II SA/Wa 51/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Kube, Sędzia WSA Eugeniusz Wasilewski (spr.), Asesor WSA Jacek Fronczyk, Protokolant Dorota Kwiatkowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 lutego 2007 r. sprawy ze skargi J. K. na postanowienie Dowódcy Wojsk Lądowych z dnia [...] 2005 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wyjaśnienia treści decyzji w sprawie należności pieniężnych oddala skargę Dowódca Jednostki Wojskowej Nr [...] w K. decyzją nr [...] z dnia [...] lipca 2004 r. przyznał J. K. należności pieniężne za okres od [...] czerwca 2000 r. do dnia [...] czerwca 2003 r. w łącznej kwocie brutto [...] zł wraz z należnymi odsetkami ustawowymi. Powyższe orzeczenie zostało utrzymane w mocy decyzją Dowódcy [...] Korpusu Zmechanizowanego nr [...] z dnia [...] grudnia 2004 r. W dniu [...] lutego 2005 r. J. K. złożył wniosek o uzupełnienie powyższej decyzji oraz o wyjaśnienie, czy Dowódcy: Jednostki Wojskowej Nr [...] i [...] Korpusu Zmechanizowanego są organami właściwymi do rozstrzygnięcia roszczeń zawartych w podaniach skierowanych do WSzW w K. z dnia [...] lipca 2003 r. i do DK MON z dnia [...] lipca 2003 r., czy § 12 pkt 1 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 1 sierpnia 2000 r. miał zastosowanie przy rozpatrywaniu roszczeń w przedmiocie uposażenia za miesiąc czerwiec 2003 r. oraz co było podstawą, że wnioskodawca uzyskał uprawnienie do zwrotu kosztów podróży. Dowódca [...] Korpusu Zmechanizowanego postanowieniem nr [...] z dnia [...] marca 2005 r. odmówił uzupełnienia rozstrzygnięcia decyzji nr [...] z dnia [...] grudnia 2004 r. (pkt 1) i odmówił wyjaśnienia treści powołanej powyżej decyzji w zakresie ujętym w podaniu wnioskodawcy z dnia [...] lutego 2005 r. (pkt 2). Wskazał, iż brak jest podstaw do uwzględnienia żądania, a to z uwagi na całościowe jej rozstrzygnięcie co do istoty oraz fakt, że treść wydanej decyzji jest jednoznaczna i ewentualne spełnienie zgłoszonego żądania mogłoby doprowadzić do nowej oceny stanu faktycznego lub prawnego sprawy, lub spowodować merytoryczną zmianę rozstrzygnięcia. J. K. wniósł zażalenie na powyższe postanowienie w części odmawiającej wyjaśnienia treści decyzji nr [...] z dnia [...] grudnia 2004 r., zarzucając naruszenie art. 113 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.) oraz nieuprawnioną ocenę stanu sprawy, a to poprzez stwierdzenie, że wyjaśnienie wątpliwości, o które wnosił, mogłoby doprowadzić do nowych ustaleń faktycznych i prawnych. Zdaniem skarżącego wskazany zarzut świadczy o naruszeniu przez organ przepisów art. 6, 7, 8 i 9 kpa. Po rozpatrzeniu zażalenia Dowódca Wojsk Lądowych postanowieniem nr [...] z dnia [...] lipca 2005 r. utrzymał w mocy postanowienie Dowódcy [...] Korpusu Zmechanizowanego uznając stanowisko organu pierwszej instancji za prawidłowe. Powyższe postanowienie stało się przedmiotem skargi J. K. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skarżący zarzucił mu rażące naruszenie prawa poprzez przyjęcie, iż Dowódca Wojsk Lądowych jest organem właściwym do wyrażenia oceny w przedmiocie uzupełnienia decyzji Dowódcy [...] Korpusu Zmechanizowanego nr [...] z dnia [...] grudnia 2004 r. oraz w sprawie uznania właściwości Dowódcy Jednostki Wojskowej Nr [...] i Dowódcy [...] Korpusu Zmechanizowanego do rozstrzygania roszczeń w przedmiocie należności pieniężnych, a także poprzez niestaranne rozpoznanie stanu faktycznego i prawnego tej sprawy