II SA/Wa 503/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Maria Werpachowska po rozpoznaniu w dniu 20 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. K. i A. K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J. K. i A. K. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] grudnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie opróżnienia lokalu mieszkalnego postanawia - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji- J. K. i A. K. przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie uczynili decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] grudnia 2012 r. nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Komendanta Stołecznego Policji z dnia [...] października 2012 r. nr [...] nakazującą skarżącym opróżnienie i przekazanie w stanie wolnym lokalu mieszkalnego nr [...] przy ul. [...] w [...]. Pismem z dnia 17 kwietnia 2013 r. pełnomocnik skarżących wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając żądanie zastosowania ochrony tymczasowej wskazał, że działając w imieniu J. K. wystąpił do Sądu Rejonowego dla [...] z powództwem o ustalenie wstąpienia w stosunek najmu przedmiotowego lokalu. Zdaniem pełnomocnika skarżących uzyskanie przez skarżących prawomocnego wyroku sądu powszechnego potwierdzającego istnienie stosunku najmu, skutkowało będzie koniecznością umorzenia postępowania administracyjnego w zakresie opróżnienia lokalu jako bezprzedmiotowego, co wskazuje na zasadność wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na wstępie zauważyć należy, że wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji został oparty na podstawie art. 61 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. dalej jako "p.p.s.a.")., który stanowi podstawę do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu przez organ. Jednakże, brak rozpoznania powyższego wniosku przez organ spowodował, że dla zabezpieczenia interesów strony skarżącej wniosek ten powinien być rozpoznany przez Sąd. Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych zawartym w wymienionym przepisie. Zgodnie z treścią powyższego przepisu po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Obowiązek uprawdopodobnienia zaistnienia przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a. spoczywa na wnioskodawcy. W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie pełnomocnik skarżących nie uprawdopodobnił zaistnienia przesłanek wskazanych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Uzasadniając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji pełnomocnik skarżących ograniczył się jedynie do stwierdzenia, że uzyskanie przez skarżących prawomocnego wyroku sądu powszechnego potwierdzającego istnienie stosunku najmu, skutkowało będzie koniecznością umorzenia postępowania administracyjnego w zakresie opróżnienia lokalu jako bezprzedmiotowego. Ta okoliczność, zdaniem pełnomocnika skarżących, wskazuje na zasadność wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W ocenie Sądu powyższa argumentacja nie wskazuje na to, że w sprawie występują okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Nie można bowiem uznać, że wskazywane przez stronę ewentualne umorzenie postępowania administracyjnego jako bezprzedmiotowego prowadzić będzie do powstania skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Wobec powyższego należy uznać, że brak jest podstaw do zastosowania ochrony w postępowaniu sądowoadministracyjnym, przewidzianej w art. 61 § 3 p.p.s.a. Z tych względów wniosek skarżącego nie mógł zostać uwzględniony i na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w postanowieniu.