II SA/Wa 533/13

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Wojciech Wiktorowski po rozpoznaniu w dniu 17 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A.B. z dnia 8 lipca 2013 r. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi A.B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego postanawia: ustanowić dla A.B. adwokata w ramach przyznania prawa pomocy, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w W. A.B. wnioskiem z dnia 8 lipca 2013 r. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata. Z treści wniosku oraz z treści dokumentów zamieszczonych w aktach administracyjnych wynika, że wnioskodawca samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, a wyłącznym źródłem jego utrzymania jest przyznane świadczenie socjalne (zasiłek stały) w wysokości 530 zł netto miesięcznie. Wedle oświadczenia, wyłącznym składnikiem majątku skarżącego pozostaje działka rekreacyjna. Skarżący nie posiada oszczędności. W myśl zaś art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej powoływana jako ppsa), prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Podstawą oceny dopuszczalności przyznania prawa pomocy jest bowiem rzeczywista sytuacja materialna w gospodarstwie domowym osoby ubiegającej się o przyznanie takiego prawa. W niniejszej sprawie skarżący wykazał, że wysokość świadczenia, stanowiącego źródło jej utrzymania, uniemożliwia mu poniesienie wydatków na ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika. Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, postanowiono jak sentencji.