II SA/Wa 544/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Janusz Walawski po rozpoznaniu w dniu 12 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym skargi K. F. na wezwanie Działu Pomocy Materialnej dla Studentów Uniwersytetu [...] w W. z dnia [...] listopada 2016 r. w przedmiocie uzupełnienia braków formalnych wniosku o przyznanie stypendium socjalnego postanawia odrzucić skargę. W dniu 1 marca 2017 r. K. F. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na skargę: wezwanie Działu Pomocy Materialnej dla Studentów Uniwersytetu [...] w W. do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przyznanie stypendium socjalnego, skargę na postanowienie Odwoławczej Komisji Stypendialnej Uniwersytetu [...] w W. z dnia [...] stycznia 2017 r. nr [...] stwierdzające niedopuszczalność odwołania oraz na zawiadomienie Wydziałowej Komisji Stypendialnej Wydziału M. Uniwersytetu [...] w W. z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...] o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o przyznanie stypendium socjalnego. Ww. pismom skarżący zarzucił niewyczerpujące oraz błędne ustalenie stanu faktycznego, które zaowocowało niewłaściwym zastosowaniem norm materialnych. W odpowiedzi na skargę z dnia 3 kwietnia 2017 r. organ wniósł o odrzucenie skargi na wezwanie i zawiadomienie z powodu jej niedopuszczalności oraz o oddalenie skargi na postanowienie. W dniu 10 kwietnia 2017 r. Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sąd Administracyjnego w Warszawie na podstawie art. 57 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, z późn. zm.) – zwanej dalej P.p.s.a., zarządził rozdzielenie skarg na trzy oddzielne sprawy, które będą przedmiotem rozstrzygnięcia przez tutejszy Sąd w odrębnych postępowaniach. Przedmiotem rozpoznawanej sprawy jest wezwanie z dnia 8 listopada 2016 r. do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przyznanie stypendium socjalnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do brzmienia art. 3 § 2 P.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postepowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszenia zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, 868, 996 i 1579), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1947), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę (art. 3 § 3 P.p.s.a.). Natomiast zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeśli wniesienie jej jest niedopuszczalne ze względów innych niż brak właściwości sądu, uchybienie terminu do wniesienia skargi, nieuzupełnienie braków formalnych skargi czy brak zdolności sądowej jednej ze stron. Sąd odrzuca skargę postanowieniem, a odrzucenie może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 P.p.s.a.). W pierwszej kolejności należy sprawdzić zatem co jest przedmiotem skargi. Należy zauważyć, że wezwanie do uzupełnienia braków formalnych wniosku na podstawie art. 64 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, z późn. zm.) – zwanej dalej Kpa, jest czynnością podjętą w ramach prowadzonego postępowania, nie kończy zatem postępowania administracyjnego, lecz stanowi jego niezbędny do rozstrzygnięcia sprawy etap. Wezwanie do usunięcia braków formalnych podania nie jest również wymienione w art. 3 § 2 P.p.s.a., stąd też nie przysługuje na nie skarga do sądu administracyjnego. W konsekwencji należy uznać, że skarga na takie wezwanie jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 orzekł, jak w sentencji postanowienia.