II SA/Wa 519/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Kania po rozpoznaniu w dniu 9 sierpnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. S. na uchwałę Dzielnicy [...] z dnia [...] stycznia 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zakwalifikowania do wynajęcia lokalu na czas nieoznaczony oraz odmowy umieszczenia na liście oczekujących na najem lokalu postanawia umorzyć postępowanie. Pełnomocnik D. S. z urzędu, pismem z dnia 23 lipca 2018 r., cofnął skargę z dnia 12 marca 2018 r. na uchwałę Dzielnicy [...] w przedmiocie odmowy zakwalifikowania do wynajęcia lokalu socjalnego. Wskazał, że cofnięcie skargi nie zmierza do obejścia prawa, ani nie spowoduje utrzymania w mocy aktu dotkniętego nieważnością, bowiem wynika z planowanej przez skarżącego zmiany miejsca zamieszkania i wyprowadzkę z [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Cofnięcie skargi w niniejszej sprawie należy uznać za dopuszczalne. Zgodnie z brzmieniem art. 161 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym (§ 2). Z powyższych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 w związku z art. 60 powołanej ustawy, orzekł jak w sentencji.