II SA/Wa 51/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Kruszewska-Grońska, Sędzia WSA Łukasz Krzycki, Asesor WSA Arkadiusz Koziarski (spr.), , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 28 maja 2025 r. sprawy ze skargi J. O. na postanowienie Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia [...] października 2024 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia uchyla zaskarżone postanowienie Postanowieniem z dnia [...] października 2024 r. nr [...] Komendant Główny Straży Granicznej (dalej "KGSG" lub "organ II instancji") utrzymał w mocy postanowienie Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej (dalej "K[...]OSG" lub "organ I instancji") z dnia [...] września 2024 r. nr [...] o odmowie wydania J. O. (dalej "skarżący") zaświadczenia o żądanej treści. Postanowienie to zostało wydane w następujących okolicznościach faktycznych: Wnioskiem z dnia [...]marca 2024 r. skarżący zwrócił się do K[...]OSG o wydanie zaświadczenia potwierdzającego pełnienie służby w szczególnych warunkach uzasadniających podwyższenie emerytury na podstawie § 2 ust. 1 pkt 2, § 3 pkt 5 i § 4 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 maja 2005 r. w sprawie szczegółowych warunków podwyższania emerytur funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego. Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Służby Ochrony Państwa, Państwowej Straży Pożarnej, Służby Celnej, Służby Celno-Skarbowej i Służby Więziennej (Dz. U. z 2020 r. poz. 1611), dalej "rozporządzenie z dnia 4 maja 2025 r.", za okres od 2013 r. do 2024 r. K[...]OSG postanowieniem nr [...] z dnia [...] marca 2024 r. odmówił skarżącemu wydania zaświadczenia potwierdzającego pełnienie przez ww. służby w warunkach uzasadniających podwyższenie emerytury, o których mowa w § 2 ust. 1 pkt 2, § 3 pkt 5 i § 4 pkt 1 rozporządzenia z dnia 4 maja 2005 r. Od postanowienia tego skarżący wniósł zażalenie. KGSG postanowieniem nr [...] z dnia [...] czerwca 2024 r. uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji ze wskazaniem uchybień. Rozpatrując sprawę ponownie K[...]OSG postanowieniem z dnia [...] września 2024 r. nr [...] odmówił wydania zaświadczenia. W podstawie prawnej organ I instancji podał art. 219 w związku z art. 217 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2024 r. poz. 572, z późn. zm.), dalej "k.p.a.", w związku z § 15 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Służby Ochrony Państwa, Państwowej Straży Pożarnej, Służby Celno-Skarbowej i Służby Więziennej oraz ich rodzin (Dz.U. z 2024 r. poz. 1121), dalej "ustawa o zaopatrzeniu emerytalnym", § 14 ust. 1 pkt 3 i ust. 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 grudnia 2018 r. w sprawie trybu postępowania i właściwości organu w zakresie zaopatrzenia emerytalnego funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Służby Ochrony Państwa, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Celno-Skarbowej oraz ich rodzin (Dz.U. z 2018 r. poz. 2373 z późn. zm.) oraz § 4 pkt 1 rozporządzenia z dnia 4 maja 2005 r. W uzasadnieniu organ I instancji wskazał, że skarżący służbę w Straży Granicznej pełnił od dnia [...] lipca 2004 r. do dnia [...] lutego 2024 r. We wnioskowanym okresie od 2013 do 2024 roku, pełnił służbę w Placówce SG w [...] na następujących stanowiskach: - od dnia [...].01.2013 r. do dnia [...].08.2013 r. - [...] - [...] Zespołu [...]; - od dnia [...].09.2012 r. do dnia [...].11.2014 r. - [...] - [...] Zespołu [...]; - od dnia [...].11.2014 r. do dnia [...].02.2024 r. - [...] - [...] Zespołu [...]. K[...]OSG podał, że zgodnie z § 4 pkt 1 rozporządzenia z dnia 4 maja 2005 r. emeryturę podwyższa się o 0,5 % podstawy wymiaru za każdy rok służby pełnionej w warunkach szczególnie zagrażających życiu i zdrowiu, jeżeli funkcjonariusz w czasie wykonywania obowiązków służbowych podejmował, co najmniej 6 razy w ciągu roku, czynności operacyjno-rozpoznawcze lub dochodzeniowo-śledcze albo interwencje w celu ochrony osób, mienia lub przywrócenia porządku publicznego w sytuacjach, w których istniało bezpośrednie zagrożenie życia lub zdrowia. Organ I instancji wyjaśnił, że wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 27 maja 2014 r. (sygn. akt U12/13) przepis § 4 pkt 1 cyt. rozporządzenia ma zastosowanie z wyłączeniem sformułowania o "bezpośrednim zagrożeniu życia lub zdrowia". Brzmienie § 4 pkt 1 rozporządzenia w wymienionym akcie prawnym pozostawało niezmienione. Trybunał Konstytucyjny wyjaśnił, że zwrot "bezpośrednie" nie stanowi merytorycznego rozwinięcia przysłówka "szczególnie" z art. 15 ust. 2 pkt 3 o zaopatrzeniu emerytalnym. Pierwszy odnosi się bowiem do relacji kauzalnej między czynnościami funkcjonariusza a zagrożeniem, drugi zaś dotyczy związku przyczynowo skutkowego i nakazuje adresatom § 4 pkt 1 cyt. rozporządzenia odwołać się do konkretnej koncepcji związku przy określaniu, czy został spełniony ustawowy warunek podwyższenia emerytury. Natomiast zwrot "szczególnie zagrażających życiu i zdrowiu" odnosi się do kwalifikacji zagrożenia per se, rozumianej jako stwierdzenie istnienia zagrożenia innego niż normalne następstwo pełnienia służby, przy założeniu, że w jej istotę wpisane jest ryzyko zagrożenia życia i zdrowia. Trybunał Konstytucyjny zaznaczył, że z perspektywy ustawowej regulacji ważne jest, aby zagrożenie nie było normalnym następstwem służby, ale miało charakter wyjątkowy. Nie ulegało przy tym wątpliwości Trybunału, że w pojęciu "szczególnie zagrażających życiu i zdrowiu" mieszczą się takie zdarzenia, które mogą mieć miejsce w czasie pełnionej służby, choć nie pozostają w bezpośrednim związku przyczynowym