II SA/Wa 540/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Kube, Sędzia WSA Janusz Walawski (spr.), Asesor WSA Karolina Kisielewicz, Protokolant sekretarz sądowy Agnieszka Wiechowicz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 grudnia 2018 r. sprawy ze skargi D.G. na orzeczenie Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej z dnia [...] lutego 2018 r. nr [...] w przedmiocie zdolności do czynnej służby wojskowej oddala skargę. Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska dalej jako: "RWKL" w [...] rozpoznała u D. G. przewlekły alergiczny nieżyt górnych dróg oddechowych (§ 30 pkt 1) i niespojenie łuku kręgu S1 (§ 34 pkt 1). Grupa II - zdolny do czynnej służby wojskowej – Kategoria A. Stwierdzone rozpoznania nie powodują niezdolności do czynnej służby wojskowej, na podstawie wykazu stanowiącego załącznik nr 2 do rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 25 czerwca 2004 r. w sprawie orzekania o zdolności do czynnej służby wojskowej oraz trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz. U. z 2018 r., poz. 258). D. G. od powyższego orzeczenia z dnia [...] grudnia 2017 r. nr [...] wniósł do Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej dalej jako: "CWKL" w [...] odwołanie, w którym zażądał zmiany orzeczenia w zakresie rozpoznania określonego w § 30 pkt 1 powyżej rozporządzenia. Zdaniem odwołującego się rozpoznanie to uniemożliwi mu w przyszłości podjęcie zawodowej służby wojskowej. CWKL w [...] orzeczeniem z dnia [...] lutego 2018 r. nr [...] wydane go na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018r., poz. 2096 z późn. zm.) dalej jako: "K.p.a." i na podstawie art. 5 ust. 5 i art. 7 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 2018 r. poz. 173 z późn. zm.) oraz § 3 i § 11 pkt 1 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 24 sierpnia 2012 r. w sprawie wojskowych komisji lekarskich oraz określenia ich siedzib, zasięgu działania i właściwości (Dz. U. z 2012 r., poz. 1013), a także § 10, § 18 ust. 4 oraz § 22 ust. 1 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 24 stycznia 2018 r. w sprawie orzekania o zdolności do czynnej służby wojskowej oraz trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach, po rozpatrzeniu odwołania, utrzymała w mocy orzeczenie RWKL w [...] z dnia [...] grudnia 2017 r. orzekającej o zdolności D. G. do pełnienia czynnej służby wojskowej - kategoria A. D. G. został skierowany przez Wojskowego Komendanta Uzupełnień w [...] do RWKL w [...] w celu ustalenia aktualnej zdolności do pełnienia czynnej służby wojskowej. CWKL w [...] wskazała, że wojskowe komisje lekarskie, tak pierwszej jak i drugiej instancji, orzekając o zdolności do czynnej służby wojskowej zobowiązane są do ścisłego stosowania obowiązujących przepisów wynikających z rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 24 stycznia 2018 r. w sprawie orzekania o zdolności do czynnej służby wojskowej oraz trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach. CWKL uznała, po zapoznaniu się z dokumentacją przesłaną z RWKL w [...], że komisja I instancji przeprowadziła rzetelnie badania diagnostyczne i konsultacje specjalistyczne. Konsultant alergolog rozpoznał u orzekanego pyłkowicę, uczulenie na roztocza kurzu domowego, trawy i zboża oraz przebycia z tego powodu immunoterapii swoistej. W opinii CWKL komisja I instancji przekonująco dowiodła istnienia wymienionych w orzeczeniu objawów i schorzeń. Taki stan literalnie odpowiada kwalifikacji § 30 pkt 1 załącznika nr 2; grupa II do rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 24 stycznia 2018 r. w sprawie orzekania o zdolności do czynnej służby wojskowej oraz trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach, który obejmuje przewlekle alergiczne nieżyty górnych dróg oddechowych nieznacznie upośledzającej sprawność ustroju. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie D. G. zakwestionował orzeczenie CWKL w [...] z dnia [...] marca 2018 r. i wniósł o jego uchylenie w części dotyczącej rozpoznania przewlekłego alergicznego nieżytu dróg oddechowych i utrzymanie kategorii – A. Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2018 r., poz. 2107) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania. Innymi słowy, sąd administracyjny kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami prawa procesowego. Skarga analizowana pod tym kątem nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem kontroli w niniejszej sprawie jest kwestia stwierdzonej u skarżącego zdolności do pełnienia czynnej służby wojskowej. Stosownie do treści art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych zdolność psychiczną i fizyczną do pełnienia zawodowej służby wojskowej ustala wojskowa komisja lekarska wydając w tej sprawie orzeczenie, które jest decyzją. Od orzeczenia służy odwołanie, a następnie od orzeczenia wydanego w wyniku odwołania - skarga do sądu administracyjnego. Orzeczenie o zaliczeniu orzekanego do jednej z kategorii zdolności do czynnej służby wojskowej, właściwe komisje lekarskie wydają na podstawie badania lekarskiego. