II SA/Wa 511/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Joanna Kube, Sędzia WSA - Jacek Fronczyk, Sędzia WSA - Stanisław Marek Pietras (spraw.), Protokolant - Bartosz Piwoński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 lipca 2007 r. sprawy ze skargi Z. L. na niewykonanie przez Ministra Pracy i Polityki Społecznej wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 maja 2006 r. o sygnaturze akt II SA/Wa 1417/05, wydanego w sprawie ze skargi Z. L. na postanowienie Ministra Gospodarki i Pracy z dnia [...] maja 2005 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności postanowienia Ministra Gospodarki i Pracy z dnia [...] września 2004 r. nr [...] - wymierza Ministrowi Pracy i Polityki Społecznej grzywnę w wysokości 10.000 (dziesięć tysięcy złotych). Wyrokiem z dnia 4 maja 2006 r. o sygnaturze akt II SA/Wa 1417/05, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził nieważność postanowienia Ministra Gospodarki i Pracy z dnia [...] maja 2005 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności postanowienia Ministra Gospodarki i Pracy z dnia [...] września 2004 r. nr [...]. Wyrok ten stał się prawomocny od dnia 15 czerwca 2006 r., a odpis orzeczenia ze stwierdzeniem jego prawomocności oraz aktami administracyjnymi doręczono organowi w dniu 10 lipca 2006 r. W dniu 16 sierpnia 2006 r. Z. L. wystąpił do Ministra Pracy i Polityki Społecznej z pisemnym wezwaniem do wykonania powyższego wyroku. Wobec braku odpowiedzi organu na wezwanie, Z. L. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na niewykonanie wyroku z dnia 4 maja 2006 r. o sygnaturze akt II SA/Wa 1417/05. W skardze tej skarżący wniósł o wymierzenie organowi grzywny, mającej na celu spowodowanie wykonania wyroku. Skarga została złożona w Ministerstwie Pracy i Polityki Społecznej w dniu 18 września 2006 r., o czym świadczy pieczątka Ministerstwa umieszczona na odpisie skargi. W dniu 23 października 2006 r. Z L. wniósł do Sądu wniosek o wymierzenie grzywny organowi za nieprzekazanie Sądowi wskazanej wyżej skargi wraz z aktami sprawy oraz odpowiedzią na skargę. Pismem z dnia 27 października 2006 r. Sąd przekazał Ministrowi Pracy i Polityki Społecznej odpis wskazanego wyżej wniosku, wzywając jednocześnie do ustosunkowania się do jego treści w terminie 14 dni. Pismo to zostało doręczone organowi w dniu 31 października 2006 r. Z uwagi na brak reakcji organu, Sąd ponowił wezwanie w pismach z dnia 1 grudnia 2006 r. (doręczone 6 grudnia 2006 r.) oraz 24 stycznia 2007 r. (doręczone w dniu 30 stycznia 2007 r.), które pozostały jednak bez odpowiedzi. W tym stanie rzeczy, postanowieniem z dnia 7 marca 2007 r. o sygnaturze akt II SO/Wa 141/06 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wymierzył organowi grzywnę w wysokości 10.000 zł za nieprzekazanie Sądowi skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy. Następnie w dniu 16 marca 2007 r. Z. L. złożył do Sądu wniosek o rozpoznanie jego skargi z dnia 18 września 2006 r. na podstawie nadesłanego odpisu skargi. Pismem z dnia 19 kwietnia 2007 r. Sąd poinformował o powyższym fakcie Ministra Pracy i Polityki Społecznej i wezwał do zajęcia stanowiska w ciągu 14 dni, jednak organ nie ustosunkował się do wniosku skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny. W świetle powyższego, dopuszczalność skargi na niewykonanie wyroku uzależniona jest od uprzedniego wystąpienia z pisemnym wezwaniem do jego wykonania. Z. L. skierował do Ministra Pracy i Polityki Społecznej stosowne wezwanie w dniu 16 sierpnia 2006 r., zatem należało przyjąć, iż spełnił wymóg zawarty w art. 154 § 1 powołanej ustawy. Zgodnie natomiast z art. 55 § 2 powołanej ustawy, jeżeli organ nie przekazał sądowi skargi mimo wymierzenia grzywny, sąd może na żądanie skarżącego rozpoznać sprawę na podstawie nadesłanego odpisu skargi, gdy stan faktyczny i prawny przedstawiony w skardze nie budzi uzasadnionych wątpliwości. Wobec braku jakiejkolwiek reakcji organu, pomimo wymierzenia grzywny i pisma Sądu z dnia 19 kwietnia 2007 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na wniosek Z. L., rozpoznał sprawę na mocy powołanego powyżej przepisu. Nie ulega wątpliwości, że Minister Pracy i Polityki Społecznej nie wykonał prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 maja 2006 r. o sygnaturze akt II SA/Wa 1417/05, mocą którego Sąd stwierdził nieważność postanowienia Ministra Gospodarki i Pracy z dnia [...] maja 2005 r. nr [...]. Na fakt niewykonania wyroku wskazują twierdzenia skarżącego. Również sama skarga z dnia 18 września 2006 r. na niewykonanie powołanego wyżej wyroku, w której skarżący wniósł o wymierzenie organowi grzywny, nie wywołała żadnej reakcji ze strony organu, bowiem nie została ona przesłana wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę do Sądu, a taki obowiązek wynika z art. 54 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W takiej sytuacji Sąd uznał skargę za uzasadnioną i wymierzył Ministrowi Pracy i Polityki Społecznej grzywnę w wysokości 10.000 zł. Zgodnie z treścią art. 154 § 6 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, grzywnę za niewykonanie wyroku wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Stosownie do komunikatu Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 13 lutego 2007 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w 2006 r. (M. P. z 2007 r. Nr 12, poz. 125) wynagrodzenie to wynosiło 2.477,23 zł. Grzywna za niewykonanie wyroku ma charakter dyscyplinujący. Ustalając jej wysokość, Sąd miał na względzie trwającą do chwili obecnej "bezczynność" Ministra Pracy i Polityki Społecznej w zakresie wykonania wyroku z dnia 4 maja 2006 r. o sygnaturze akt II SA/Wa 1417/05 i brak reakcji na wezwania Sądu do zajęcia stanowiska w przedmiotowej sprawie. Sąd uznał, że grzywna w wysokości 10.000 zł stanowić będzie adekwatny i dostateczny środek dyscyplinujący. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 154 § 1 i § 6 w związku z art. 55 § 2 cytowanej już wyżej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji wyroku.