z czynnościami podejmowanymi przez funkcjonariusza lub jego osobę. K[...]OSG zaznaczył, że istnieje różnica między potencjalnym niebezpieczeństwem, jakie niesie za sobą służba w Straży Granicznej dla funkcjonariusza a realnym, bezpośrednim niebezpieczeństwem utraty życia lub zdrowia występującym przy podejmowaniu konkretnej czynności, udziale w konkretnym zdarzeniu bądź w oznaczonej akcji. Sytuacje, zdarzenia lub czynności wskazane w przepisie § 4 pkt 1 cyt. rozporządzenia muszą być rozumiane dokładnie, albowiem uprawnienia zwiększenia wymiaru emerytury wynikają dokładnie z opisanych w przepisie sytuacji, zdarzeń lub czynności, nie zaś z okoliczności podobnych. Zagrożenie musi być rzeczywiste - wprost wynikające - a nie dające się jedynie przewidzieć, nie może mieć charakteru abstrakcyjnego, lecz musi być obiektywne i konkretne. Chodzi przy tym o konkretne sytuacje zagrożenia z określeniem ich daty, miejsca, przebiegu zdarzenia, podczas którego określona osoba swoim zachowaniem stwarzała niebezpieczeństwo dla życia lub zdrowia funkcjonariusza. Nie chodzi zatem o codzienne trudy służby i jej niebezpieczeństwa, ale wyjątkowe zdarzenia wprost godzące w życie lub zdrowie funkcjonariusza. Dalej organ I instancji wyjaśnił, że mając na względzie konieczność uregulowania sposobu dokumentacji uprawnień wynikających z przytoczonego przepisu K[...]OSG poleceniem nr [...] z dnia [...] września 2012 r. zobowiązał kierowników komórek/jednostek organizacyjnych [...] Oddziału Straży Granicznej do przesłania do K[...]OSG, za pośrednictwem Naczelnika Wydziału [...], pisemnej informacji dot. funkcjonariuszy, którzy w danym roku kalendarzowym w czasie wykonywania obowiązków służbowych podejmowali co najmniej 6 razy w ciągu roku, czynności operacyjno-rozpoznawcze lub dochodzeniowo-śledcze albo interwencje w celu ochrony osób, mienia lub przywrócenia porządku publicznego w sytuacjach, w których istniało bezpośrednie zagrożenie życia lub zdrowia. W teczce akt osobowych skarżącego nie ma dokumentacji potwierdzającej uprawnienia funkcjonariusza do podwyższenia emerytury zgodnie z ww. procedurą. Dodatkowo sposób dokumentowania uprawnień funkcjonariuszy Straży Granicznej do podwyższenia emerytury reguluje pismo KGSG z dnia [...] maja 2017 r. (pismo nr [...]), którym określono zasady postępowania przy ustalaniu przesłanek wskazujących na pełnienie przez funkcjonariuszy Straży Granicznej służby w warunkach uprawniających do podwyższenia emerytury określonych w § 4 pkt 1 rozporządzenia z dnia 4 maja 2005 r. za wykonywanie czynności operacyjno-rozpoznawczych lub dochodzeniowo- śledczych albo interwencji w celu ochrony osób, mienia lub przywrócenia porządku publicznego. Każdy funkcjonariusz Straży Granicznej był obowiązany zapoznać się z procedurą dokumentowania zdarzeń uprawniających do stosownego podwyższenia emerytury. Ponadto zgodnie z przedmiotowymi wytycznymi stosowna dokumentacja zaświadczająca o uprawnieniu funkcjonariusza do podwyższenia emerytury winna być wpięta do teczki akt osobowych. Skarżący zapoznał się z przedmiotową procedurą w dniu [...] maja 2017 r. W teczce akt osobowych funkcjonariusza nie ma dokumentacji potwierdzającej uprawnienia funkcjonariusza do podwyższenia emerytury zgodnie z ww. procedurą. Ponadto w dniu [...] lutego 2016 r. K[...]OSG powołał komisję celem dokonania analizy jednostek archiwalnych znajdujących się w zasobach Archiwum Zakładowego [...]OSG, Kancelarii Jawnej i Tajnej Wydziału [...] oraz zdarzeń ujętych w Centralnej Bazie Danych Systemu Wspomagania Kierowania Straży Granicznej w zakresie niezbędnym do merytorycznej oceny zaistnienia przesłanek uzasadniających prawo do podwyższenia emerytury o 0,5% podstawy za każdy rok służby pełnionej w warunkach szczególnie zagrażających życiu i zdrowiu na podstawie § 4 pkt 1 rozporządzenia z dnia 4 maja 2005 r. Prace powołanej komisji miały na celu przegląd całej dostępnej dokumentacji, od najstarszych posiadanych rejestrów do dnia [...] grudnia 2015 r., znajdującej się w zasobach [...]OSG pod kątem określenia zaistniałych zdarzeń uprawniających do podwyższenia emerytury z ww. tytułu funkcjonariuszom pełniącym służbę w [...]OSG. W dniu [...] października 2016 r. do kancelarii jawnej [...]OSG złożono sprawozdanie z przeprowadzonej analizy jednostek archiwalnych. We wnioskach przedmiotowego sprawozdania ujęto, iż na podstawie dostępnej w Komendzie [...]OSG dokumentacji, należy stwierdzić, że brak jest materiałów umożliwiających wskazanie funkcjonariusza [...]OSG, któremu można podwyższyć świadczenie emerytalne na warunkach określonych w § 4 pkt 1 ww. rozporządzenia z dnia 4 maja 2005 r. Prace komisji nie wykazały by jakikolwiek funkcjonariusz pełniący służbę w [...]OSG był uprawniony do stosownego podwyższenia emerytury do dnia [...] grudnia 2015 r. W dalszej części uzasadnienia organ I instancji opisał podjęte w toku postępowania czynności. W tym zakresie wskazał, że pismem z dnia [...] lipca 2024 r. zwrócił się do Zastępcy Dyrektora Biura Ochrony Informacji KGSG - Kierownika Archiwum Straży Granicznej w [...] o przeprowadzenie kwerendy dokumentacji służbowej znajdującej się w zasobach Archiwum SG w [...] za wnioskowany przez skarżącego okres służby w celu sprawdzenia, czy istnieją dokumenty potwierdzające, że były funkcjonariusz spełnia przesłanki określone w § 4 pkt 1 rozporządzenia z dnia 4 maja 2005 r. W odpowiedzi Archiwum Straży Granicznej w [...] (pismo z dnia [...] sierpnia 2024 r.) wskazał, że wyniku przeprowadzonego przeglądu materiałów z zespołu [...]OSG, znajdujących się w zasobie Archiwum Straży Granicznej z siedzibą w [...] (meldunki sytuacyjne z