II SA/Wa 546/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Grochowska-Jung (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Maria Werpachowska, Asesor WSA Agnieszka Miernik, Protokolant Beata Gibzińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 czerwca 2007 r. sprawy ze skargi A. S. na decyzję Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia [...] stycznia 2007 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wypłaty zryczałtowanego ekwiwalentu za rezygnację z prawa do zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym 1) uchyla zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w L. nr [...] z dnia [...] września 2006 r. 2) zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości Prezes Wojskowej Agencji Mieszkaniowej decyzją nr [...] z dnia [...] stycznia 2007 r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa, po rozpatrzeniu odwołania A. S. od decyzji Dyrektora Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w L. nr [...] z dnia [...] września 2006 r. odmawiającej wypłacenia zryczałtowanego ekwiwalentu za rezygnację z prawa do zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym, zaskarżoną decyzję utrzymał w mocy. W uzasadnieniu organ wskazał, że A. S. w dniu [...] sierpnia 2006 r. wystąpił do Komendanta Wyższej Szkoły Oficerskiej Sił Powietrznych z wnioskiem o niewydawanie decyzji o prawie zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym. Dyrektor Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w L. decyzją z dnia [...] września 2006 r. nr [...] odmówił wypłacenia A. S. zryczałtowanego ekwiwalentu za rezygnację z prawa zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym. Organ uznał, że zgodnie z art. 24 ust. 1 ustawy z dnia 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP (tekt jednolity Dz. U. z 2005 r. Nr 41, poz. 398 ze zm.) Dyrektor Oddziału Regionalnego WAM wydaje decyzję, o której mowa w art. 6 ustawy, tj. decyzję w sprawie wypłacenia zryczałtowanego ekwiwalentu za rezygnację z prawa do zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym. Przedmiotowe świadczenie stanowi formę zamienną w stosunku do decyzji o prawie do zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym, dlatego też okoliczności wymienione w art. 24 ust. 5 pkt 3 ww. ustawy, skutkujące brakiem możliwości wydania decyzji o prawie zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym, mają odpowiednie zastosowanie do spraw wypłat zryczałtowanego ekwiwalentu za rezygnację z prawa do zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym. Zgodnie z art. 24 ust. 5 pkt 3 ustawy o zakwaterowaniu (...) nie wydaje się decyzji o prawie zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym żołnierzowi służby stałej, który nie zwolnił osobnej kwatery stałej. Natomiast A. S. zajmuje osobną kwaterę stałą, położoną w R. przy ul. [...], której nie zwolnił. A. S. odwołał się od tej decyzji, wnosząc o jej uchylenie i wypłatę przedmiotowego świadczenia. Rozpoznając sprawę, Prezes Wojskowej Agencji Mieszkaniowej wskazał, że zgodnie z art. 24 ust. 5 pkt 1 i ust. 6 ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP, dyrektor oddziału regionalnego WAM wydaje decyzję w sprawie wypłacania zryczałtowanego ekwiwalentu za rezygnację z prawa do zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym na skutek pisemnego wniosku żołnierza służby stałej o niewydawanie decyzji o prawie zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym, zgłoszonego do dowódcy jednostki wojskowej nie później niż czternaście dni od dnia objęcia stanowiska służbowego w tej jednostce. Zgodnie z powołanym wyżej przepisem zryczałtowany ekwiwalent przysługuje za rezygnację z prawa do zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym, zatem warunkiem koniecznym