II SA/Wa 490/15

Starszy Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie – Lucyna Picho po rozpoznaniu w dniu 16 lipca 2015 r. w Warszawie na posiedzeniu niejawnym wniosku J. i P. S. reprezentowanych przez przedstawiciela ustawowego K. B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi J. i P. S. reprezentowanych przez przedstawiciela ustawowego K. B. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] lutego 2015 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia w drodze wyjątku postanawia: przyznać J. i P. S. reprezentowanych przez przedstawiciela ustawowego K. B. prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w W. W toku postępowania sądowego skarżąca K. B. przedstawiciel ustawowy J. i P. S. zwróciła się do Sądu z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata. W uzasadnieniu urzędowego formularza wskazała, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z synem i córką. Rodzina utrzymuje się z łącznego dochodu w wysokości [...] zł brutto na który składają się zasiłki [...]. Wnioskodawczyni ujawniła, że ponosi opłaty za mieszkanie w kwocie [...] zł, za gaz w kwocie [...] zł, prąd [...] zł, jak również ponosi wydatki na leczenie syna [...] w kwocie [...] zł miesięcznie. K. B. wykazała, że zamieszkuje w lokalu komunalnym o powierzchni [...] m2. Uzasadniając wniosek podniosła, że nie stać jej na samodzielne opłacenie profesjonalnego pełnomocnika, uzyskiwany dochód ledwo wystarcza na skromne życie, wskazała, że jej syn jest dzieckiem przewlekle chorym choruje na epilepsję, astmę i alergie, co powoduje dodatkowe koszty. Oświadczyła, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem lub radcą prawnym. Nadmienić należy, że zgormadzona w aktach sprawy dokumentacja potwierdza sytuację rodzinną i majątkową skarżących. Rozpoznając wniosek na wstępie należy stwierdzić, że stosownie do treści art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) – dalej jako p.p.s.a. może być przyznane osobie fizycznej na jej wniosek. Prawo pomocy może być przyznane w zakresie częściowym – wówczas obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych i wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 1, § 2 i § 3 ustawy). Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym następuje – gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 powołanej ustawy). Mając na uwadze okoliczności niniejszej sprawy uznać należy, że wnioskodawczyni wykazała, że rodzina znajduje się w sytuacji materialnej kwalifikującej ją do przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata. Skoro źródłem jej utrzymania jest włącznie wykazany dochód, który pochodzi ze środków wypłacanych przez MOPS, to przyjąć należy, że skarżących nie na samodzielne opłacenie kosztów profesjonalnego pełnomocnika. Strona nie wykazała, iż posiada jakiekolwiek oszczędności lub dodatkowe środki, jest matką samotnie wychowującą dzieci z których jedno przewlekle choruje, co również stanowi obciążenia dla budżetu rodziny. W tej sytuacji w oparciu o powołane wyżej przepisy oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono jak w sentencji.