II SA/Wa 539/24

PostanowienieWSA w Warszawie2024-05-15

Skład orzekający: Karolina Kisielewicz-Sierakowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy orzeczenie Centralnej Komisji Lekarskiej dotyczące ustalenia stopnia uszczerbku na zdrowiu funkcjonariusza doznanego wskutek wypadku lub choroby pozostającej w związku ze służbą podlega kognicji sądu administracyjnego?
Ratio decidendi
Orzeczenia komisji lekarskich dotyczące ustalenia stopnia uszczerbku na zdrowiu funkcjonariusza, doznanego wskutek wypadku lub choroby pozostającej w związku ze służbą, nie podlegają kognicji sądu administracyjnego. Sąd administracyjny jest właściwy do kontroli orzeczeń dotyczących zdolności do służby, natomiast orzeczenia dotyczące stopnia inwalidztwa lub związku stanu zdrowia ze służbą stanowią podstawę do wydania decyzji merytorycznych podlegających kontroli sądu pracy i ubezpieczeń społecznych.
Stan faktyczny
K. K. zaskarżyła orzeczenie Centralnej Komisji Lekarskiej utrzymujące w mocy orzeczenie Rejonowej Komisji Lekarskiej dotyczące ustalenia stopnia uszczerbku na zdrowiu funkcjonariusza doznanego wskutek wypadku lub choroby pozostającej w związku ze służbą. Centralna Komisja Lekarska wniosła o odrzucenie skargi, podnosząc brak kognicji sądu administracyjnego. Sąd administracyjny odrzucił skargę, uznając się za niewłaściwy do jej rozpoznania.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Karolina Kisielewicz-Sierakowska po rozpoznaniu w dniu 15 maja 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. K. na orzeczenie Centralnej Komisji Lekarskiej z dnia [...] maja 2023 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia stopnia uszczerbku na zdrowiu funkcjonariusza doznanego wskutek wypadku pozostającego w związku z pełnieniem służby albo wskutek choroby pozostającej w związku ze szczególnymi warunkami lub właściwościami służby postanawia : odrzucić skargę K. K. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie orzeczenie Centralnej Komisji Lekarskiej podległej ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych - skład orzekający w Krakowie z dnia [...] maja 2023 r. (nr [...]), którym organ na podstawie art. 47 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 28 listopada 2014 r. o komisjach lekarskich podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych (Dz. U. z 2020 r. poz. 398 ze zm.) utrzymał w mocy orzeczenie [...] Rejonowej Komisji Lekarskiej podległej ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych w K. z dnia [...] kwietnia 2023 r. (nr [...]) wydane w przedmiocie ustalenia stopnia uszczerbku na zdrowiu funkcjonariusza doznanego wskutek wypadku pozostającego w związku z pełnieniem służby albo choroby pozostającej w związku ze szczególnymi warunkami lub właściwościami służby. Centralna Komisja Lekarska podległa ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych w odpowiedzi na skargę wniosła o jej odrzucenie podnosząc, że orzeczenia wydane w przedmiocie ustalenia stopnia uszczerbku na zdrowiu funkcjonariusza nie podlegają kognicji sądów administracyjnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga K. K. podlega odrzuceniu. Z przepisów ustawy z 28 listopada 2014 r. o komisjach lekarskich wynika, że komisje lekarskie orzekają o zdolności kandydatów do służby, o zdolności funkcjonariuszy do służby, ale również o uznaniu funkcjonariuszy zwolnionych ze służby za inwalidów (niezdolnych do samodzielnej egzystencji) oraz o tym, czy stan zdrowia (inwalidztwo) funkcjonariusza (byłego funkcjonariusza) ma związek ze służbą, a także o zdolności do pracy funkcjonariuszy zwolnionych ze służby w celu określenia grupy inwalidzkiej. Decyzja (orzeczenie) komisji lekarskiej obejmuje zatem dwa rozstrzygnięcia: pierwsze, dotyczy zaliczenia danej osoby do określonej kategorii zdolności do służby, a drugie: ustalenia związku stanu zdrowia (schorzenia) ze służbą, czy stopnia inwalidztwa, m.in. dla celów emerytalno-rentowych. Orzeczenia dotyczące zdolności do służby podlegają kontroli sądu administracyjnego, natomiast w przedmiocie ustalenia związku stanu zdrowia ze służbą, czy stopnia inwalidztwa, nie mają samodzielnego bytu prawnego, lecz są podstawą do wydania decyzji merytorycznych, które mogą być następnie poddane kontroli sądu pracy i ubezpieczeń społecznych w postępowaniach w ramach odwołań od decyzji w sprawach odszkodowawczych lub emerytalno-rentowych. Sąd administracyjny nie jest zatem właściwy do rozpoznania skargi na orzeczenie w tym zakresie (por. np. uchwała Sądu Najwyższego z 27 października 1999 r. sygn. III ZP 9/99, uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z 19 stycznia 1998 r. sygn. akt OPS 8/97, postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 11 lipca 2018 r. sygn. akt II SA/Wa 165/18 i powołane tam liczne orzecznictwo). W konsekwencji będące przedmiotem skargi orzeczenie Centralnej Komisji Lekarskiej, dotyczące ustalenia stopnia uszczerbku na zdrowiu funkcjonariusza doznanego wskutek wypadku pozostającego w związku z pełnieniem służby albo wskutek choroby pozostającej w związku ze szczególnymi warunkami lub właściwościami służby zostało wydane dla celów odszkodowawczych i nie podlega kognicji sądu administracyjnego. Znajduje to potwierdzenie w treści postanowienia Sądu Apelacyjnego w Krakowie III Wydziału Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z 11 marca 2024 r. (które Ka. K. dołączyła do skargi), w którym wyjaśniono m. in., że kontrola orzeczenia komisji lekarskiej dotyczącego ustalenia stopnia uszczerbku na zdrowiu funkcjonariusza doznanego wskutek wypadku pozostającego w związku z pełnieniem służby albo wskutek choroby pozostającej w związku ze szczególnymi warunkami lub właściwościami służby polega kontroli sądu powszechnego w postępowaniu zainicjowanym odwołaniem od decyzji rozstrzygającej o prawie do świadczenia emerytalno-rentowego czy odszkodowawczego. Mając na uwadze, że sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił niniejszą skargę. Jednocześnie wobec stwierdzenia podstawy do odrzucenia skargi, Sąd odstąpił od rozpoznania wniosku skarżącej o przywrócenie terminu do jej wniesienia, z uwagi na jego bezprzedmiotowość. Z przedstawionych powodów na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 oraz art. 58 § 3 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 13.09.2026. · Źródło