lat 2014 - 2021, rozkazy dzienne z lat 2013 - 2021) nie odnaleziono zapisów potwierdzających pełnienie służby przez skarżącego w warunkach opisanych w § 4 pkt 1 rozporządzenia z dnia 4 maja 2005 r. z uwzględnieniem wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 27 maja 2014 r. (sygn. akt U 12/13) oraz wytycznych KGSG z dnia [...] maja 2017 r. określających zasady postępowania przy ustalaniu przesłanek wskazujących na pełnienie przez funkcjonariuszy SG służby w warunkach uprawniających do podwyższenia emerytury. Ponadto, dniu 29 lipca 2024 r. przesłano do Dyrektora Zarządu Operacyjno-Śledczego KGSG prośbę o sporządzenie wykazu spraw prowadzonych przez wymienionego funkcjonariusza w trakcie pełnienia przez niego służby w [...] Oddziale Straży Granicznej. W odpowiedzi z dnia [...] lipca 2024 r. ZOŚ KGSG nie wskazał żadnych spraw, w których skarżący był prowadzącym, współprowadzącym lub zatwierdzającym w myśl zapisów zarządzenia nr [...] KGSG z dnia [...] listopada 2015 r. w sprawie wykonywania czynności operacyjno-rozpoznawczych oraz prowadzenia ewidencji operacyjnej w Straży Granicznej, ani też innych informacji, które dawałyby podstawę do wydania zaświadczenia potwierdzającego pełnienie służby w warunkach, o których mowa w przytoczonym powyżej rozporządzeniu Rady Ministrów. Dodatkowo pismem z dnia [...] lipca 2024 r. K[...]OSG zwrócił się z prośbą do Naczelnika Wydziału [...] [...]OSG o przeprowadzenie kwerendy dokumentacji służbowej za wnioskowany przez skarżącego okres służby w Placówce SG w [...] kat. II w celu sprawdzenia, czy były spełnia on przesłanki określone w § 4 pkt 1 rozporządzenia z dnia 4 maja 2005 r. W odpowiedzi (pismo z dnia [...] sierpnia 2024 r.) Naczelnik Wydziału [...] [...]OSG poinformował, że w wyniku dokonanej kwerendy dokumentacji zgromadzonej w Wydziale [...] za wnioskowany przez skarżącego okres służby w Placówce SG w [...], nie odnotowano dokumentów wskazujących imiennie ww. funkcjonariusza, jako uczestnika realizowanych czynności operacyjno-śledczych wspólnie z Wydziałem [...]. Niemniej jednak wskazano, że w wyniku dokonanej analizy przywołanych przez skarżącego terminów, w których dokonywał on rozpoznania minersko - pirotechnicznego, stwierdzono, że w dniu [...] grudnia 2019 r. na terenie m. [...] oraz w dniu [...] lipca 2021 r. na terenie m. [...] realizowane były czynności służbowe przez funkcjonariuszy WOŚ [...]OSG. Wobec powyższego nie można wykluczyć, że do wskazanych działań angażowany był przewodnik psa służbowego. Ponadto wskazano, że celem pełnej weryfikacji, czy we wskazanych powyżej terminach oraz innych czasookresach wymienionych przez skarżącego w przedłożonym wniosku realizował on czynności, które wskazują na spełnianie przesłanek określonych w § 4 pkt 1 rozporządzenia z dnia 4 maja 2005 r. kwerendą winny zostać objęte notatki z użycia psa służbowego. Pismem z dnia [...] lipca 2024 r. zwrócono się także do Komendanta Placówki SG w [...] kat. II o przeprowadzenie kwerendy dokumentacji służbowej za wnioskowany przez skarżącego okres służby w Placówce SG w [...] kat. II w celu sprawdzenia, czy były funkcjonariusz spełnia przesłanki określone w § 4 pkt 1 rozporządzenia z dnia 4 maja 2005 r. W odpowiedzi (pismo z dnia [...] lipca 2024 r.) Komendant Placówki SG w [...] na podstawie dostępnych systemów: SWK, SPG, dokumentacji służbowej potwierdził daty, w których funkcjonariusz wraz z psem służbowym realizował zadania | z zakresu rozpoznania minersko-pirotechnicznego. W piśmie tym wymieniono te zadania. Organ I instancji wskazał, że mając na względzie fakt, iż w odpowiedzi Komendant Placówki SG w [...] nie wskazano, czy przedstawione w ww. piśmie zdarzenia dotyczą przesłanek określonych w § 3 pkt 5, czy w § 4 pkt 1 rozporządzenia | z dnia 4 maja 2005 r. wystąpił z ponownym zapytaniem w przedmiotowym zakresie (pismo z dnia [...] sierpnia 2024 r.). W odpowiedzi (pismo z dnia [...] sierpnia 2024 r.) Komendanta Placówki SG w [...] wskazał, iż w wyniku przeprowadzonej kwerendy dokumentacji służbowej za okres od roku 2013 do roku 2024 nie odnaleziono dokumentacji służbowej potwierdzającej pełnienie służby przez skarżącego w szczególnych warunkach uzasadniających podwyższenie emerytury na podstawie § 4 pkt 1 rozporządzenia z dnia 4 maja 2005 r. W dniu [...] lipca 2024 r. skierowano również pismo do Naczelnika Wydziału [...] [...] OSG o przeprowadzenie kwerendy dokumentacji służbowej znajdującej się w zasobach Archiwum Zakładowego [...]OSG za wnioskowany przez skarżącego okres służby w Placówce SG w [...] kat. II w celu sprawdzenia, czy spełnia on przesłanki określone w § 4 pkt 1 rozporządzenia z dnia 4 maja 2005 r. W odpowiedzi z dnia [...] sierpnia 2024 r. Naczelnik Wydziału [...] [...]OSG wskazał, iż w Archiwum Zakładowym dokonano przeglądu materiałów przekazanych z Placówki Straży Granicznej w [...]