oraz uznanie, że wnioski skarżącego o wyjaśnienie treści decyzji są bezzasadne. Wniósł o uchylenie postanowienia w całości, unieważnienie ocen organu wyrażonych w przedmiocie: uzupełnienia rozstrzygnięcia decyzji Dowódcy [...] Korpusu Zmechanizowanego nr [...] oraz roszczeń skarżącego zawartych w pismach do WSzW K. i DK MON i zobowiązanie organu do merytorycznego rozpoznania podania skierowanego do [...] Korpusu Zmechanizowanego z dnia [...] lutego 2005 r. oraz zażalenia z dnia [...] kwietnia 2005 r. W odpowiedzi na skargę pełnomocnik Dowódcy Wojsk Lądowych wniósł o jej oddalenie, wskazując na bezzasadność skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W świetle art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym stosownie do § 2 art. 1 tej ustawy kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Dokonując kontroli zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia, stwierdzić należy, że nie narusza ono prawa. Stosownie do art. 113 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) organ, który wydał decyzję, wyjaśnia w drodze postanowienia na żądanie organu egzekucyjnego lub strony wątpliwości co do treści decyzji. Wyjaśnienie wątpliwości co do treści decyzji zachodzi wtedy, gdy jest ona niejednoznaczna lub dotknięta zawiłością utrudniającą ustalenie sensu rozstrzygnięcia sprawy. Ponadto należy podkreślić, że wyjaśnienie wątpliwości nie polega na interpretacji gramatycznej, logicznej czy celowościowej, lecz jedynie na objaśnieniu, jak organ wydający decyzję rozumiał jej sens. Dokonując wyjaśnienia treści decyzji, organ nie może wyjść poza treść dokonanego rozstrzygnięcia, gdyż wyjaśnienie treści decyzji nie może prowadzić ani do nowej oceny stanu faktycznego lub prawnego, ani powodować zmiany merytorycznej rozstrzygnięcia, ani też pozostawać w sprzeczności z treścią decyzji (osnową decyzji) – (B. Adamiak, Rektyfikacja decyzji w postępowaniu administracyjnym, Acta Universitatis Wratislaviensis Nr 922, Prawo CLIII, Wrocław 1988, s.13). Stąd też uprawnienie do żądania wyjaśnienia wątpliwości nie jest ograniczone żadnym terminem i postanowienie w tej kwestii może być wydane w każdym czasie. Mając powyższe na względzie należy uznać, że skarga jest niezasadna. Decyzja Dowódcy [...] Korpusu Zmechanizowanego nr [...] z dnia [...] grudnia 2004 r. zawiera obszerne uzasadnienie faktyczne i prawne, które wyjaśnia zarówno przesłanki, jak i motywy, jakimi kierował się organ przy wydaniu decyzji. Rozstrzygnięcie zawarte w przedmiotowej decyzji jest jednoznaczne i nie budzi żadnych wątpliwości. Jak wynika ze skargi, intencją skarżącego, nie jest wyjaśnienie treści powyższej decyzji, lecz zakwestionowanie ustaleń faktycznych i prawnych przyjętych jako przesłanki wydanej decyzji. Tego rodzaju ustalenia, podobnie jak nieprawidłowa subsumcja, błędna wykładnia czy też niewłaściwe zastosowanie prawa materialnego mogą być zwalczane w trybie odwoławczym, bądź też w trybie nadzoru. Regulacja zawarta w art. 113 § 2 kpa żadną miarą nie może być wykorzystywana w celu kwestionowania samej zasadności decyzji będącej przedmiotem wyjaśnienia. Innymi słowy, braku zaskarżenia decyzji nie może zastąpić działanie na podstawie tego przepisu. Kognicja Sądu w tej sprawie zakreślona jest granicami rozstrzygnięcia zaskarżonego postanowienia i postanowienia go poprzedzającego wydanych w oparciu o art. 113 § 2 kpa. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, oddalił skargę.