II SA/Wa 548/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Janusz Walawski po rozpoznaniu w dniu 15 lipca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku V. R. o wstrzymanie wykonania rozkazu personalnego Komendanta Głównego Policji z dnia [...] stycznia 2009 r. nr [...] oraz utrzymanego nim w mocy rozkazu personalnego [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji w P. z dnia [...] grudnia 2008 r. nr [...] w sprawie ze skargi V. R. na rozkaz personalny Komendanta Głównego Policji z dnia [...] stycznia 2009 r. nr [...] w przedmiocie przeniesienia z urzędu do dalszego pełnienia służby postanawia odmówić wstrzymania wykonania decyzji. Pismem z dnia 14 marca 2009 r. V. R. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na rozkaz personalny Komendanta Głównego Policji z dnia [...] stycznia 2009 r. nr [...] oraz na utrzymany nim w mocy rozkaz personalny [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji w P. z dnia [...] grudnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie przeniesienia z urzędu do dalszego pełnienia służby. Skarżąca w powyższym piśmie zawarła również wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonych aktów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (art. 61 § 5 ww. ustawy). Jak wynika z przywołanego przepisu, ochrona tymczasowa możliwa jest tylko wtedy, gdy wykonanie aktu (w niniejszej sprawie zaskarżonych rozkazów personalnych) grozi wyrządzeniem skarżącemu znacznej szkody lub spowodowaniem skutków, których - w razie uwzględnienia skargi - nie będzie można cofnąć. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona stronie przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Z kolei spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków musi być rozważane z uwzględnieniem specyfiki aktu administracyjnego, którego dotyczy wniosek o wstrzymanie. Tak więc odwrócenie skutków wywołanych wykonaniem zaskarżonego aktu musi być trudniejsze niż zwykle w tego rodzaju przypadkach. Jednocześnie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji musi zawierać uzasadnienie powodów, dla których Sąd winien postanowić o wstrzymaniu wykonania decyzji. Oznacza to, że obowiązek uprawdopodobnienia istnienia przesłanek z powyższego przepisu spoczywa na wnioskodawcy. Sąd natomiast jedynie ocenia, czy w istocie podane przez stronę okoliczności wskazują na niebezpieczeństwo wyrządzenia mu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tym celu skarżący winien tak określić ewentualną szkodę, by Sąd mógł stwierdzić w oparciu o konkretne dane, że jej wielkość może być znaczna, a skutki wykonania decyzji trudne do odwrócenia. Każda decyzja pociąga za sobą określone skutki prawne. Jednakże wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji możliwe jest tylko wtedy, gdy grozi wyrządzeniem znacznej szkody lub spowodowałoby trudne do odwrócenia skutki. V. R. swój wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozkazu personalnego oraz rozkazu personalnego go poprzedzającego uzasadniła tym, że brak wstrzymania wykonania zaskarżonych orzeczeń skutkuje wprowadzaniem do obrotu prawnego wadliwych, nieważnych decyzji, które następnie są eliminowane, co narusza zasadę trwałości decyzji administracyjnych. Wskazała również na swoją trudną sytuację finansową, powstałą m.in. na skutek wydania zaskarżonych aktów. Powołane przez skarżącą w niniejszej sprawie okoliczności nie dają podstaw do ustalenia, że wykonanie zaskarżonych rozkazów personalnych rodzi niebezpieczeństwo powstania sytuacji, w której będzie brak możliwości przywrócenia pierwotnego stanu rzeczy, czy też wynagrodzenia ewentualnej szkody. Skarżąca nie wskazała bowiem istnienia przesłanek z powołanego wyżej przepisu art. 61 § 3 cytowanej ustawy. Należy również stwierdzić, że zarzuty podniesione przez skarżącą w uzasadnieniu skargi, dotyczące zaskarżonych aktów, nie mogą uzasadniać wniosku o wstrzymanie ich wykonania, gdyż na etapie badania przedmiotowego wniosku nie jest dopuszczalne rozstrzyganie o zasadności wniesionej skargi. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.