II SA/Wa 520/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Janusz Walawski po rozpoznaniu w dniu 22 maja 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H.P. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] stycznia 2019 r., znak sprawy [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] grudnia 2018 r., znak sprawy [...] w przedmiocie odmowy przyznania renty rodzinnej postanawia: umorzyć postępowanie sądowe H.P. (dalej jako: "Skarżąca") wystąpiła ze skargą z dnia 21 lutego 2019 r. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] stycznia 2019 r., znak sprawy [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] grudnia 2018 r., znak sprawy [...] w przedmiocie odmowy przyznania renty rodzinnej. Pismem procesowym z dnia 24 kwietnia 2019 r. skierowanym do Sądu Skarżąca cofnęła powyższą skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Cofnięcie skargi może nastąpić od chwili jej wpływu do organu do czasu wydania wyroku przez sąd. Stosownie do treści przepisu art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; zwanej dalej "p.p.s.a.") skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi, co do zasady, wiąże sąd. Jeżeli jednak cofnięcie skargi zmierza do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności, sąd uznaje cofnięcie skargi za niedopuszczalne. W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie nie zachodzą okoliczności przewidziane w art. 60 in fine p.p.s.a., a zatem stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a. należało uznać cofnięcie skargi za skuteczne i umorzyć postępowanie sądowe, o czym orzeczono w sentencji postanowienia.