II SA/Wa 508/10

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Wojciech Wiktorowski po rozpoznaniu w dniu 15 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H. G. z dnia 5 maja 2010 r. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi H. G. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] grudnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną myśliwską postanawia: ustanowić dla H. G. adwokata w ramach przyznania prawa pomocy, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w Warszawie H. G. wnioskiem z dnia 5 maja 2010 r. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata. Z treści wniosku oraz złożonego do akt dokumentu źródłowego (decyzji ZUS Oddział w O. z dnia [...] marca 2010 r. nr [...] o waloryzacji renty) wynika, że wnioskodawca samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, a źródłem dochodu w tym gospodarstwie jest przyznane mu świadczenie rentowe w kwocie 1166,99 zł brutto (988,96 netto). Skarżący nie posiada przy tym żadnego majątku ani oszczędności. Natomiast wedle treści dodatkowego oświadczenia z dnia 30 maja 2010 r., złożonego w odpowiedzi na wezwanie z dnia 14 maja 2010 r., wynika, że skarżący korzysta z pomieszczenia w domu brata R. G., a koszty utrzymania w całości pokrywa ze środków własnych (wypłacanej renty). W myśl zaś art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. dalej powoływana jako ppsa), prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Podstawą oceny dopuszczalności przyznania prawa pomocy jest bowiem rzeczywista sytuacja materialna w gospodarstwie domowym osoby ubiegającej się o przyznanie takiego prawa. Wprawdzie skarżący nie nadesłał dokumentów będących przedmiotem wezwania z dnia 14 maja 2010 r., niemniej jednak uzupełniając treść wniosku o przyznanie prawa pomocy dodatkowym oświadczeniem wykazał, że świadczenie rentowe w wysokości poniżej 1000 zł netto stanowi jego jedyne źródło utrzymania. Z kolei, wysokość osiąganego dochodu w zestawieniu z okolicznością braku jakiegokolwiek majątku i korzystania z faktycznej pomocy najbliższej rodziny wskazuje, że wnioskodawca nie może poczynić niezbędnych oszczędności do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów swojego utrzymania. Tym samym, nie jest w stanie ponieść wydatków na ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika. W związku z tym należało uznać, że zostały spełnione określone w art. 246 § 1 ppsa przesłanki obligujące do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, postanowiono jak sentencji.