II SA/Wa 523/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Kania po rozpoznaniu w dniu 17 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. B. o wstrzymanie wykonania decyzji Dowódcy Jednostki Wojskowej Nr [...] w P. z dnia [...] stycznia 2017 r. nr [...] w sprawie ze skargi S. B. na decyzję Dowódcy Jednostki Wojskowej Nr [...] w P. z dnia [...] stycznia 2017 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia utraty prawa do uposażenia za okres zwolnień lekarskich postanawia - wstrzymać wykonanie decyzji. Pismem z dnia 27 lutego 2017 r. S. B., reprezentowany przez pełnomocnika - adw. R. S., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dowódcy Jednostki Wojskowej Nr [...] w P. z dnia [...] stycznia 2017 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Dowódcy Jednostki Wojskowej Nr [...] w G. z dnia [...] października 2016 r. nr [...], stwierdzającą, że [...] S. B., pełniący zawodową służbę wojskową w Jednostce Wojskowej [...] w G. na stanowisku [...], utracił prawo do uposażenia za okres zwolnień lekarskich – ogółem [...] zł. Skarżący w treści skargi zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wskazując, że konieczność zwrotu ok. [...] zł wymusi na skarżącym szukanie źródła finansowania, albowiem nie posiada on tak znacznych oszczędności. Podniósł, że uzyskanie nowego kredytu będzie utrudnione z uwagi na posiadane już zobowiązania kredytowe. Koszty związane z uzyskaniem finansowania z innych źródłach będą tak wysokie, że skarżący w wyniku konieczności spłaty odsetek oraz opłat kredytowych zmuszony będzie zwrócić dwukrotność wartości pożyczki. W sytuacji korzystnego dla skarżącego rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy, kwota zwróconego uposażenia nie pokryje kosztów związanych z jej kredytowaniem, co w sposób oczywisty spowoduje, że po stronie skarżącego powstanie szkoda, której skutki trudne będą do odwrócenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) – dalej: ppsa, sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (art. 61 § 5 ww. ustawy). Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji musi zawierać uzasadnienie powodów, dla których Sąd winien postanowić o wstrzymaniu jej wykonania. Oznacza to, że obowiązek uprawdopodobnienia istnienia przesłanek z powyższego przepisu spoczywa na wnioskodawcy, a nie na Sądzie. Sąd jedynie ocenia, czy w istocie podane przez stronę okoliczności wskazują na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tym celu skarżący winien tak określić ewentualną szkodę, by Sąd mógł stwierdzić, w oparciu o konkretne dane, że jej wielkość może być znaczna, a skutki wykonania decyzji trudne do odwrócenia. Należy stwierdzić, iż w postępowaniu wszczętym z wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Sąd nie ocenia legalności zaskarżonego orzeczenia. Skarżący swój wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji uzasadnił tym, że konieczność zwrotu ok. [...] zł wymusi na skarżącym szukanie innego źródła finansowania niż oszczędności, których w takiej kwocie nie posiada oraz kredyt, którego uzyskanie będzie utrudnione z uwagi na już posiadane zobowiązania kredytowe. Zaś koszty związane z uzyskaniem finansowania z innych źródłach będą tak wysokie, że skarżący w wyniku konieczności spłaty odsetek oraz opłat kredytowych zmuszony będzie zwrócić dwukrotność wartości pożyczki. Przesłanką wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona stronie przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub nie będzie można jej wyegzekwować, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Z kolei spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków musi być rozważane z uwzględnieniem specyfiki aktu administracyjnego, którego dotyczy wniosek o wstrzymanie. Trudne do odwrócenia skutki to takie skutki prawne lub faktyczne, które raz zaistniałe spowodują istotną bądź trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tyko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Tak więc odwrócenie skutków wywołanych wykonaniem zaskarżonego aktu musi być trudniejsze niż zwykle w tego rodzaju przypadkach. Zadaniem Sądu jest zbadać, czy argumenty przedstawione przez stronę przemawiają, czy też nie, za wydaniem postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu. Jednocześnie należy zaznaczyć, że wydanie postanowienia oczekiwanego przez stronę zależy od uznania sądu. Zatem nawet jeśli strona przedstawi okoliczności, które w jej ocenie przemawiają za zastosowaniem ochrony tymczasowej, sąd nie jest zobowiązany do wydania żądanego orzeczenia (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 grudnia 2008 r. sygn. akt I OZ 927/08, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych; orzeczenia.nsa.gov.pl). Zdaniem Sądu, powołane przez stronę skarżącą w niniejszej sprawie okoliczności prowadzą do konkluzji, iż wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować wystąpienie jednej z przesłanek dopuszczalności wstrzymania jej wykonania, a mianowicie wystąpienia niebezpieczeństwa spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wykonanie zaskarżonej decyzji i utrata prawa do uposażenia w kwocie [...] zł, zważywszy na zobowiązania finansowe skarżącego (posiadanie kredytu oraz brak oszczędności), może spowodować trudne do odwrócenia skutki, w postaci utraty płynności finansowej, w tym utraty zdolności kredytowej, co w konsekwencji może doprowadzić do pozbawienia skarżącego środków utrzymania. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.