II SA/Wa 497/10

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Iwona Maciejuk po rozpoznaniu w dniu 13 kwietnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi R. K. na decyzję Prezesa Rady Ministrów nr [...] z dnia [...] stycznia 2010 r. w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia specjalnego postanawia 1. oddalić wniosek w przedmiocie zwolnienia od kosztów sądowych, 2. odmówić ustanowienia adwokata. R. K. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi na decyzję Prezesa Rady Ministrów nr [...] z dnia [...] stycznia 2010 r. w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia specjalnego. Na podstawie informacji przedstawionych przez stronę w urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy ustalono, co następuje. Skarżący we wspólnym gospodarstwie domowym pozostaje z rodzicami. Na dochód rodziny w łącznej wysokości 3 655,17 zł miesięcznie składają się emerytury rodziców (1309 zł; 1730 zł) i renta wnioskodawcy (616,72 zł). Majątek stanowi mieszkanie o powierzchni 82 m2. Skarżący posiada zasoby pieniężne w wysokości 18 000 zł, zaś matka wnioskodawcy dysponuje oszczędnościami w wysokości 10 000 zł. Strona zobowiązana jest do świadczeń alimentacyjnych na rzecz syna w wysokości 200 zł miesięcznie. Odnosząc się do wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych wskazać należy, że skarżący z mocy prawa nie ma obowiązku uiszczania w niniejszej sprawie kosztów sądowych w toku całego postępowania, w tym także przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie postanowieniem z dnia 13 kwietnia 2010 r. oddalił poprzedni wniosek skarżącego w tym zakresie. Z tego względu, na podstawie art. 254 § 1, art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 w zw. z art. 239 pkt 1 lit. e ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono, jak w punkcie 1 postanowienia. Rozpatrując wniosek o ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika wskazać należy, że prawo pomocy w zakresie częściowym, obejmującym między innymi tylko ustanowienie adwokata, przysługuje osobie fizycznej, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 i art. 245 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Na podstawie informacji przedstawionych przez wnioskodawcę stwierdzić należy, że strona nie wykazała, iż spełnia przesłankę warunkującą ustanowienie adwokata z urzędu. Dochód we wspólnym gospodarstwie domowym wynosi 3 655,17 zł miesięcznie. Strona nie podała wprawdzie wysokości stałego miesięcznego wydatku związanego z utrzymaniem mieszkania, jednakże poza środkami stanowiącymi stały miesięczny dochód strona posiada oszczędności. Wysokość wykazanych oszczędności (skarżącego i matki strony) wynosi łącznie 28 000 zł. Dysponowanie środkami finansowymi we wskazanej wysokości nie pozwala przyjąć, że strona nie posiada środków na ustanowienie adwokata. Wykazane zasoby nie dają podstaw, aby uznać, że wnioskodawca znajduje się w trudnej sytuacji finansowej, która uniemożliwia poniesienie pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla skarżącego i rodziny. Przy badaniu spełnienia przesłanki, o której mowa w art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ocenie podlega zaś wyłącznie sytuacja materialna strony. Przed złożeniem wniosku o przyznanie prawa pomocy strona zawsze najpierw powinna wykorzystać wszystkie posiadane przez siebie środki finansowe, w tym oszczędności, celem dochodzenia praw przed sądem. Prawo pomocy powinno być zaś przyznawane wówczas, gdy strona rzeczywiście znajduje się w niezwykle trudnej sytuacji materialnej. Tego rodzaju przypadek nie ma miejsca w niniejszej sprawie. Z tego względu, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 254 § 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w punkcie 2 postanowienia.