do jego wypłaty jest ustalenie, czy wnioskodawcy przysługiwałoby prawo do zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym, gdyby taki wniosek nie został złożony. W przepisie art. 24 ust. 5 pkt 2 i 3 ustawy o zakwaterowaniu (...) określa się przypadki, w jakich nie może być wydana decyzja o prawie zamieszkiwania. Prawo to nie przysługuje jednemu z małżonków, w przypadku gdy oboje małżonkowie są żołnierzami służby stałej oraz żołnierzowi służby stałej, który skorzystał z uprawnień, o których mowa w art. 87 ww. ustawy, lub nie zwolnił osobnej kwatery stałej. Odnosząc się do zarzutu A. S., że w świetle art. 41 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy żołnierz ma obowiązek przekazać do dyspozycji lokal mieszkalny dopiero po skorzystaniu z prawa do wypłaty zryczałtowanego ekwiwalentu za rezygnację z prawa do zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym, Prezes Wojskowej Agencji Mieszkaniowej uznał, iż strona dokonała błędnej interpretacji przepisów. Zgodnie ze wskazanym przepisem żołnierz służby stałej i osoby wspólnie z nim zamieszkujące są obowiązani przekazać do dyspozycji Agencji lokal mieszkalny, jeżeli żołnierz otrzymał decyzję o prawie zamieszkiwania w kolejnym lokalu mieszkalnym lub skorzystał z uprawnienia, o którym mowa w art. 24 ust. 6 (wypłaty zryczałtowanego ekwiwalentu). Zgodnie z przepisami ustawy o zakwaterowaniu (...), w brzmieniu obowiązującym do 1 lipca 2004 r. żołnierzom przydzielane były osobne kwatery stałe, natomiast zgodnie z art. 24 ust. 1 tej ustawy w brzmieniu nadanym ustawą z 16 kwietnia 2004 r. o zmianie ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2004 r. Nr 116, poz. 1203 z późn. zm.) żołnierzom wydawane są decyzje o prawie zamieszkiwania w lokalach mieszkalnych na czas pełnienia obowiązków na tym stanowisku. W tej sytuacji należy uznać, że przepis ten ma zastosowanie jedynie w przypadku zajmowania przez żołnierza lokalu mieszkalnego, a nie osobnej kwatery stałej. Więc, zdaniem organu, niezwolnienie osobnej kwatery stałej wyklucza możliwość wypłaty zryczałtowanego ekwiwalentu za rezygnację z prawa do zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie A. S. nie zgodził się z zaskarżoną decyzją. Skarżący podniósł, iż jego zdaniem nieprawidłowa jest interpretacja przez Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej treści art. 41 ust. 1 pkt 3 ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych, bowiem dopiero przyznanie uprawnionemu określonego w art. 24 ust. 6 ustawy zryczałtowanego ekwiwalentu za rezygnację z prawa do zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym skutkuje zwolnieniem lokalu mieszkalnego, a nie odwrotnie. W odpowiedzi na skargę Prezes Wojskowej Agencji Mieszkaniowej wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe argumenty faktyczne i prawne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania. Skarga analizowana pod tym kątem zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 24 ust. 1 ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP z dnia 22 czerwca 1995 r. (tekst jednolity Dz. U. z 2005 r. Nr 41, poz. 298 ze zm.), dyrektor oddziału regionalnego Agencji właściwy dla garnizonu, w którym żołnierza służby stałej wyznaczono na stanowisko służbowe lub, w którym zajmuje takie stanowisko, na wniosek dowódcy jednostki wojskowej, wydaje decyzję o prawie zamieszkiwania na czas pełnienia obowiązków na tym stanowisku w lokalu mieszkalnym, w miejscowości, w ktorej żołnierz został wyznaczony na stanowisko służbowe lub zajmuje takie stanowisko albo w miejscowości pobliskiej, bądź wydaje decyzję, o której mowa w ust. 6. Artykuł 24 ust. 5 i ust. 6 ustawy stanowi, że nie wydaje się decyzji o prawie zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym: 1) na pisemny wniosek