II SA/Wa 552/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Borowiecki po rozpoznaniu w dniu 31 lipca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. N. na decyzję Odwoławczej Komisji Stypendialnej Szkoły [...] w W. z dnia [...] listopada 2013 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania stypendium rektora dla najlepszych studentów p o s t a n a w i a: - odrzucić skargę - M. N. (dalej także: "skarżący" lub "strona skarżąca") pismem z dnia [...] marca 2018 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Odwoławczej Komisji Stypendialnej Szkoły [...] w W. z dnia [...] listopada 2013 r., nr [...] wydaną w przedmiocie odmowy przyznania stypendium rektora dla najlepszych studentów. W odpowiedzi na skargę Odwoławcza Komisja Stypendialna Szkoły [...] w W. wniosła o jej odrzucenie z uwagi na jej niedopuszczalność. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na wstępie należy zauważyć, iż merytoryczne rozpatrzenie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Nie ulega wątpliwości, że skarga jest dopuszczalna wyłącznie wtedy, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot, a także gdy spełnia ona wymogi formalne i zostanie złożona w terminie. Stwierdzenie braku którejś z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia, uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do odrzucenia skargi. W tym miejscu, wskazać trzeba, że zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. - dalej: "p.p.s.a."), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków odwoławczych należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Dopiero wskutek złożenia przysługującego stronie środka odwoławczego uzyskuje ona prawo zaskarżenia do sądu administracyjnego rozstrzygnięcia wydanego po jego rozpatrzeniu (vide: m.in. T. Woś /w:/ Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005 r., s. 239). Zgodnie z art. 175 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 572 ze zm.), świadczenia, o których mowa w art. 173 ust. 1 pkt 1-2 i 8, są przyznawane na wniosek studenta przez kierownika podstawowej jednostki organizacyjnej (ust. 1). Stypendia rektora dla najlepszych studentów są przyznawane na wniosek studenta przez rektora (ust. 2). Art. 175 ust. 3 cyt. ustawy stanowi, iż od decyzji kierownika podstawowej jednostki organizacyjnej w sprawie stypendium socjalnego, stypendium specjalnego dla osób niepełnosprawnych oraz zapomogi studentowi przysługuje odwołanie do rektora, składane w terminie czternastu dni od dnia otrzymania decyzji. W przypadku decyzji rektora w sprawie stypendium dla najlepszych studentów przysługuje wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Na wniosek właściwego organu samorządu studenckiego kierownik podstawowej jednostki organizacyjnej lub rektor przekazują uprawnienia w zakresie przyznawania stypendium socjalnego, stypendium specjalnego dla osób niepełnosprawnych, zapomogi oraz stypendium rektora dla najlepszych studentów odpowiednio komisji stypendialnej lub odwoławczej komisji stypendialnej (art. 175 ust. 4 ustawy). Należy zauważyć, iż w rozpatrywanej sprawie, w stosunku do zaskarżonej decyzji Odwoławczej Komisji Stypendialnej Szkoły [...] w W. z dnia [...] listopada 2013 r. stronie skarżącej przysługiwało prawo złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, o czym skarżący został prawidłowo pouczony w treści zaskarżonej decyzji i jak wynika z akt sprawy, z prawa tego skarżący skorzystał. Odwoławcza Komisja Stypendialna decyzją z dnia [...] stycznia 2014 r., nr [...], utrzymała w mocy decyzję własną z dnia [...] listopada 2013 r. w sprawie odmowy przyznania skarżącemu stypendium rektora dla najlepszych studentów na rok akademicki 2013/2014. W tej sytuacji, uznać należy, że skierowana do Sądu skarga na decyzję Odwoławczej Komisji Stypendialnej wydanej w pierwszej instancji - jako niedopuszczalna - podlega odrzuceniu. Jednocześnie, wskazać należy, że wobec niedopuszczalności skargi, Sąd nie rozpatrywał wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie - działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. - orzekł, jak w sentencji postanowienia.