II SA/Wa 520/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Andrzej Kołodziej po rozpoznaniu w dniu 26 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej Komendanta Głównego Policji od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 września 2009 r. sygn. akt II SA/Wa 520/09 w sprawie ze skargi A. K. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lutego 2009 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie uposażenia postanawia 1. odrzucić skargę kasacyjną; 2. zwrócić Komendantowi Głównemu Policji kwotę 100 zł (słownie: sto złotych), uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi kasacyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 3 września 2009 r. sygn. akt II SA/Wa 520/09, po rozpoznaniu na rozprawie sprawy ze skargi A. K. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lutego 2009 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie uposażenia, uchylił zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. nr [...] z dnia [...] października 2008 r., oraz orzekł, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości. Odpis sentencji ww. wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi Komendanta Głównego Policji w dniu 01 października 2009 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach sądowych sprawy, karta nr 41). Pismem z dnia 27 października 2009 r. pełnomocnik organu złożył skargę kasacyjną od wskazanego powyżej wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Przedmiotowa skarga została nadana w dniu 29 października 2009 r. za pośrednictwem operatora pocztowego In Post Sp. z o.o. Z prezentaty Biura Podawczego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, umieszczonej na przedmiotowej skardze kasacyjnej, wynika, że wpłynęła ona do Sądu w dniu 3 listopada 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), - dalej: ppsa, od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. W myśl art. 177 § 1 ppsa, skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie (art. 178 ppsa). Stosownie do art. 83 § 2 ppsa, jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Zgodnie zaś z treścią art. 83 § 3 ppsa oddanie pisma w polskim urzędzie pocztowym lub w polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. Z powyższego wynika, iż dochowanie terminu przez stronę ma miejsce wówczas, gdy złoży ona pismo w Sądzie lub jednym z wyżej wskazanych urzędów. W myśl art. 46 ust. 2 ustawy z dnia 12 czerwca 2003 r. – Prawo pocztowe (Dz. U. z 2008 r. Nr 189, poz. 1159 ze zm.), Poczcie Polskiej S.A. powierza się obowiązek wykonywania zadań operatora publicznego określonych w ustawie. Przyjąć należy, że polski urząd pocztowy, o którym mowa w art. 83 § 3 ppsa, jest to każda jednostka organizacyjna operatora publicznego, która prowadzi działalność gospodarczą w dziedzinie pocztowych usług o charakterze powszechnym w zakresie przyjmowania, przewozu, doręczania przesyłek sądowych. Tymczasem In Post Sp. z o.o., za pośrednictwem której przesłano skargę kasacyjną do Sądu, jest podmiotem prywatnym, zajmującym się wprawdzie świadczeniem usług pocztowych, jednakże świadczenia te nie mają charakteru powszechnego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 czerwca 2008 r. sygn. akt II OZ 652/08, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych; orzeczenia.nsa.gov.pl). Oddanie zatem pisma innemu podmiotowi niż Poczta Polska, w rozpoznawanej sprawie In Post Sp. z o.o., chociaż posiadającemu uprawnienia do prowadzenia działalności pocztowej, nie oznacza zachowania terminu do dokonania czynności procesowej (np. wniesienia skargi kasacyjnej), jeżeli w terminie pismo to do Sądu nie wpłynęło (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 marca 2009 r. sygn. akt I OZ 270/09, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych; orzeczenia.nsa.gov.pl). Zestawiając zatem datę doręczenia stronie odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem (1 października 2009 r.) z datą wniesienia skargi kasacyjnej (3 listopada 2009 r.), należy stwierdzić, że została ona wniesiona z uchybieniem terminu określonego w art. 177 § 1 ppsa (ostatni dzień terminu do wniesienia skargi kasacyjnej upłynął w dniu 2 listopada 2009 r. - poniedziałek). Sąd za datę wniesienia skargi kasacyjnej przez pełnomocnika organu uznał dzień 3 listopada 2009 r., a więc dzień wpływu skargi kasacyjnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, a nie dzień nadania przesyłki w placówce "In Post", bowiem In Post Sp. z o.o. nie jest polskim urzędem pocztowym w rozumieniu art. 83 § 3 ppsa. Określenie "w polskim urzędzie pocztowym" oznacza, że termin do wniesienia pisma do Sądu zostanie zachowany wyłącznie wówczas, jeżeli pismo zostanie oddane w placówce Poczty Polskiej, będącej pocztowym operatorem publicznym w rozumieniu przepisów powołanej ustawy – Prawo pocztowe (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 sierpnia 2008 r. sygn. akt II FZ 292/08, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych; orzeczenia.nsa.gov.pl). W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że skarga kasacyjna została złożona po upływie ustawowego terminu i jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu, a wnoszący skargę kasacyjną nie wystąpił z prośbą o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 178 w zw. z art. 177 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w postanowieniu. O zwrocie wpisu Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1a i § 2 powołanej ustawy.