II SA/Wa 500/16

Starszy Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie – Lucyna Picho po rozpoznaniu w dniu 8 maja 2017 r. w Warszawie na posiedzeniu niejawnym wniosku W. M. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi E. M. i W. M. na decyzję Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] stycznia 2016 r., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: umorzyć postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy. W toku postępowania W. M. i zwrócił się do Sądu z wnioskiem z dnia 24 kwietnia 2017 r., o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia w jego sprawie adwokata. Wskazać należy, że w przedmiotowej sprawie skarżący złożył wcześniej wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, a referendarz sądowy postanowieniem z dnia [...] maja 2016 r., (k-47) przyznał W. M. prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowenia adwokata (k-47). W następstwie powyższego Okręgowa Rada Adwokacka w W. wyznaczyła do reprezentowania interesów skarżącej adwokata M. T. (k-78). Mając na względzie powyższe zważono, co następuje: Rozpoznając wniosek na wstępie należy stwierdzić, że w myśl przepisu art. 243 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U.2016.718 ze zm.), dalej "ustawa p.p.s.a."), prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Podkreślenia wymaga, że prawomocne orzeczenie wydane w przedmiocie prawa pomocy wyklucza rozpoznanie następnego wniosku złożonego w tym samym postępowaniu sądowoadministracyjnym, przez tę samą stronę, w tym samym zakresie, opartego na tych samych podstawach faktycznych. Taka sytuacja występuje w niniejszej sprawie. Jak wskazano już wcześniej postanowieniem z dnia 23 maja 2016 r., referendarz sądowy przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata i w zakresie kosztów sądowych. Jednocześnie, do chwili obecnej, prawo to nie zostało skarżącemu cofnięte na podstawie art. 249 ustawy p.p.s.a. Powyższe oznacza, że w toku całego postępowania sądowego (aż do jego prawomocnego zakończenia) skarżący zwolniona jest od kosztów sądowych. Z tych względów skarżący nie może skutecznie domagać ponownego przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia kolejnego profesjonalnego pełnomocnika. Z tych względów rozpoznanie ponownie złożonego przez skarżącego wniosku jest zbędne. Stosownie zaś do art. 249a ustawy p.p.s.a. jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 249a i art. 258 § 4 ustawy p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji postanowienia.