II SA/Wa 522/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Marek Pietras po rozpoznaniu w dniu 10 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. J. o uzupełnienie postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 kwietnia 2016 r. sygn. akt II SA/Wa 522/16 sprawy ze skargi M. J. na postanowienie Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej w W. z dnia [...] lutego 2016 r. w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od orzeczenia postanawia: - odmówić uzupełnienia postanowienia - Postanowieniem z dnia 13 kwietnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę M. J. na postanowienie Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej w W. z dnia 5 lutego 2016 r. w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od orzeczenia z uwagi na to, że niniejsza sprawa nie podlega kognicji sądu administracyjnego. Pismem z 29 kwietnia 2016 r. skarżący wniósł o uzupełnienie ww. postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje. Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.) strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Orzeczenie uzupełniające wyrok zapada w formie wyroku, chyba że uzupełnienie dotyczy wyłącznie kosztów ( art. 157 § 3 p.p.s.a.). Natomiast na mocy art. 166 p.p.s.a. ustawy do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach. W niniejszej sprawie rozstrzygnięcie, co do którego skarżący wniósł wniosek o uzupełnienie, zapadło w formie postanowienia, więc zgodnie z powyższymi przepisami rozstrzygnięcie w przedmiocie uzupełnienia postanowienia zapada w formie postanowienia na posiedzeniu niejawnym. Z pisma skarżącego wynika, że jego zdaniem, Sąd nie orzekł o całości skargi i dlatego składa wniosek o uzupełnienie postanowienia na podstawie art. 157 § 1 w związku z art. 166 p.p.s.a. Sąd stwierdza, że postanowienie z dnia 13 kwietnia 2016 r. zawiera rozstrzygnięcie co do całości skargi, która jak to wskazano w uzasadnieniu postanowienia nie podlega kognicji sądów administracyjnych. Przedmiotowe rozstrzygnięcie jest pełne i zawiera wszystkie elementy, które powinno zawierać postanowienie. A zatem skoro niniejsza sprawa nie podlega kognicji sądów administracyjnych to sąd nie orzeka merytorycznie, a także procesowo. Reasumując w ocenie Sądu postanowienie z dnia 13 kwietnia 2016 r. jest kompletne i nie pomija jakiejkolwiek kwestii podlegającej rozpoznaniu i istotnej dla sprawy. W takiej sytuacji żądanie uzupełnienia tego orzeczenia jest nieuzasadnione. Z powyższych przyczyn orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 157 § 1 w związku z art. 166 p.p.s.a.