II SA/Wa 5/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Dąbrowska po rozpoznaniu w dniu 4 sierpnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego M. G. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi K. na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] października 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy dopuszczenia organizacji społecznej do udziału w postępowaniu administracyjnym postanawia: przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz radcy prawnego M. G. kwotę 240 zł (dwieście czterdzieści złotych) oraz kwotę 55,20 zł (pięćdziesiąt pięć złotych 20/100), stanowiącą 23 % podatku VAT tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Postanowieniem z dnia 19 kwietnia 2011 r. referendarz sądowy przyznał [...] K. prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego. Stosownie do powyższego Okręgowa Izba Radców Prawnych w Warszawie wyznaczyła do prowadzenia niniejszej sprawy radcę prawnego M. G. Wyznaczony adwokat udzielił pełnomocnictwa substytucyjnego radcy prawnemu M. M., która na rozprawie złożyła wniosek o przyznanie wynagrodzenia tytułem nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu. Jednocześnie pełnomocnik oświadczył, że nie otrzymał od skarżącego żadnej kwoty tytułem wynagrodzenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) - dalej ppsa, wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej radcy prawnego uregulowane zostały w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 z późn. zm.), zwanym dalej rozporządzeniem. W § 14 ust. 2 rozporządzenia, zostały wskazane konkretne czynności procesowe, za które przysługuje zwrot kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu. Stosownie zaś do § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) tego rozporządzenia, stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w "innej sprawie", wynosi 240 zł. Ponadto w myśl § 2 ust. 3 rozporządzenia, opłaty za czynności radcy prawnego ustanowionego z urzędu podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Należy wskazać, że niniejsza sprawa należy do kategorii "inna sprawa", z uwagi na to, że dotyczyła skargi na postanowienie Komendanta Głównego Policji w przedmiocie odmowy dopuszczenia organizacji społecznej do udziału w postępowaniu administracyjnym - a więc nie była sprawą, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, a także radca prawny nie sporządził skargi i nie brał udziału w rozprawie w sprawie skargi na decyzję lub postanowienie Urzędu Patentowego. Należało więc przyjąć, że należne pełnomocnikowi z urzędu wynagrodzenie wynosi 240 zł i powinno być podwyższone o kwotę 55,20 zł, stanowiącą podatek od towarów i usług, który na dzień wydania postanowienia wynosi 23%, co łącznie stanowi kwotę 295,20 zł. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 250 ppsa oraz stosownie do § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c), a także w myśl § 2 ust. 3 rozporządzenia, orzeczono jak w sentencji.