II SA/Wa 514/07
WyrokWSA w Warszawie2007-07-11
Skład orzekający: Ewa Grochowska-Jung, Anna Mierzejewska, Joanna Kube
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy orzeczenie komisji lekarskiej ABW dotyczące ustalenia stopnia niezdolności do służby funkcjonariusza podlega kognicji sądu administracyjnego?Ratio decidendi
Orzeczenie komisji lekarskiej właściwej Agencji o trwałej niezdolności do służby stanowi obligatoryjną podstawę zwolnienia funkcjonariusza ze służby, a zatem skarga na takie orzeczenie w części dotyczącej ustalenia stopnia zdolności do służby podlega kognicji sądu administracyjnego. Natomiast kwestie ustalenia związku choroby ze służbą i inwalidztwa podlegają kontroli sądów powszechnych.Stan faktyczny
A. S., funkcjonariusz ABW, został uznany za trwale niezdolnego do służby (kat. D) i orzeczono mu trzecią grupę inwalidztwa, stwierdzając związek schorzenia ze służbą. Centralna Komisja Lekarska ABW uchyliła to orzeczenie do ponownego rozpatrzenia z powodu braku związku grupy inwalidzkiej ze służbą. Następnie Regionalna Komisja Lekarska ABW stwierdziła trwałą niezdolność do służby, nieograniczającą zdolności do pracy, orzekła trzecią grupę inwalidzką, ale stwierdziła brak związku inwalidztwa ze służbą. Centralna Komisja Lekarska ABW utrzymała w mocy orzeczenie I instancji. A. S. zaskarżył orzeczenie Centralnej Komisji Lekarskiej, zarzucając naruszenie przepisów dotyczących oceny zdolności do służby, inwalidztwa i związku schorzeń ze służbą.Rozstrzygnięcie
1. oddala skargę w części dotyczącej stwierdzenia stopnia niezdolności do służby; 2. w pozostałej części skargę odrzuca.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Grochowska-Jung, Sędzia WSA Anna Mierzejewska, Sędzia WSA Joanna Kube (spr.), Protokolant Joanna Cygan, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 lipca 2007 r. sprawy ze skargi A. S. na orzeczenie Centralnej Komisji Lekarskiej ABW z dnia [...] stycznia 2007 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia związku schorzeń ze służbą oraz stanu zdrowia i zdolności do służby. 1. oddala skargę w części dotyczącej stwierdzenia stopnia niezdolności do służby 2. w pozostałej części skargę odrzuca
A. S. orzeczeniem Regionalnej Komisji Lekarskiej Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego (ABW) nr [...] z dnia [...] sierpnia 2006 r. nr [...] został uznany za trwale niezdolnego do służby (kat. D). Wobec wymienionego orzeczono trzecią grupę inwalidztwa. Komisja uznała również, że stwierdzone u A. S. schorzenie pozostaje w związku ze służbą.
Centralna Komisja Lekarska ABW orzeczeniem z dnia [...] grudnia 2006 r., na podstawie przepisu § 25 ust. 1 i 2 pkt 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 15 kwietnia 2003 r. w sprawie oceny zdolności fizycznej i psychicznej do służby
w Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego (Dz. U. Nr 88, poz. 809), uchyliła orzeczenie Regionalnej Komisji Lekarskiej Nr [...] (ABW) z dnia [...] sierpnia 2006 r. nr [...]
i przekazała do ponownego rozpatrzenia. W jego treści wskazano, że podstawą uchylenia jest brak związku przyznanej grupy inwalidzkiej ze służbą. Przy czym Komisja w uzasadnieniu orzeczenia stwierdziła, że nie wnosi uwag do wysokości przyznanej grupy.
Następnie Regionalna Komisja Lekarska ABW nr [...] w W. orzeczeniem
z dnia [...] stycznia 2007 r. nr [...] stwierdziła, że A. S. posiada schorzenie, które powoduje jego trwałą niezdolność do służby w ABW i nie ogranicza zdolności do pracy. Uznano, że schorzenie to uzasadnia orzeczenie trzeciej grupy inwalidzkiej. Stwierdzone inwalidztwo zaś nie pozostaje w związku ze służbą w ABW.