. W wyniku dokonanej analizy materiałów nie odnaleziono dokumentacji potwierdzającej pełnienie służby przez skarżącego spełniających przedmiotowe warunki wymienionego rozporządzenia. Reasumując K[...]OSG wskazał, że po przeanalizowaniu teczki akt osobowych skarżącego stwierdzono, iż nie znajdują się w niej żadne dokumenty potwierdzające fakt wykonywania przez ww. czynności, o których mowa w § 4 pkt 1 rozporządzenia z 4 maja 2005 r. Ponadto w trakcie postępowania wyjaśniającego K[...]OSG zwrócił się do wszystkich jednostek/komórek organizacyjnych [...]OSG, w których mogła się znajdować dokumentacja niezbędna do wystawienia przedmiotowego zaświadczenia. Z uzyskanych odpowiedzi wynika, iż w zasobach [...]OSG nie ma dokumentacji potwierdzającej wykonywanie przez ww. czynności określone w § 4 pkt 1 rozporządzenia z dnia 4 maja 2005 r. Dodatkowo z informacji uzyskanej z Archiwum Straży Granicznej w [...] również wynika, iż w materiałach będących w dyspozycji Archiwum Straży Granicznej w [...] nie stwierdzono dokumentacji zawierającej informację o pełnieniu służby przez skarżącego w warunkach szczególnie zagrażających życiu lub zdrowiu. Organ I instancji stwierdził, że nie posiada ewidencji, rejestrów bądź innych danych, które potwierdziłyby, że skarżący realizował czynności służbowe w warunkach uzasadniających podwyższenie emerytury z tytułu określonego w § 4 pkt 1 rozporządzenia z dnia 4 maja 2005 r. Na powyższe postanowienie skarżący wniósł zażalenie. W zażaleniu skarżący zarzucił, że w czasie wykonywania obowiązków służbowych wielokrotnie podejmował czynności w postaci interwencji w celu ochrony osób, mienia oraz przywrócenia porządku publicznego w sytuacjach w których istniało bezpośrednie zagrożenie życia lub zdrowia, co wprost wypełnia definicję § 4 pkt 1 rozporządzenia z 4 maja 2005 r. i tym samym upoważnia go do podwyższenia wymiaru emerytury za każdy rok takiej służby. Skarżący podniósł, że we wniosku o wydanie zaświadczenia zamieścił wykaz zdarzeń z zakresu minersko-pirotechnicznego stanowiących jednocześnie interwencje w celu ochrony osób i mienia oraz przywrócenia porządku publicznego w sytuacjach, w których istniało bezpośrednie zagrożenie życia lub zdrowia, ze wskazaniem dat, miejscowości i charakteru prowadzonych czynności. W związku z brakiem pewności co do wymienienia przeze niego wszystkich zdarzeń poprosił również o przeprowadzenie kwerendy archiwum. Na każdą ze wskazanych przeze niego czynności sporządzane były każdorazowo notatki z użycia psa służbowego oraz protokoły z rozpoznania minersko pirotechnicznego gdzie szczegółowo uwzględniany był charakter przeprowadzanych czynności i rodzaj występującego wówczas zagrożenia. Skarżący wskazał, że dokumenty te znajdują się posiadaniu organu i jest dla niego niezrozumiałe pominięcie ich w procesie rozpatrywania wniosku o wydanie zaświadczenia. Ponadto skarżący wyjaśnił, że dokumentacja dotycząca użycia psa do wyszukiwania materiałów wybuchowych i broni w rozpoznaniu minersko-pirotechnicznym ma wprawdzie charakter częściowo rozproszony, ale notatki z tych zdarzeń znajdują się w teczkach właściwych psów służbowych, w tym przypadku w teczce psa służbowego "[...]" nr ewid. [...] oraz psa służbowego "[...]" nr ewid. [...]. Teczki ewidencyjne tych psów znajdują się w zasobach WKi[...] [...]OSG i wedle jego wiedzy nie zostały na tą chwilę zarchiwizowane. W wymienionych wyżej teczkach znajdują się zatwierdzone przez Komendanta Placówki Straży Granicznej w [...] notatki z użycia psa służbowego SG z opisem charakteru podejmowanych czynności, wskazaniem na czyje polecenie były te czynności wykonywane i dla jakiego organu pies do wykrywania materiałów wybuchowych został użyty. Skarżący zarzucił, że niezrozumiałe jest dla niego nieodniesienie się przez organ do tego zasobu. Skarżący wyjaśnił przy tym, że dodatkowo jeden z egz. notatki z użycia psa służbowego każdorazowo jest przekazywany do Ośrodka Szkoleń Specjalistycznych Straży Granicznej w [...], gdzie jest również prowadzona ewidencja tych zdarzeń. Ponadto skarżący zwrócił uwagę, że drugim wskazanym przeze niego dokumentem są protokoły z przeprowadzonych rozpoznań minersko-pirotechnicznych, bądź też protokoły z przeprowadzonych bojowych działań minersko-pirotechnicznych. Dokumenty te również potwierdzają jego udział w działaniach minersko-pirotechnicznych i również niezrozumiały jest fakt nie skorzystania przez organ z tej dokumentacji. Ewidencja protokołów z przeprowadzonych działań minersko-pirotechnicznych jest prowadzona bardzo skrupulatnie, dodatkowo dokumentacja ta ma klauzulę archiwizacji B20, czyli dokument ten nie jest niszczony wcześniej niż przed upływem dwudziestu lat od momentu jego wytworzenia. Zdaniem skarżącego K[...]OSG jest w posiadaniu dokumentacji potwierdzającej jego udział w działaniach minersko-pirotechnicznych stanowiących jednocześnie interwencje w celu ochrony osób, mienia oraz przywrócenia porządku publicznego w sytuacjach, w których istniało bezpośrednie zagrożenie życia lub zdrowia. Skarżący stwierdził, że zignorowanie przez organ I instancji faktu zaistnienia stu dwunastu zdarzeń, pomimo podania przeze niego dat, miejscowości i dodatkowych szczegółów jest rażącym naruszeniem art. 218 § 1 oraz § 2 k.p.a. oraz z naruszeniem przepisów § 7 i 8 k.p.a. Powołanym na wstępie postanowieniem z dnia [...] października 2024 r. nr [...] KGSG utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu organ II instancji podtrzymał argumentację zawartą w zaskarżonym postanowieniu. KGSG stwierdził, że organ I instancji dokonał szerokiej kwerendy akt osobowych funkcjonariusza oraz zwrócił się do wewnętrznych komórek [...]OSG w celu ustalenia czy posiadają dokumenty potwierdzające pełnienie przez wnioskującego służby w warunkach określonych w § 4 pkt 1 rozporządzenia z dnia 4 maja 2005 r. W wyniku podjętych czynności ustalono, że w posiadaniu [...]OSG nie znajduje się dokumentacja potwierdzająca pełnienie przez skarżącego służby w warunkach szczególnie zagrażających życiu i zdrowiu określonych w ww. przepisie. KGSG przytoczył również ustalenia organu I instancji dokonane na podstawie prowadzonej przez niego korespondencji z innymi komórkami organizacyjnym Straży Granicznej. Organ II instancji stwierdził, że wobec braku dokumentów pozwalających na wydanie żądanego zaświadczenia organ I instancji wydał postanowienie o odmowie wydania zaświadczenia o żądanej treści. K[...]OSG