II SA/Wa 55/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA - Przemysław Szustakiewicz po rozpoznaniu w dniu 21 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku P. M. o wykładnię wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 kwietnia 2010 r. o sygnaturze akt II SA/Wa 55/10 w sprawie ze skargi P. M. na postanowienie Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] listopada 2009 r. nr [...] w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej postanawia - odmówić wykładni wyroku - Pismem z dnia 5 czerwca 2010 r., powołując się na art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), P. M. wystąpił z wnioskiem o wyjaśnienie wątpliwości wraz z wnioskiem ewentualnym o przywrócenie terminu do wniesienia środka odwoławczego lub wznowienia postępowania. Wskazał, iż wnosi o wyjaśnienie wątpliwości co do treści uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 kwietnia 2010 r. sygn. akt II SA/Wa 55/10, którym to wyrokiem Sąd oddalił jego skargę na postanowienie Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] listopada 2009 r. nr [...] w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej. Wątpliwości w uzasadnieniu wyroku dotyczyły następujących zagadnień prawnych. Po pierwsze, na jakiej zasadzie na stronie 5 uzasadnienia Sąd, kierując się nowelą ustawy z dnia 24 kwietnia 2009 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, czyli przepisami obowiązującymi w dacie orzekania i w dacie wydania decyzji o zwolnieniu skarżącego ze służby kandydackiej, przyjął, że rektor-komendant uczelni wojskowej jest organem administracji publicznej pierwszej instancji w rozumieniu przepisów kodeksu postępowania administracyjnego, skoro ten organ państwowy sam nie uważał, że posiada taki przymiot, gdyż przed wydaniem decyzji nie zastosował procedury kpa, a z kolei organ wyższej instancji nie uznał takiego działania za wadliwe, utrzymując decyzję pierwszej instancji w mocy. Po drugie, na jakiej zasadzie Sąd przyjął, że nazwa stanowiska (rektor-komendant) osoby wydającej decyzję nr [...] w oparciu o wskazaną podstawę prawną, czyli ustawę z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (t.j. Dz. U. z 2008 r. Nr 141, poz. 892 bez wskazania zmian zawartych w noweli z dnia 24 kwietnia 2009 r.), jest prawidłowa, skoro z dokumentów (np. Statut Uczelni) zawartych w aktach sprawy głównej sygn. II SA/Wa 1792/09, wynika, że nazwę stanowiska rektora określono jako komendant-rektor uczelni. Wezwany przez Sąd do jednoznacznego wskazania celu, dla którego złożył pismo z dnia 5 czerwca 2010 r., P. M. wskazał, że stanowi ono wniosek o wyjaśnienie wątpliwości co do treści uzasadnienia wyroku, podkreślając, iż nie uzyskał jednoznacznej odpowiedzi, czy decyzja o zwolnieniu ze służby kandydackiej przez rektora-komendanta [...] jest decyzją administracyjną organu administracji publicznej, czy tylko czynnością materialno-techniczną. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Zgodnie z art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości, co do jego treści. Postanowienie w tym przedmiocie sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym. Wskazać przy tym należy, że sięgnięcie do instytucji wykładni orzeczenia ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do jego treści, w szczególności, gdy jest ona niejednoznaczna lub dotknięta zawiłością utrudniającą ustalenie sensu rozstrzygnięcia. Jak wynika z orzecznictwa sądów administracyjnych, instytucja ta nie może prowadzić do nowej oceny stanu faktycznego ani prawnego, ani pozostawać w sprzeczności z jego treścią. Nie może również służyć dodatkowemu rozpoznaniu sprawy. Potrzeba wykładni może być zatem wyłącznie wynikiem wadliwego lub nie dość precyzyjnego sformułowania orzeczenia. W niniejszej sprawie treść wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 kwietnia 2010 r. sygn. akt II SA/Wa 55/10 nie nasuwa wątpliwości zarówno co do jego sentencji, jak i uzasadnienia, których treść jest sformułowana w sposób jasny i zrozumiały. Nie budzą też wątpliwości powołane w uzasadnieniu motywy, oraz podstawa prawna rozstrzygnięcia. Natomiast podjęta przez skarżącego polemika z uzasadnieniem wyroku nie znajduje podstaw do zastosowania art. 158 cyt. ustawy. Wniosek skarżącego sprowadza się w istocie do kwestionowania dokonanego przez Sąd rozstrzygnięcia, co jest niewątpliwie prawem strony skarżącej, jednak polemika taka powinna przybrać formę skargi kasacyjnej. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 158 cyt. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.