Po rozpoznaniu odwołania A. S., Centralna Komisja Lekarska ABW orzeczeniem z dnia [...] stycznia 2007 r. nr [...] na podstawie przepisu § 23 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 15 kwietnia 2003 r. w sprawie oceny zdolności fizycznej i psychicznej do służby w Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, utrzymała w mocy orzeczenie Regionalnej Komisji Lekarskiej ABW nr [...] w W. z dnia [...] stycznia 2007 r. nr [...].
W skardze do Sądu oraz w piśmie procesowym z dnia [...] kwietnia 2007 r. A. S., wniósł o uchylenie zaskarżonego orzeczenia Centralnej Komisji Lekarskiej ABW z dnia [...] stycznia 2007 r. nr [...] oraz utrzymanego nim w mocy orzeczenia I instancji, a także o wyeliminowanie orzeczenia Centralnej Komisji Lekarskiej ABW z dnia [...] grudnia 2006 r.
Wnoszący skargę zarzucił zaskarżonej decyzji:
naruszenie rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 20 sierpnia 2003 r.
w sprawie orzekania o inwalidztwie funkcjonariuszy Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego Agencji Wywiadu, emerytów i rencistów Urzędu Ochrony Państwa, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego i Agencji Wywiadu (Dz. U. Nr 160, poz. 1552),
naruszenie § 28 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 15 kwietnia 2003 r. w sprawie oceny zdolności fizycznej i psychicznej do służby
w Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego (Dz. U. Nr 88, poz. 809),
naruszenie rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 13 marca 2003 r.
w sprawie wykazu schorzeń i chorób powstałych związku ze szczególnymi właściwościami lub warunkami służby w Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego I Wywiadu (Dz. U. Nr 52, poz.455),
naruszenie ustawy z 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin (Dz. U. z 2004 r., Nr 8, poz.67 ze zm.),
naruszenie art. 6, 7, 8 kodeksu postępowania administracyjnego.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie wskazując, że postępowanie objęte przedmiotem skargi nie podlega kognicji sądów administracyjnych, co wynika z treści art. 3 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). W ocenie organu, prezentowane stanowisko znalazło odzwierciedlenie w wyroku Sądu Najwyższego
z dnia 27 października 1999 r. sygn. akt III ZP 9/99 (OSNP 2000/5/167), a także postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 listopada 2000 r. sygn. akt OSA 1/00 (ONSA 2001/2/47).
Organ wyjaśnił, że zastosowany przez CKL ABW tryb postępowania wynika
z przepisów § 25 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 15 kwietnia 2003 r.
w sprawie oceny zdolności fizycznej i psychicznej do służby w ABW, określającego uprawnienia nadzorcze tej komisji i ma zastosowanie do orzeczenia wydanego wobec A. S., gdy był on funkcjonariuszem ABW. Organ stwierdził, że do sytuacji skarżącego nie mają zastosowania przepisy rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów
z dnia 20 sierpnia 2003 r., które dotyczą badań kontrolnych emerytów.
Organ zwrócił uwagę, że w sprawie dotyczącej oceny zdolności fizycznej
i psychicznej do służby oraz orzekania o inwalidztwie funkcjonariuszy nie mają zastosowania przepisy kodeksu postępowania administracyjnego, zatem zarzut ich naruszenia nie jest uzasadniony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
W świetle art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym stosownie do § 2 art. 1 tej ustawy kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Skarga rozpatrywana z punktu widzenia legalności w zakresie orzeczenia o zdolności do służby nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżone orzeczenie jest zgodne z prawem.
Zgodnie z art. 60 ustawy o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu (Dz. U. Nr 74, poz. 676 ze zm.) orzeczenie komisji lekarskiej właściwej Agencji o trwałej niezdolności do służby stanowi obligatoryjną podstawę zwolnienia funkcjonariusza ze służby. Wobec tego, że ocena zdolności do służby stanowi podstawę do orzekania przez organ w przedmiocie zwolnienia ze służby, to skarga na orzeczenie komisji lekarskiej ABW w części dotyczącej ustalenia stopnia zdolności do służby podlega kognicji sądu administracyjnego.
Zasady oceny zdolności fizycznej i psychicznej do służby w ABW przez komisje lekarskie ABW oraz tryb orzekania o tej zdolności oraz właściwość i tryb postępowania komisji lekarskich w tych sprawach określa rozporządzenie Prezesa Rady Ministrów
z dnia 15 kwietnia 2003 r. w sprawie oceny zdolności fizycznej i psychicznej do służby w Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego (Dz. U. Nr 33, poz. 809 ze zm.).