przeprowadził szereg czynności zmierzających do ustalenia czy istnieje możliwość zrealizowania żądania skarżącego. W ocenie KGSG przeprowadzone postępowanie wyjaśniające było wystarczające do wydania przedmiotowego postanowienia. Następnie KGSG stwierdził, że pełnienie służby w różnych warunkach, na różnych stanowiskach nie powoduje automatycznego uznania, iż służba ta pełniona była w warunkach szczególnie zagrażających życiu i zdrowiu (§ 4 pkt 1 rozporządzenia z dnia 4 maja 2005 r.). Za takie można by było uznać stwierdzenie zaistnienia zagrożenia wyjątkowego, innego niż wynikającego z normalnego toku służby. W odniesieniu do podnoszonych przez skarżącego zarzutu naruszenia przepisów § 7 i 8 k.p.a., polegającego na niewyjaśnieniu stanu faktycznego, a także przeprowadzeniu postępowania w sposób wywołujący brak zaufania do organu, KGSG wskazał, że K[...]OSG podjął niezbędne czynności w celu zbadania czy możliwe jest wydanie żądanego zaświadczenia, zebrał dostępny materiał dowodowy i prawidłowo zastosował przepisy materialne regulujące kwestię pełnienia służby w warunkach uzasadniających podwyższenie emerytury. W ocenie KGSG, organ I instancji należycie ocenił materiał dowodowy w sprawie i słusznie odmówił wydania skarżącemu żądanego zaświadczenia. Organ II instancji wyjaśnił, że postępowanie w sprawie wydania zaświadczenia jest postępowaniem uproszczonym i w znacznej mierze odformalizowanym, przez co nie należy pojmować go jako postępowania administracyjnego sensu stricto. Skutkiem powyższego w stosunku do postępowania o wydanie zaświadczenia ogólne reguły dotyczące postępowania administracyjnego stosuje się w ograniczonym zakresie. Zdaniem KGSG nie można uznać, że doszło do błędu w ustaleniach faktycznych istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy. Organ I instancji przeprowadził kompleksowe postępowanie wyjaśniające i nie odnalazł danych mogących świadczyć o spełnieniu przez skarżącego przesłanek określonych w § 4 pkt 1 rozporządzenia z dnia 4 maja 2005 r. KGSG wskazał, że nie każde działanie specjalne wypełnia przesłanki podwyższenia emerytury określone w § 4 pkt 1 rozporządzenia z dnia 4 maja 2005 r. W okresie, którego dotyczy wniosek obowiązywały 2 akty prawne regulujące wykonywanie działań specjalnych: zarządzenie nr 35 Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia 4 marca 2014 r. w sprawie wykonywania działali specjalnych przez funkcjonariuszy Straży Granicznej (Dz. Urz. KGSG poz. 52 ze zm.) oraz zarządzenie nr 41 Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia 25 lipca 2019 r. w sprawie wykonywania działań specjalnych przez funkcjonariuszy Straży Granicznej (Dz. Urz. KGSG poz. 36). Przez działania specjalne zgodnie z postanowieniami ww. zarządzenia z dnia [...] lipca 2019 r. należy rozumieć zespół czynności podejmowanych jako działania zespołowe wymagające specjalistycznych umiejętności i wiedzy, pozwalające na zastosowanie odpowiedniej taktyki, techniki oraz specjalistycznego wyposażenia i uzbrojenia. Ponadto wykonywanie przez skarżącego działań specjalnych nie oznacza automatycznie, że wykonywał czynności operacyjno-rozpoznawcze lub dochodzeniowo-śledcze albo interwencje w celu ochrony osób, mienia lub przywrócenia porządku publicznego w sytuacjach, w których istniało bezpośrednie zagrożenie życia lub zdrowia. Organ II instancji podkreślił, że organ I instancji zwrócił się do odpowiednich komórek organizacyjnych Straży Granicznej w celu ustalenia czy posiadają one stosowną dokumentację pozwalającą spełnić żądanie skarżącego i wobec braku takowych wydał postanowienie o odmowie wydania zaświadczenia o żądanej treści. Ponadto KGSG zwrócił uwagę, że argumentacja skarżącego sprowadza się do uznania, iż w ramach wskazanego przez niego okresu służby, czynności realizowane w ramach codziennych obowiązków służbowych, wynikających z zajmowanego stanowiska służbowego lub pełnionej funkcji, nawet w ramach działań specjalnych, stanowią okoliczności szczególne w rozumieniu wskazanych wyżej przepisów. W ocenie organu II instancji taka argumentacja nie znajduje jednak poparcia w obowiązującym stanie prawnym, a nadto nie odzwierciedla jej dokumentacja będąca w dyspozycji organu. Zdaniem organu II instancji podniesiony argument, błędnej interpretacji przepisu § 4 pkt 1 rozporządzenia z dnia 4 maja 2005 r., jest chybiony, gdyż wymienione we wniosku skarżącego dokumenty organ I instancji poddał kwerendzie, w wyniku której nie potwierdzono, aby czynności będące podstawą do ich sporządzenia. Na powyższe postanowienie KGSG skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Zaskarżonemu postanowieniu skarżący zarzucił naruszenie: 1) § 4 pkt 1 rozporządzenia z dnia 4 maja 2005 r. poprzez jego błędną wykładnię prowadzącą do przyjęcia, że w ewidencji będącej w posiadaniu organu nie znajdują się dokumenty potwierdzające realizację przeze mnie czynności o których mowa w ww. przepisie i niewydaniu zaświadczenia, 2) art. 87 w związku z art. 93 ust. 3 Konstytucji RP poprzez nieuwzględnienie hierarchii źródeł prawa w polskim porządku prawnym i okoliczności, że akty prawa wewnętrznego muszą być zgodne z prawem powszechnie obowiązującym, 3) art. 218 § 1 i 2 k.p.a. w związku z art. 217 § 2 pkt 2 k.p.a. w związku z art. 220 § 1 pkt 2a k.p.a. oraz art. 75 k.p.a. poprzez ich wadliwe zastosowanie polegające na tym, że organy obu instancji odmówiły mu wydania zaświadczenia w sytuacji, gdy potwierdzenie pełnienia przez niego służby w latach 2013-2024 w warunkach uzasadniających podwyższenie emerytury było możliwe na podstawie posiadanych przez organ ewidencji, rejestrów oraz innych danych, w tym danych dostarczonych przeze mnie (wykaz dat i miejsc działań minersko-pirotechnicznych będących jednocześnie interwencjami w celu ochrony osób, mienia oraz przywrócenia porządku publicznego w sytuacjach w których istniało bezpośrednie zagrożenie życia lub zdrowia, ewidencjonowanych w toku pełnienia służby w Straży Granicznej, potwierdzone przez K[...]OSG w postanowieniu nr [...] z dnia [...] października 2024 r., przesłanym także do organu II instancji jako uzupełnienie do zażalenia), a także na tym, że nie zostało we wnioskowanym zakresie przeprowadzone postępowania wyjaśniające, 4) art. 7 k.p.a., art. 75 k.p.a., art. 77 k.p.a. oraz art. 80 k.p.a. poprzez niewyjaśnienie wszystkich istotnych dla prawidłowego rozpoznania sprawy okoliczności faktycznych oraz dowolną ocenę zebranego w sprawie materiału dowodowego polegającą na błędnym i sprzecznym z zebranym materiałem dowodowym w sprawie ustaleniu, że nie spełniam wymogów niezbędnych do wydania zaświadczenia, o które się ubiegam, podczas gdy prawidłowa ocena materiału dowodowego w sposób oczywisty wskazuje, że działania podejmowane w ramach służby potwierdzają podejmowanie interwencji w celu ochrony osób, mienia oraz przywrócenia porządku publicznego w sytuacjach, w których istniało bezpośrednie zagrożenie życia lub zdrowia. 5) art. 7a § 1 k.p.a. poprzez nierozstrzygnięcie wątpliwości prawnych na korzyść skarżącego w zakresie tego, czy rozpoznania minersko – pirotechniczne, w których uczestniczył, były działaniami bojowymi w rozumieniu § 2 ust. 1 pkt 2 lit. a i b rozporządzenia z dnia 4 maja 2005 r. W oparciu o te zarzuty skarżący wniósł o uchylenia zaskarżonego postanowienia oraz postanowienia organu I instancji, a także o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi skarżący powtórzył argumentacją zawartą w zażaleniu na postanowienie K[...]OSG z dnia [...] września 2024 r. W odpowiedzi na skargę KGSG wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na wstępie należy wyjaśnić, że sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym. Warunki rozpoznania sprawy w postępowaniu uproszczonym ustawodawca określił w art. 119 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, z późn. zm.), dalej "p.p.s.a." Zgodnie z art. 119 pkt 3 p.p.s.a., sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1267), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m. in. przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Skarga oceniana w świetle powyższych kryteriów zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest postanowienie KGSP z dnia [...] października 2024 r. utrzymujące w mocy postanowienie K[...]OSG z dnia [...] września 2024 r. o odmowie wydania skarżącemu zaświadczenia potwierdzającego pełnienie służby w warunkach określonych w § 4 pkt 1 rozporządzenia z 4 maja 2005 r. Zgodnie z § 4 pkt 1 rozporządzenia z dnia 4 maja 2005 r. emeryturę podwyższa się o 0,5% podstawy wymiaru za każdy rok służby pełnionej w warunkach szczególnie zagrażających życiu i zdrowiu, jeżeli funkcjonariusz w czasie wykonywania obowiązków służbowych podejmował, co najmniej 6 razy w ciągu roku, czynności operacyjno-rozpoznawcze lub dochodzeniowo-śledcze albo interwencje w celu ochrony osób, mienia lub przywrócenia porządku publicznego w sytuacjach, w których istniało bezpośrednie zagrożenie życia lub zdrowia. Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 27 maja 2014 r. sygn. akt U 12/13 (Dz. U. poz. 736) orzekł, iż § 4 pkt 1 rozporządzenia z dnia 4 maja 2005 r., w zakresie w jakim stanowi o bezpośrednim zagrożeniu życia lub zdrowia, jest niezgodny z art. 15 ust. 6 w zw. z ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym oraz z art. 92 ust. 1 Konstytucji RP. W uzasadnieniu ww. wyroku Trybunał Konstytucyjny wskazał, że Rada Ministrów, na mocy art. 15 ust. 6 ustawy zaopatrzeniowej emerytalnym, była uprawniona do przykładowej egzemplifikacji w rozporządzeniu ustawowego pojęcia warunków "szczególnie zagrażających życiu lub zdrowiu" oraz określenia szczegółów realizacji tego wymogu podwyższenia emerytury mając na uwadze ustawowe wytyczne. Zauważył nadto, że słowo "bezpośrednie" z § 4 pkt 1 rozporządzenia nie stanowi merytorycznego rozwinięcia przysłówka "szczególnie" z art. 15 ust. 2 pkt 3 ustawy zaopatrzeniowej. Zwrot "bezpośrednie zagrożenie życia i zdrowia" dotyczy związku przyczynowo-skutkowego i nakazuje adresatom § 4 pkt 1 rozporządzenia odwołać się do konkretnej koncepcji związku przy określeniu, czy został spełniony ustawowy warunek emerytury. Natomiast zwrot "szczególnie zagrażających życiu i zdrowiu" odnosi się do kwalifikacji zagrożenia per se, rozumianej jako stwierdzenie istnienia zagrożenia innego niż normalne następstwo pełnienia służby, przy założeniu, że w jej istotę wpisane jest ryzyko zagrożenia życia i zdrowia. Z perspektywy ustawowej regulacji ważne jest, aby zagrożenie nie było normalnym następstwem służby, ale miało charakter wyjątkowy. W ocenie Trybunału Konstytucyjnego, przepis § 4 pkt 1 rozporządzenia wymaga, aby zagrożenie nie tylko miało charakter "szczególny", ale również pozostawało w ściśle określonej ("bezpośredniej") relacji kauzalnej z czynnościami funkcjonariusza. Uprawnienia do takiego dookreślenia ustawowego warunku podwyższania emerytury nie można wywieść z art. 15 ust. 6 w zw. z ust. 2 pkt 3 ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy. Trybunał Konstytucyjny stwierdził, że wprowadzenie w ww. przepisie rozporządzenia kryterium "bezpośredniości" doprowadziło do zawężenia ustawowego wymogu podwyższania emerytury. Wyjaśnić należy, że postępowanie w sprawie wydawania zaświadczeń uregulowane zostało w przepisach