II SA/Wa 534/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Łukasz Krzycki, Sędzia WSA Andrzej Góraj, Sędzia WSA Konrad Łukaszewicz (spr.), Protokolant specjalista Sylwia Mikuła po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 lipca 2019 r. sprawy ze skargi N. P. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lutego 2019 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wypłaty ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany czas wolny od służby oddala skargę. Przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej w niniejszej sprawie była decyzja Komendanta Głównego Policji (zwanego dalej: "Komendantem Głównym") z dnia [...] lutego 2019 r. o numerze [...] w sprawie odmowy wypłaty ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany czas wolny od służby. Stan faktyczny sprawy przedstawia się następująco: N. P. (zwany dalej: "Skarżącym") został z dniem [...] listopada 2018 r. przeniesiony ze służby w Policji do służby w Służbie Ochrony Państwa (zwanej dalej: "SOP"). Raportem z dnia [...] grudnia 2018 r. Skarżący wystąpił do Komendanta Głównego o wypłatę równoważnika pieniężnego za nadpracowane 185 godzin. Do wniosku załączył Informację Naczelnika Wydziału [...] Komendy Głównej Policji, potwierdzającą 185 nadgodzin funkcjonariusza. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] lutego 2019 r. Komendant Główny odmówił przyznania Skarżącemu prawa do ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany czas wolny od służby. W uzasadnieniu organ wskazał, iż zgodnie z art. 114 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (t. j. Dz. U. z 2019 r., poz. 161 ze zm.), ekwiwalent pieniężny za niewykorzystany czas wolny od służby otrzymuje policjant zwalniany ze służby. Natomiast Skarżący nie został zwolniony ze służby, lecz przeniesiony do SOP. Organ wskazał przy tym, iż na stosownie do treści przepisu art. 70 ust. 4 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Służbie Ochrony Państwa (t. j. Dz. U. z 2019 r., poz. 828 ze zm.; zwanej dalej: "ustawą o SOP"), funkcjonariusz przeniesiony ze służby w Policji do służby w SOP zachowuje ciągłość służby. Tym samym brak jest podstaw do przyjęcia, iż jakiekolwiek roszczenie za niewykorzystany czas wolny od służby powstało w związku przeniesieniem Skarżącego. Skarżący nie zgodził się z tą decyzją i wywiódł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wnosząc o jej uchylenie i przyznanie rekompensaty. W jego ocenie, skoro posiada 185 nadgodzin wypracowanych w Policji, to powinny być one rozliczone przez Komendanta Głównego, skoro zostały faktycznie nadpracowane podczas służby w Policji. Wskazał także, iż zgodnie z przepisami prawa, to przełożony jest zobowiązany do prawidłowego rozliczenia czasu pracy w okresie trzymiesięcznym, z którego w znacznym stopniu nie wywiązywał się. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie oraz ponowił argumentację prezentowaną w całym postępowaniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie mogła zostać uwzględniona. Przede wszystkim należy podkreślić, iż w świetle obowiązujących w tym zakresie przepisów prawnych przeniesienie funkcjonariusza Policji do służby w SOP nie powoduje rozwiązania dotychczasowego stosunku służbowego w Policji i nawiązania nowego w SOP. Stanowisko to potwierdza treść art. 41 ust. 1 i 2 ustawy o Policji, w którym określono w sposób enumeratywny przesłanki zwolnienia policjanta ze służby w Policji. Nie przewidziano tam zwolnienia ze służby w drodze przeniesienia do służby w innej formacji. Z tym rozwiązaniem ustawowym koresponduje przepis art. 70 ust. 3 ustawy o SOP, kory stanowi, iż funkcjonariusz Policji przeniesiony do służby w SOP zachowuje ciągłość służby. Oznacza to, iż w razie przeniesienia funkcjonariusza z Policji do służby w SOP, mamy do czynienia z formalnym zachowaniem bytu prawnego tego samego stosunku prawnego – stosunku służbowego – mimo zmiany podmiotu, na rzecz którego funkcjonariusz pełni służbę po przeniesieniu. Tym samym, zachowanie ciągłości służby należy rozumieć jako zachowanie dotychczasowych uprawnień nabytych podczas służby w poprzedniej formacji. Z tego względu, przepisy ustawy o Policji nie przewidują możliwości wypłacenia policjantowi przenoszonemu do służby w innej formacji ekwiwalentu za niewykorzystany czas wolny od służby, dając takie prawo wyłącznie policjantowi zwolnionemu ze służby. Skoro zatem przeniesienie do innej służby nie prowadzi do zwolnienia ze służby dotychczasowej i nawiązania nowego stosunku służbowego, to tym samym przeniesiony policjant nie nabywa prawa do ekwiwalentu za niewykorzystany czas wolny od służby, ponieważ zarówno ustawa o Policji, jak i ustawa o SOP, przeniesionemu funkcjonariuszowi takiego prawa nie dają. Końcowo wskazać trzeba, iż art. 33 ust. 3 ustawy o Policji przewiduje rekompensowanie ponadnormatywnego czasu służby w Policji czasem wolnym od służby, wyjątkowo tylko dopuszczając wypłacenie za ten czas rekompensaty pieniężnej (art. 13 ust. 4a pkt 1 tej ustawy). Jeżeli zatem przeniesienie do innej służby prowadzi do przejęcia przed nową władzą służbowego obowiązku realizacji uprawnień policjanta nabytych podczas służby przed przeniesieniem (zachowanie ciągłości służby), to przeniesiony policjant zachowuje prawo do świadczeń z tytułu ponadnormatywnego czasu służby w Policji na zasadach określonych w art. 33 ust. 3 w związku z art. 13 ust. 4a pkt 1 ustawy o Policji. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie, co obligowało do jej oddalenia na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.).