wskazywać na wstąpienie (art. 691 K.c.) przez K. B. w stosunek najmu lokalu po zmarłej M. J.. Jak stwierdził NSA w wyroku z 5 października 2011 r. sygn. akt I OSK 1222/11, wstąpienie w stosunek najmu z mocy art. 691 § 1 K.c. powoduje wejście nowego najemcy w prawa i obowiązki dotychczasowego i z tego już tytułu nowy najemca korzysta z uprawnień, jakie przysługiwałyby dotychczasowemu, w tym do umieszczenia na liście osób uprawnionych do wynajmu lokalu z mieszkaniowego zasobu gminy. W ocenie Sądu, brak ustaleń w powyższym zakresie czyni wydaną odmowę przedwczesną. Samo zaś przekroczenie kryterium metrażowego o nieznaczną wartość nie legitymuje organu do odstąpienia od analizy oceny faktycznych warunków mieszkaniowych przeprowadzonych bezpośrednio w miejscu zamieszkania wnioskodawcy na podstawie § 32 ust. 9 powołanej uchwały. Jeżeli bowiem skarżąca wstąpiła w prawa najemcy ww. lokalu, zajmuje wraz z dwiema małoletnimi córkami oraz siostrą jeden pokój w mieszkaniu, to należało poddać jej wniosek szczególnej analizie uwzględniającej przesłanki § 32 ust. 1 pkt 1 – 5 ww. uchwały, w celu zbadania zasadności udzielenia pomocy mieszkaniowej we właściwej formie uwarukowanej dochodami gospodarstwa domowego (§ 5 ust. 3). Nie sposób w realiach niniejszej sprawy także przyjąć, że dodatkowe informacje uzyskane w toku analizy, tj. zamieszkiwanie w lokalu bez zgody właściciela oraz niezgłoszenie skarżącej i jej córek do oczynszowania, w sytuacji gdy status prawny zajmowanego przez wymienione lokalu nie został wyjaśniony, stanowiły podstawę odmowy zakwalifikowania wniosku do udzielenia pomocy mieszkaniowej. Zdaniem Sądu, takie działanie, czy też raczej zaniechanie organu, w kontekście podnoszonej przez skarżącą w toku postępowania argumentacji stanowi niewystarczająco wnikliwe dokonanie analizy sprawy. Reasumując, Sąd stwierdza, że zaskarżona uchwała została wydana z istotnym naruszeniem przepisów procesowych zawartych w uchwale z dnia 5 grudnia 2019 r. w sprawie zasad wynajmowania lokali, co mogło mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy. Organ podejmując rozstrzygnięcie, nie zebrał bowiem a następnie nie dokonał w wyczerpujący sposób oceny materiału dowodowego, nie czyniąc istotnych dla przyjętej podstawy prawnej ustaleń faktycznych. Przeciwnie, stanowisko organu zaprezentowane w uzasadnieniu zaskarżonej uchwały wskazuje na dość lakoniczną i pobieżną ocenę okoliczności faktycznych, opartą na nie do końca przekonywujących dowodach, co przeczy dyspozycji zawartej w § 32 ust. 1 ww. uchwały. Powyższy sposób załatwienia sprawy nie spełnia także standardów obowiązujących w państwie prawa. Choć Zarząd prowadząc postępowanie w przedmiotowej sprawie, był zobowiązany stosować przepisy procesowe zawarte w ww. uchwale, to jednak organ władzy publicznej nie powinien tracić z pola widzenia zasad prawnych określonych w art. 6 i art. 7 k.p.a. Przepisy te stanowią, że organy administracji publicznej działają na podstawie przepisów prawa, a w toku postępowania stoją na straży praworządności, z urzędu lub na wniosek stron podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Tych zasad, w ocenie Sądu, w niniejszej sprawie nie respektowano. W tym stanie rzeczy zaskarżona uchwała została wydana z istotnym naruszeniem prawa. Rozpatrując sprawę ponownie, organ weźmie pod uwagę dokonaną wyżej ocenę prawną. W konsekwencji, mając na względzie procesowe i materialne przepisy uchwały z dnia 5 grudnia 2019 r. w sprawie zasad wynajmowania lokali, w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości ustali, czy skarżąca spełnia przesłanki do zakwalifikowania jej i jej małoletnich dzieci do udzielenia pomocy mieszkaniowej, a w konsekwencji zawarcia umowy najmu lokalu z mieszkaniowego zasobu [...]. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 147 § 1 P.p.s.a. w zw. z art. 94 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1153), orzekł jak w sentencji wyroku. Powołane w niniejszym wyroku orzeczenia sądów administracyjnych są dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych (www.orzeczenia.nsa.gov.pl).