żołnierza służby stałej, zgłoszony do dowódcy jednostki wojskowej nie później niż czternaście dni od dnia objęcia stanowiska służbowego w tej jednostce; 2) jednemu z małżonków, w przypadku gdy oboje małżonkowie są żołnierzami służby stałej; 3) żołnierzowi służby stałej, który skorzystał z uprawnień, o których mowa w art. 87 lub nie zwolnił osobnej kwatery stałej. W przypadku, o którym mowa w ust. 5 pkt 1, dyrektor oddziału regionalnego Agencji wydaje decyzję w sprawie wypłacania zryczałtowanego ekwiwalentu za rezygnację z prawa do zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym w wysokości 50 % maksymalnej stawki opłat za używanie lokalu, określonej w art. 36 ust. 1, za przysługującą mu maksymalną powierzchnię użytkową podstawową, o której mowa w art. 26. Od dnia wpływu wniosku, o którym mowa w ust. 5 pkt 1, do oddziału regionalnego Agencji żołnierzowi służby stałej nie przysługuje zakwaterowanie w kwaterze zastępczej, ani w kwaterze internatowej. Za zakwaterowanie w internacie ponosi pełną odpłatność. Bezspornym jest w sprawie, iż zgodnie z rozkazem dziennym Komendanta Wyższej Szkoły Oficerskiej Sił Powietrznych nr [...] z dnia [...] sierpnia 2006 r., A. S. został z dniem [...] sierpnia 2006 r. zwolniony ze stanowiska Wykładowcy Zespołu Pracowników Naukowo-Dydaktycznych Wydziału [...] i wyznaczony na stanowisko służbowe Starszego Wykładowcy Zespołu Pracowników Naukowo-Dydaktycznych Wydziału [...] w D. na okres od dnia [...] sierpnia 2006 r. do [...] lipca 2009 r. W dniu 2 sierpnia 2006 r. A. S. złożył wniosek do Komendanta Wyższej Szkoły Oficerskiej Sił Powietrznych o niewydawanie decyzji o prawie zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym. Podstawą odmowy wypłacenia skarżącemu zryczłtowanego ekwiwalentu za rezygnację z prawa do zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym był fakt zajmowania przez niego ostatniej kwatery stałej położonej w R. przy ul. [...] na podstawie decyzji przydziału osobnej kwatery stałej nr [...] z dnia [...] czerwca 1991 r., wydanej przez Dowódcę Garnizonu R., której nie zwolnił. W ocenie Sądu, wbrew twierdzeniom organów I i II instancji, nie można z treści przepisu art. 24 ust. 5 pkt 3 ww. ustawy odczytać bezwzględnego zakazu wydawania decyzji o prawie do zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym w sytuacji, gdy żołnierz służby stałej nie zwolnił osobnej kwatery stałej. Słusznie wskazuje skarżący, że powołany przepis pozostaje w kolizji z art. 41 ust. 1 pkt 3 tej ustawy, który stanowi, że żołnierz służby stałej i osoby wspólnie z nim zamieszkujące są obowiązani przekazać do dyspozycji Agencji lokal mieszkalny, jeżeli żołnierz otrzymał decyzję o prawie zamieszkiwania w kolejnym lokalu mieszkalnym lub skorzystał z uprawnienia, o którym mowa w art. 24 ust. 6. Przepis ten jednoznacznie wskazuje na możliwość wydania kolejnej decyzji o prawie zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym, jak również możliwość wydania decyzji w sprawie wypłacania zryczałtowanego ekwiwalentu za rezygnację z prawa zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym, przed zwolnieniem wcześniej przyznanego lokalu mieszkalnego (odpowiednio kwatery stałej). Bezwzględne egzekwowanie przepisu art. 24 ust. 5 pkt 3 powołanej ustawy powodowałoby w praktyce pozostawienie żołnierza i jego rodziny w okresie pomiędzy zwolnieniem dotychczas zajmowanego lokalu (kwatery stałej) i wydaniem kolejnej decyzji o prawie zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym lub decyzji w sparwie wypłacenia zryczałtowanego ekwiwalentu za rezygnację z prawa do zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym, bez lokalu mieszkalnego. Mając powyższe na uwadze, Sąd na mocy art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji wyroku.