II SA/Wa 506/16

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Iwona Malicka po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 2016 r. w Warszawie na posiedzeniu niejawnym wniosku S. C. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata w sprawie skargi S. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] stycznia 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego postanawia: 1. przyznać S. C. prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata, 2. umorzyć postępowanie w sprawie wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 16 września 2016 r. oddalił skargę S. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego. Skarżący, po otrzymaniu odpisu nieprawomocnego wyroku wraz z uzasadnieniem, złożył wniosek o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. We wniosku wskazał, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowy wraz z żoną H. C.. Podniósł, że zarówno on, jak i jego żona, jest osobą niepełnosprawną. Oświadczył, że nie posiadają żadnego majątku ani oszczędności, a na dochód gospodarstwa domowego składa się jego emerytura w kwocie 1.284,06 zł oraz emerytura żony w wysokości 607,96 zł - łącznie 1.892,02 zł. Do stałych kosztów utrzymania zaliczył opłaty za mieszkanie - około 700 zł, opłaty za wodę, gaz, telewizję, telefon - łącznie około 250 zł oraz wydatki na leki i rehabilitację - około 350 zł miesięcznie. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje: Należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie skarżący, stosownie do treści art. 239 § 1 pkt 1 lit. h ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Zgodnie z art. 249a powołanej ustawy, jeżeli (...) rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. Skoro zatem skarżący w tej sprawie jest zwolniony z ustawy z obowiązku ponoszenia wszelkich kosztów sądowych, to postępowanie w zakresie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, jako zbędne, należało umorzyć. Natomiast zgodnie z art. 262 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego, mają odpowiednie zastosowanie do stron, korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Stosownie zaś do art. 245 § 1 i 3 tej ustawy, prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie częściowym i obejmować tylko ustanowienie adwokata. Przyznanie tego prawa osobie fizycznej następuje na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z treści wniosku wynika, że wnioskodawca wraz z żoną są osobami niepełnosprawnymi, utrzymują się ze świadczeń emerytalnych w łącznej wysokości 1.892,02 zł. Natomiast stałe koszty ich gospodarstwa domowego, w których znaczną pozycję zajmują leki i rehabilitacja, wynoszą około 1.300 zł. Biorąc pod uwagę sytuację finansową skarżącego oraz wysokość kosztów utrzymania należy uznać, że strona nie jest w stanie ponieść kosztów związanych z ustanowieniem profesjonalnego pełnomocnika bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i żony. Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 262, art. 249a w związku z art. 239 § 1 pkt 1 lit. h i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono, jak w sentencji.