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym ugruntowany jest pogląd, że kontrola orzeczenia wojskowej komisji lekarskiej przez sąd administracyjny w powyższym zakresie ma charakter ograniczony i sprowadza się w istocie do jej badania pod względem formalnym. Oznacza to, że sąd administracyjny ocenia jedynie, czy orzeczenie wydała właściwa komisja lekarska, czy jej skład był zgodny z wymogami określonymi w przepisach aktów wykonawczych regulujących te kwestie, a ponadto, czy stwierdzone schorzenia dawały podstawę do zawartego w orzeczeniu określenia kategorii zdolności do służby wojskowej. Innymi słowy, chodzi tu o stwierdzenie zgodności zaskarżonego orzeczenia z wymogami zawartymi w przepisach rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 24 sierpnia 2012 r. w sprawie wojskowych komisji lekarskich oraz określenia ich siedzib, zasięgu działania i właściwości oraz rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 24 stycznia 2018 r. w sprawie orzekania o zdolności do czynnej służby wojskowej oraz trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach. Kontrola dokonana przez Sąd w tym zakresie pozwala na przyjęcie, że zaskarżone orzeczenie, jak i utrzymane nim w mocy orzeczenie organu I instancji, nie naruszają prawa. Tryb postępowania przed wojskowymi komisjami lekarskimi uregulowany w przepisach powołanego rozporządzenia ma charakter szczególny i w związku z tym nie mają do niego zastosowania w pełni rygory Kodeksu postępowania administracyjnego. Sąd zatem nie jest uprawniony do oceny fachowości przeprowadzonych u skarżącego badań lekarskich, a zatem weryfikacji orzeczeń komisji lekarskich z punktu widzenia medycznej oceny warunków zdrowotnych badanego. Sąd nie może też zmienić we własnym zakresie takiej oceny (rozpoznania), niż uczyniła to komisja w oparciu o przeprowadzone badania lekarskie, ani też zlecać przeprowadzenia dodatkowych badań celem weryfikacji dotychczasowych. Sąd kontroluje, czy rozstrzygnięcie w sprawie zostało podjęte na podstawie kompletnego materiału dowodowego obejmującego niezbędne badania lekarskie oraz, czy dokonana kwalifikacja zdolności do czynnej służby wojskowej była słuszna. Podstawą orzekania dla sądu administracyjnego jest ustalony stan faktyczny i dowody zgromadzone w postępowaniu przed organem administracji. Biorąc powyższe pod uwagę, organy orzecznicze obu instancji prawidłowo przeprowadziły postępowanie administracyjne, bowiem należycie rozważyły okoliczności i fakty istotne dla wyniku postępowania, ustalone na podstawie niezbędnych badań lekarskich, w wystarczający sposób zebrały i oceniły materiał dowodowy, a następnie w przekonujący sposób uzasadniły swoje rozstrzygnięcia. Nie naruszyły zatem przepisów postępowania ani przepisów prawa materialnego, zwłaszcza powoływanych wcześniej rozporządzeń Ministra Obrony Narodowej. Zdaniem Sądu komisje lekarskie opierając się na dokumentach zgromadzonych w toku postępowania miały wystarczające podstawy do zastosowania § 11 ust. 1 pkt 1 przedmiotowego rozporządzenia, a w dalszej konsekwencji § 30 pkt 1 załącznika nr 2, który w odniesieniu do orzekanego w sprawie jego zdolności do czynnej służby wojskowej nakłada obowiązek orzeczenia kategorii A przy rozpoznanej jednostce chorobowej. Podkreślić należy, że wobec osób zaliczonych do grupy II prawodawca w załączniku nr 2 co do zasady zastosował łagodniejsze kryteria oceny zdolności do służby. To samo bowiem schorzenie rozpoznane u osoby z grupy I, skutkujące kategorią N, może w odniesieniu do osób z grupy II prowadzić do orzeczenia kategorii A. Taka też sytuacja miała miejsce w odniesieniu do skarżącego, ponieważ rozpoznane u niego schorzenie w grupie II odpowiada kategorii A. Oczywistym jest również, że wprowadzenie surowszych kryteriów wobec kandydatów na żołnierzy zawodowych związane jest z interesem służby i koniecznością przyjmowania do służby osób całkowicie zdrowych mogących sprostać jej wymogom. Reasumując, kontrola zaskarżonego orzeczenia w granicach zakreślonych rozstrzygnięciem, nie daje Sądowi podstaw do stwierdzenia naruszenia przez Centralną Wojskową Komisję Lekarską w [...] przy jego wydaniu prawa materialnego, ani też prawa procesowego, które mogłoby skutkować uwzględnieniem skargi. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 i art. 132 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), orzekł jak w sentencji wyroku.