II SA/Wa 495/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA - Przemysław Szustakiewicz po rozpoznaniu w dniu 17 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi M. W. na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] grudnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy postanawia - odmówić zwolnienia od kosztów sądowych - Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga M. W. na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] grudnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy wraz z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zaskarżone zarządzenie traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie z art. 247 cytowanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. Oczywista bezzasadność skargi w rozumieniu powołanego art. 247 ustawy oznacza także oczywistą niedopuszczalność skargi do sądu administracyjnego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 września 2004 r. sygn. akt OZ 377/04, niepubl.). Skarga M. W. jest niedopuszczalna. Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Termin ten określa art. 53 § 1 cytowanej ustawy, zgodnie z którym, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Z akt administracyjnych wynika, iż odpis zaskarżonego postanowienia Komendanta Głównego Policji z dnia [...] grudnia 2008 r. nr [...] doręczono skarżącemu w dniu 29 grudnia 2008 r. (data na zwrotnym potwierdzeniu odbioru z własnoręcznym podpisem skarżącego). Tymczasem skarga na powyższe postanowienie została nadana w dniu 29 stycznia 2009 r. (data nadania na kopercie znajdującej się w aktach sądowych). Z zestawienia powyższych dat - daty doręczenia postanowienia i daty nadania skargi - wynika, iż skarga została złożona z uchybieniem terminu. Ostatni dzień na wniesienie skargi upłynął bowiem w dniu 28 stycznia 2009 r. Skoro zatem obowiązujące przepisy prawa wykluczają możliwość uwzględnienia żądania skarżącego to, w ocenie Sądu, na gruncie rozpatrywanej sprawy ma miejsce przypadek oczywistej bezzasadności skargi, stanowiący przesłankę negatywną, a więc wyłączającą możliwość, przyznania prawa pomocy. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 260 w zw. z art. 247 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji.