II SA/Wa 540/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Borowiec, Sędzia WSA Bronisław Szydło (spr.), Asesor WSA Przemysław Szustakiewicz, Protokolant Bartosz Piwoński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 czerwca 2005 r. sprawy ze skargi J.R. na bezczynność Ministra Gospodarki i Pracy w przedmiocie wymierzenia organowi grzywny z tytułu niewykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 lutego 2004 r. w sprawie o sygn. akt II SAB 76/03. - oddala skargę - J.R. skargą z dnia 3 stycznia 2005 r., złożoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, na podstawie art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) wnosił o wymierzenie Ministrowi Gospodarki i Pracy w W. grzywny tytułem niewykonania wyroku w sprawie o sygn. akt II SAB 76/03, uwzględniającego jego skargę na bezczynność tego organu. Powołanym wyrokiem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zobowiązuje ten organ do rozpatrzenia wniosku J.R. z dnia 8 stycznia 2003 r. w terminie trzydziestu dni od uprawomocnienia się wyroku. W uzasadnieniu skargi podał, że Minister Gospodarki i Pracy, mimo wezwania do wykonania tego wyroku z dnia 15 marca 2004 r. – data wpływu do Kancelarii Ogólnej Ministerstwa 19 marca 2004 r. – złożonego w trybie powołanego art. 154 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, do chwili obecnej tego wyroku nie wykonał. W odpowiedzi na skargę Minister Gospodarki i Pracy wnosił o jej oddalenie, a w uzasadnieniu wyjaśnił, że decyzją z dnia [...] lipca 2004 r. znak: [...] utrzymał w mocy swoją poprzednią decyzję z dnia [...] czerwca 2004 r. znak: [...] o umorzeniu postępowania w sprawie z wniosku J.R. z dnia 8 stycznia 2003 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na wstępie należy zaznaczyć, że zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej. Innymi słowy, sąd administracyjny nie orzeka co do istoty sprawy w zakresie danego przypadku, lecz kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w tym postępowaniu z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i obowiązującą procedurą. Rozpatrując skargę J.R. pod tym kątem, Sąd uznał, że jego skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Stan sprawy przedstawiał się następująco. J.R. w dniu 8 stycznia 2003 r. zwrócił się do Ministra Gospodarki i Pracy o ustalenie w drodze decyzji: ─ czy działalnością Głównego Inspektora Ochrony Przeciwpożarowej Wspólnoty [...] w W. kierował funkcjonariusz pożarnictwa mianowany na stanowisko Głównego Inspektora Ochrony Przeciwpożarowej Wspólnoty [...] w W. w rozumieniu przepisu art. 2 ust. 6 dekretu z dnia 27 grudnia 1974 r. o służbie funkcjonariuszy pożarnictwa w związku z art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 12 czerwca 1975 r. o ochronie przeciwpożarowej (Dz. U. Nr 20, poz. 106), czy też działalnością tego Inspektoratu kierował funkcjonariusz pożarnictwa spoza Wspólnoty [...] w W., ─ domagał się ponadto dokładnego określenia organu w przypadku kierowania działalnością Głównego Inspektoratu Ochrony Przeciwpożarowej Wspólnoty [...] w W. przez funkcjonariusza pożarnictwa spoza Wspólnoty [...]w W.. Pismem z dnia 18 lutego 2003 r. złożył wezwanie do usunięcia naruszenia prawa w tej mierze, a następnie w dniu 20 marca 2003 r. złożył skargę na niezakończenie, w terminie i w formie ustalonej przepisami prawa przez Ministra Gospodarki i Pracy, postępowania administracyjnego wszczętego na jego wniosek z dnia 8 stycznia 2003 r., w przedmiocie dokonania określonych ustaleń w drodze decyzji administracyjnej. Wniósł przy tym o zobowiązanie Ministra do załatwienia sprawy objętej przedmiotowym wnioskiem w formie decyzji, zebranie pełnego materiału dowodowego, przeprowadzenie pełnej kontroli postępowania administracyjnego, rozważenie wystąpienia z wnioskiem do Prezesa Rady Ministrów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, rozpatrując tę skargę, wyrokiem z dnia 11 lutego 2004 r. sygn. akt: II SAB 76/03 zobowiązał Ministra do rozpatrzenia wniosku J.R. z dnia 8 stycznia 2003 r. w terminie 30 dni od uprawomocnienia się wyroku. W uzasadnieniu podał, że Minister w ramach prowadzonego postępowania nie wyjaśnił, jakie były intencje wniosku skarżącego z dnia 8 stycznia 2003 r., czym naruszył art. 77 § 1 kpa. Jednocześnie nie rozstrzygnął sprawy, przez co pozostawał w bezczynności. Na wniosek z dnia 8 stycznia 2003 r. Minister nie udzielił informacji ani nie wydał decyzji o jej odmowie, ani nie umorzył postępowania z uwagi na brak podstaw do wydania decyzji. Wykonując powyższy wyrok Minister Gospodarki i Pracy, decyzją z dnia [...] czerwca 2004 r. znak: [...] – po rozpoznaniu wniosku skarżącego z dnia 8 stycznia 2003 r., umorzył postępowanie w sprawie. W uzasadnieniu podał, że intencją skarżącego składającego ten wniosek było uzyskanie przez niego decyzji administracyjnej określającej status prawny funkcjonariusza pożarnictwa mianowanego na stanowisko Głównego Inspektora Ochrony Przeciwpożarowej Wspólnoty [...] w W. oraz określenie struktury tego organu, w przypadku, gdy działalnością Głównego Inspektora kierował będzie funkcjonariusz pożarnictwa spoza tej Wspólnoty. Minister uznał, że brak było podstawy prawnej do wydania decyzji w tym przedmiocie i powołując art. 105 § 1 kpa, umorzył postępowanie w sprawie. Powyższą decyzję doręczono skarżącemu na wskazany przez niego adres: [...], w dniu 18 czerwca 2004 r. Wobec tego, że z chwilą wniesienia skargi wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 lutego 2004 r. wydany w sprawie o sygn. akt II SAB 76/03 był już wykonany, Sąd uznał, że nie zachodzą przesłanki wymienione w art. 154 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi do wymierzenia grzywny Ministrowi Gospodarki i Pracy i dlatego, na podstawie art. 151 w związku z art. 132 tej ustawy, skargę oddalił.