Z przedstawionego materiału dowodowego wynika, że orzeczenie Centralnej Komisji Lekarskiej ABW z dnia [...] stycznia 2007 r. nr [...] wydane zostało zgodnie z obowiązującym prawem.
Do akt administracyjnych dołączono wystawioną w dniu [...] lutego 2006 r. przez Dyrektora Delegatury ABW w O. kartę skierowania A. S. do Regionalnej Komisji Lekarskiej nr [...] w W. celem ustalenia związku schorzeń ze służbą i ewentualnej grupy inwalidzkiej oraz stanu zdrowia i zdolności funkcjonariusza do służby. W dacie skierowania skarżący był funkcjonariuszem.
Regionalna Komisja Lekarska ABW nr [...] w W., wydając w sprawie orzeczenie w dniu [...] stycznia 2007 r. nr [...], sporządziła stosownie do § 12 powołanego rozporządzenia protokół zgodnie z wzorem określonym w załączniku nr 7 do tego rozporządzenia. W oparciu o wskazany protokół dokonano oceny stanu zdrowia osoby skierowanej.
Skład obu Komisji odpowiadał zasadom określonym w § 20 ust. 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 9 lipca 1991 r. w sprawie właściwości i trybu postępowania komisji lekarskich podległych Ministrowi Spraw Wewnętrznych (Dz. U. Nr 79, poz. 349 ze zm.) mającym zastosowanie w związku z art. 232 ustawy z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu (Dz. U. Nr 74, poz. 676 ze zm.).
Centralna Komisja Lekarska ABW, po rozpatrzeniu odwołania od orzeczenia Regionalnej Komisji Lekarskiej, rozstrzygnęła w orzeczeniu z dnia [...] stycznia 2007 r. nr [...] zgodnie z § 23 ust. 1 powołanego rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 15 kwietnia 2003 r.
Okoliczności faktyczne badanej sprawy zaś w pełni uprawniały Centralną Komisję Lekarską ABW do utrzymania w mocy orzeczenia I instancji w zakresie oceny zdolności fizycznej i psychicznej skarżącego do służby w Agencji.
W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) oddalił skargę w części dotyczącej stwierdzenia stopnia niezdolności skarżącego do służby.
W zakresie swojej kognicji, Sąd nie dopatrzył się również podstaw do zastosowania trybu przewidzianego w art. 135 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo
o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wobec orzeczenia Centralnej Komisji Lekarskiej ABW z dnia [...] grudnia 2006 r.
Jeśli zaś chodzi o skargę A. S. w zakresie ustalenia związku choroby ze służbą i inwalidztwa, to kwestie te poddane są kontroli sądów powszechnych jako zagadnienia wstępne w sprawach, których przedmiotem jest prawo do świadczeń nimi uwarunkowanych. Takie ustalenie kognicji wynika z potrzeby poddania w całości spraw z zakresu zabezpieczeń społecznych specjalnemu orzecznictwu do spraw pracy
i ubezpieczeń społecznych, a nie sądownictwu administracyjnemu (por. uchwałę SN
z dnia 27 października 1999 r. sygn. akt III ZP 9/99 OSNP 2000/5/167). Wobec tego zarzuty dotyczące naruszenia przepisów dotyczących inwalidztwa oraz związku schorzeń ze służbą nie podlegają ocenie w postępowaniu sądowoadministracyjnym.
Na marginesie należy wyjaśnić, że orzeczenie Centralnej Komisji Lekarskiej ABW uchylające, na podstawie przepisu § 25 ust. 1 i 2 pkt 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 15 kwietnia 2003 r. w sprawie oceny zdolności fizycznej
i psychicznej do służby (...), orzeczenie Regionalnej Komisji Lekarskiej Nr [...] (ABW) z dnia [...] sierpnia 2006 r. nr [...] zostało wydane w dniu 11 grudnia 2006 r., a nie 18 grudnia 2006 r. Jednocześnie należy zauważyć, że w tymże rozporządzeniu ostatnim przepisem jest § 27, zaś skarżący formułując zarzuty skargi wskazał na naruszenie przez organ § 28 tego rozporządzenia.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w pkt 2 sentencji wyroku.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło