II SA/Wa 493/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Marek Pietras po rozpoznaniu w dniu 18 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 września 2014 r., sygn. akt II SA/Wa 493/14 o odrzuceniu skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi B. G. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2014 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu postanawia: uchylić postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 września 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 3 września 2014 r. odrzucił skargę kasacyjną B. G. od wyroku z dnia 5 czerwca 2014 r. W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że skarżąca pomimo tzw. przymusu adwokacko – radcowskiego sporządziła skargę kasacyjną od ww. wyroku osobiście, w konsekwencji czyniąc skargę kasacyjną jako niedopuszczalną i podlegającą odrzuceniu. W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżąca wskazała, że powyższa skarga kasacyjna została skierowana do Sądu jako załącznik nr 2 do pisma z dnia [...] lipca 2014 r. Ponadto skarżąca zaznaczyła, że powyższa skarga kasacyjna została przesłana za pośrednictwem Sądu do prawnika, który zostanie jej przyznany w ramach pomocy prawnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. W przypadku, gdy – jak stanowi art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm. – dalej p.p.s.a.) – zażalenie jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie może na posiedzeniu niejawnym, nie przysyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Przepis ten, stanowiąc wyjątek od zasady dewolutywności i eliminując mnożenie instancji sądowych, służy racjonalizacji postępowania i realizacji nakazu rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki stosownie do art. 45 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Według wskazanego przepisu art. 195 § 2 powołanej ustawy, uchylenie zaskarżonego postanowienia przez sąd, który je wydał, jest możliwe wtedy, gdy zażalenie jest "oczywiście uzasadnione". Tak określona podstawa uchylenia wskazuje, że mogą być nią objęte zarówno przyczyny formalne, które zadecydowały o wydaniu zaskarżonego postanowienia, jak i względy merytoryczne. W każdym jednak przypadku istotne jest to, by zasadność zażalenia była "oczywista", to znaczy nie wzbudzająca wątpliwości i zauważalna bez konieczności dokonywania głębszej analizy zaskarżonego postanowienia. Z takim zażaleniem, które jest oczywiście uzasadnione, mamy do czynienia w niniejszej sprawie, bowiem skarga kasacyjna została skierowana do Sądu jako załącznik nr 2 do pisma z dnia [...] lipca 2014 r. z prośbą jej o przekazanie osobie, która zostanie skarżącej przyznana w ramach pomocy prawnej w przedmiotowej sprawie i będzie ją reprezentować. Mając powyższe okoliczności na uwadze uznać należy, że ww. skarga kasacyjna nie podlega rozpoznaniu przez Sąd. Z powyższych względów, na podstawie art. 195 § 2 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.