Działu VII (art. 217 i nast.) k.p.a. Regulacje te znajdują zastosowanie również w postępowaniu o wydanie zaświadczenia potwierdzającego pełnienie służby przez funkcjonariusza Policji w warunkach szczególnie zagrażających zdrowiu i życiu. Zaświadczenie potwierdzające powyższe okoliczności - jako środek dowodowy - przewidziane zostało w postępowaniu mającym na celu ustalenie świadczenia emerytalnego (byłemu) funkcjonariuszowi Straży Granicznej. Zaznaczyć należy, że zaświadczenie nie rozstrzyga indywidualnej sprawy administracyjnej. Jego istotą jest urzędowe poświadczenie istniejącego stanu prawnego lub faktycznego. Zgodnie z art. 217 § 2 k.p.a., organ administracji publicznej wydaje zaświadczenie, jeżeli urzędowego potwierdzenia określonych faktów lub stanu prawnego wymaga przepis prawa albo osoba ubiega się o zaświadczenie ze względu na swój interes prawny w urzędowym potwierdzeniu określonych faktów lub stanu prawnego. Stosownie zaś do art. 218 § 1 k.p.a., w przypadkach, o których mowa w art. 217 § 2 k.p.a., organ administracji publicznej obowiązany jest wydać zaświadczenie potwierdzające fakty lub stan prawny, wynikający z prowadzonych przez ten organ ewidencji, rejestrów bądź innych danych znajdujących się w jego posiadaniu. Organ administracji publicznej, przed wydaniem zaświadczenia, może przeprowadzić w koniecznym zakresie postępowanie wyjaśniające (art. 218 § 2 k.p.a.). Postępowanie wyjaśniające prowadzone w oparciu o ww. przepis polega na zbadaniu stanu faktycznego i prawnego z wykorzystaniem środków dowodowych, jednakże nie w celu poczynienia nowych ustaleń faktycznych lub prawnych, a jedynie dla usunięcia wątpliwości co do znanych, bo istniejących już faktów lub praw. Odnośne postępowanie wyjaśniające musi dotyczyć faktów i okoliczności wynikających z posiadanych przez organ ewidencji, rejestrów, czy zbiorów danych innego rodzaju. Warto w tym miejscu powołać się na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 grudnia 2010 r., sygn. akt I OSK 872/10 (orzeczenia.nsa.gov.pl), w którym wskazano, że organy administracji prowadzące postępowanie w sprawie wydania zaświadczenia powinny nie tylko zbadać całość dokumentacji mogącej potwierdzić uprawnienia funkcjonariusza, lecz także wyjaśnić (ustalić) na podstawie przebiegu służby skarżącego i jej charakteru, gdzie mogą znajdować się szczegółowe dane z okresu tej służby, a nie ograniczać się w tym zakresie do kontroli akt osobowych skarżącego i pism informacyjnych od poszczególnych jednostek (...). Jest to warunkiem uznania postępowania za prowadzone zgodnie z zasadą prawdy obiektywnej wyrażonej w art. 7 k.p.a., stosownie do której organy administracji publicznej "podejmują wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy", a zasada ta ma zastosowanie także do postępowania wyjaśniającego, o którym mowa w art. 218 § 2 k.p.a. w związku z art. 1 pkt 4 k.p.a. Podnieść należy, że we wniosku o wydanie zaświadczenia skarżący wskazał, iż domaga się jego wydania w oparciu o trzy podstawy prawne: § 2 ust. 1 pkt 2, § 3 pkt 5 oraz § 4 pkt 1 rozporządzenia z dnia 4 maja 2005 r. Zgodnie z § 2 pkt 2 rozporządzenia z dnia 4 maja 2005 r. emeryturę podwyższa się o 2 % podstawy wymiaru za każdy rok służby pełnionej bezpośrednio w zwalczaniu fizycznym terroryzmu, jeżeli funkcjonariusz spełnia łącznie następujące warunki: a) nabył uprawnienia i kwalifikacje do udziału w działaniach bojowych, realizowanych przez Centralny Pododdział Kontrterrorystyczny Policji "BOA" lub samodzielny pododdział kontrterrorystyczny Policji, jednostkę lub komórkę antyterrorystyczną Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego lub przez Straż Graniczną, albo nabył uprawnienia i kwalifikacje minera-pirotechnika, b) brał udział, w ramach obowiązków służbowych, w działaniach bojowych Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Straży Granicznej lub w procesie szkolenia mającym na celu przygotowanie do takich działań, określonym przez Komendanta Głównego Policji, Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego lub Komendanta Głównego Straży Granicznej. Stosownie natomiast odo treści § 3 pkt 5 cytowanego rozporządzenia Emeryturę podwyższa się o 1 % podstawy wymiaru za każdy rok służby pełnionej bezpośrednio w charakterze sapera, jeżeli funkcjonariusz brał udział w lokalizowaniu, rozpoznawaniu, transporcie, niszczeniu materiałów wybuchowych lub neutralizacji urządzeń wybuchowych, w tym samodziałowych, lub ich atrap - co najmniej przez 12 dni w ciągu roku; za służbę pełnioną w charakterze sapera uważa się również wykonywanie czynności w charakterze minera - pirotechnika lub pirotechnika. Treść § 4 pkt 1 rozporządzenia z dnia 4 maja 2005 r. została przytoczona już wyżej. Sprawa zakończona zaskarżonym postanowieniem dotyczy wyłącznie zaświadczenia potwierdzającego pełnienie służby w warunkach określonych w § 4 pkt 1 rozporządzenia z dnia 4 maja 2005 r. We wniosku o wydanie zaświadczenia skarżący przedstawił wykaz działań minersko-pirotechnicznych, w których uczestniczył. W zażaleniu na postanowienie organu I instancji skarżący podnosił, że zamieszczone w tym wykazie zdarzenia z zakresu minersko-pirotechnicznego stanowią jednocześnie interwencje w celu ochrony osób i mienia oraz przywrócenia porządku publicznego w sytuacjach, w których istniało bezpośrednie zagrożenie życia lub zdrowia. Zdaniem skarżącego opisane przez niego sytuacje winny zatem być przeanalizowane pod kątem tego, czy stanowią one przesłankę wydania mu zaświadczenia o pełnieniu służby w warunkach określonych w § 4 pkt 1 rozporządzenia z dnia 4 maja 2005 r. W zażaleniu skarżący zarzucał, że kwestia ta nie została przez organ I instancji przeanalizowana. