II SA/Wa 490/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Kwiecińska po rozpoznaniu w dniu 1 lipca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S. na pismo Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] stycznia 2020 r. nr [...] postanawia: odrzucić skargę M. S. złożył do Ministra Sprawiedliwości wniosek z dnia [...] grudnia 2019 r. o udostępnienie informacji publicznej: - ile razy w okresie od [...] czerwca 2019 r. do dnia [...] listopada 2019 r. M. W. jako minister ds. pomocy humanitarnej składał wizytę w Ministerstwie Sprawiedliwości, - jaki był cel ww. wizyt? Czy wizyty M. W. w Ministerstwie Sprawiedliwości miały charakter prywatny czy służbowy. Minister Sprawiedliwości w treści pisma z dnia [...] grudnia 2019 r. poinformował stronę, że wejście do budynków Ministerstwa Sprawiedliwości osób trzecich, tj. osób, które nie są pracownikami Urzędu, podlega odnotowaniu przez urządzenie ewidencyjne w postaci tzw. księgi wejść/wyjść. Udzielenie zatem odpowiedzi na pytanie czy i ile razy określona osoba weszła do budynku Ministerstwa Sprawiedliwości wymagałoby kwerendy prowadzonej księgi wejść/wyjść. Zgodnie jednak z utrwaloną linią orzeczniczą Naczelnego Sądu Administracyjnego, treści odnotowane w księdze wejść/wyjść ministerstwa nie posiadają waloru informacji publicznej w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Prowadzone w urzędzie księgi wejść/wyjść są sporządzane w celu zachowania bezpieczeństwa w poszczególnych budynkach Ministerstwa Sprawiedliwości, dla potrzeb organizacyjnych. Są to nośniki o charakterze wewnętrznym i czysto technicznym. Prowadzenie tych zapisów nie jest dokonywane w związku z ustawową działalnością Ministra Sprawiedliwości i nie odnosi się do działalności, o której mowa w art. 1 i 6 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Podobny, niepubliczny charakter, ma kalendarz spotkań Ministra. Powyższe oznacza, że do informacji odnotowanych w księdze wejść/wyjść oraz w kalendarzu wydarzeń i spotkań nie ma zastosowania ustawa o dostępie do informacji publicznej. W tej sytuacji Minister nie ma możliwości ustalenia interesujących informacji. M. S. złożył do organu odwołanie z dnia [...] stycznia 2020 r. od pisma organu z dnia [...] grudnia 2019 r. Minister Sprawiedliwości w treści pisma z dnia [...] stycznia 2020 r. nr [...] wyjaśnił, że udzielenie odpowiedzi na pkt 1 wniosku wymaga zweryfikowania i w przypadku potwierdzenia wejścia, udostępnienia informacji odnotowanych w tzw. księdze wejść do Ministerstwa Sprawiedliwości. Tak, jak wskazano w odpowiedzi z [...] grudnia 2019 r., treści odnotowane w księdze wejść/wyjść ministerstwa nie posiadają waloru informacji publicznej. Innym źródłem wnioskowanej informacji mogłyby być zapisy w kalendarzach Ministra i ew. innych osób. Prowadzenie tego rodzaju notatek nie jest w żaden sposób usystematyzowane i w związku z tym nie oddaje w pełni harmonogramu spotkań. Z powodów wskazanych w piśmie z [...] grudnia 2019 r., w myśl ugruntowanego stanowiska Naczelnego Sądu Administracyjnego, zapisy w kalendarzu ministra nie posiadają waloru informacji publicznej. W związku z powyższym organ nie ma możliwości w zgodzie z ustawą o dostępie do informacji publicznej udzielenia odpowiedzi na pierwsze pytanie wniosku. Odnosząc się do drugiego pytania, organ poinformował, że w terminie od [...] czerwca 2019 r. do [...] listopada 2019 r. M. W. nie pełnił funkcji w Ministerstwie Sprawiedliwości. M. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę z dnia 7 lutego 2020 r. na, jak to określił, decyzję z dnia [...] stycznia 2020 r nr [...] utrzymującą w mocy decyzję z dnia [...] grudnia 2019 r. w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego (art. 3 § 2a ppsa) oraz orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 ppsa). Przedmiotem zaskarżenia w niniejsze sprawie jest pismo organu z dnia [...] stycznia 2020 r. nr [...]. Wskazane pismo nie jest decyzją administracyjną, ani żadnym aktem wymienionym w art. 3 § 2 ppsa - jest jedynie pismem informacyjnym dotyczącym stanowiska organu co do wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Pismo to nie rozstrzyga żadnej sprawy administracyjnej, nie kształtuje praw lub obowiązków skarżącego, nie stanowi władczego i jednostronnego rozstrzygnięcia. Zawiera ono wprawdzie ustosunkowanie się do wniosku o udostępnienie informacji publicznej, jednak nie można tego uznać za merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy, wydane w przedmiocie tego wniosku. W treści zaskarżonego pisma brak jest obligatoryjnego elementu decyzji, jakim jest rozstrzygnięcie sprawy. Z uwagi na powyższe nie podlega ono kontroli sądu administracyjnego i nie może być przedmiotem skutecznie wniesionej skargi. Z podanych przyczyn skarga na ww. pismo informacyjne jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 58 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił, jak w sentencji postanowienia.