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia KGSP odnosząc się do tego zarzutu stwierdził, że "wymienione we wniosku skarżącego dokumenty organ pierwszej instancji poddał kwerendzie, w wyniku której nie potwierdzono, aby czynności będące podstawą do ich sporządzenia wypełniały przesłanki uprawniające do podwyższenia emerytury na podstawie § 4 pkt 1 ww. rozporządzenia". To stwierdzenie organu II instancji nie znajduje potwierdzenia w uzasadnieniu postanowienia K[...]OSG, ani też w aktach sprawy. Z treści uzasadnienia organu I instancji nie wynika aby analizował on tą kwestię. Z treści pism kierowanych przez K[...]OSG do różnych komórek SG w ramach podjętych czynności wyjaśniających nie wynika, też aby organ ten zwracał się o odniesienie się przez te komórki do podanych przez skarżącego zdarzeń, pod kątem tego, czy są to zdarzenia, o jakich mowa w § 4 pkt 1 rozporządzenia z dnia 4 maja 2005 r. Dodatkowo należy podnieść, że w zażaleniu skarżący wskazywał na potrzebę przeanalizowania notatek z użycia psa służbowego oraz protokołów z rozpoznania minersko-pirotechnicznego. W piśmie z Naczelnika Wydziału [...] [...]OSG z dnia [...] sierpnia 2024 r. (k. 39) również wskazano, że celem weryfikacji czy skarżący pełnił służbę w warunkach określonych w § 4 pkt 1 rozporządzenia z dnia 4 maja 2005 r. kwerendą winny zostać objęte notatki z użycia psa służbowego. W okolicznościach niniejszej sprawy niejasna jest treść pisma Komendanta Placówki Straży Granicznej w [...] z dnia [...] sierpnia 2024 r. (k. 56). W piśmie tym wskazano bowiem, że na potrzeby ustalenia czy skarżący pełnił służbę w warunkach, o jakich mowa § 3 pkt 5 rozporządzenia z dnia 4 maja 2005 r., poddano analizie m.in. protokoły z działań minersko-pirotechnicznych oraz Dziennik szkolenia i wykorzystania psa służbowego "[...]". W piśmie tym jednocześnie wskazano, że nie odnaleziono dokumentacji potwierdzającej pełnienie przez skarżącego służby w warunkach określonych w § 4 pkt 1 rozporządzenia z dnia 4 maja 2005 r. W oparciu o treść tego pisma nie można jednak jednoznacznie stwierdzić, czy wymieniona w tym piśmie dokumentacja była analizowana również pod kątem przesłanek z § 4 pkt 1 rozporządzenia z dnia 4 maja 2005 r. Z innych znajdujących się w aktach sprawy dokumentów nie wynika, aby poszczególne komórki organizacyjne SG analizowały protokoły z działań minersko-pirotechnicznych z udziałem skarżącego, czy też teczkę psa służbowego "[...]". Żaden z organów nie wskazał przy tym, że w celu ustalenia, czy skarżący pełnił służbę w warunkach określonych w § 4 pkt 1 rozporządzenia z dnia 4 maja 2005 r. zbędne jest, a jeśli tak to dlaczego, analizowanie protokołów minersko-pirotechnicznych oraz teczek psa służbowego. Samo stwierdzenie KGSG wskazujące, że "(...) wykonywanie przez skarżącego działań specjalnych nie oznacza automatycznie, że wykonywał czynności operacyjno-rozpoznawcze lub dochodzeniowo-śledcze albo interwencje w celu ochrony osób, mienia lub przywrócenia porządku publicznego w sytuacjach, w których istniało bezpośrednie zagrożenie życia lub zdrowia." nie jest wystarczające do uznania, iż organ ten istotnie poddał analizie podane przez skarżącego zdarzenia pod kątem spełnienia przesłanek z § 4 pkt 1 rozporządzenia z dnia 4 maja 2005 r. Biorąc pod uwagę powyższe, należy stwierdzić, że KGSG nie odniósł się w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia do zarzutów zażalenia, które koncentrowały się na nieuwzględnieniu zdarzeń wskazanych we wniosku o wydanie zaświadczenia oraz podanych w nim dokumentów, które zdaniem skarżącego należało przeanalizować przed wydaniem postanowienia o odmowie wydania zaświadczenia. Argumentacja zawarta w postanowieniu KGSG nie wyjaśnia w sposób wystarczający z jakich względów uznał on zaskarżone postanowienie organu I instancji za prawidłowe. Zaznaczyć w tym miejscu należy, że zgodnie z art. 124 § 2 w związku z art. 126 i art. 219 k.p.a. postanowienie powinno zawierać uzasadnienie faktyczne i prawne, jeżeli służy na nie zażalenie. Uzasadnienie faktyczne powinno zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wskazanie podstawy prawnej rozstrzygnięcia z przytoczeniem przepisów prawa. Ograniczony charakter postępowania wyjaśniającego w świetle art. 218 § 2 k.p.a. nie zwalnia organu z obowiązku wyjaśnienia przesłanek, jakimi kierował się podejmując rozstrzygnięcie o utrzymaniu w mocy postanowienia organu I instancji. Wszak postępowanie w sprawie wydawania zaświadczeń jest dwuinstancyjne (art. 15 k.p.a.), a zatem obowiązkiem organu II instancji jest ponowne rozpatrzenie sprawy w jej całokształcie, a przede wszystkim wyczerpujące ustosunkowanie się do zarzutów zażalenia. Obowiązku tego w niniejszej sprawie organ II instancji nie dopełnił. W związku z powyższym istniały podstawy do uchylenia zaskarżonego postanowienia. Rozpatrując sprawę ponownie KGSG uwzględni powyższą ocenę prawną, podda analizie sprawę skarżącego uwzględniając jej indywidualny charakter i rozważy wszystkie zarzuty podnoszone w zażaleniu, powtórzone następnie w skardze. W zależności od wyników ww. analizy organ podejmie dalsze działania w celu ostatecznego załatwienia wniosku skarżącego o wydanie zaświadczenia. Mając na względzie wszystko powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w związku z art. 119 pkt 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku. Sąd nie orzekł o zwrocie kosztów postepowania, albowiem skarżący zwolniony był z obowiązku uiszczania kosztów sądowych, a w postępowaniu przed Sądem nie był reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika.