II SA/Wa 552/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Maciejuk, Sędzia WSA Andrzej Wieczorek, Asesor WSA Dorota Kozub-Marciniak (spr.), po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 24 września 2025 r. sprawy ze skargi J. O. na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] stycznia 2025 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia 1. uchyla zaskarżone postanowienie oraz utrzymane nim w mocy postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] z dnia [...] listopada 2024 r. nr [...]; 2. zasądza od Komendanta Głównego Policji na rzecz skarżącego J. O. kwotę 480 (słownie: czterysta osiemdziesiąt) złotych. J. O. (dalej, jako: skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Komendanta Głównego Policji (dalej, jako: organ lub KGP) z dnia [...] stycznia 2025 r. utrzymujące w mocy postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] (dalej, jako: organ I instancji) nr [...] z dnia [...] listopada 2024 r. o odmowie wydania zaświadczenia. Zaskarżone postanowienie wydane zostało w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy. Raportem z dnia [...] lipca 2024 r. skarżący zwrócił się do Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] o wydanie zaświadczenia potwierdzającego pełnienie przez niego służby w latach 2006-2024 w warunkach uzasadniających podwyższenie emerytury policyjnej na podstawie § 3 pkt 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 maja 2005 r. w sprawie szczegółowych warunków podwyższania emerytur funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Służby Ochrony Państwa, Państwowej Straży Pożarnej, Służby Celnej, Służby Celno-Skarbowej i Służby Więziennej (Dz. U. z 2020 r. poz. 1611, dalej, jako: rozporządzenie z dnia 4 maja 2005 r.). Pismem z dnia [...] lipca 2024 r. Zastępca Naczelnika Wydziału Kadr Komendy Wojewódzkiej Policji w [...] wystąpił do Komendanta Powiatowego Policji w [...] z prośbą o potwierdzenie, czy skarżący, pełniąc służbę w Komisariacie Policji w [...] Komendy Powiatowej Policji w [...] w okresie od dnia [...] lutego 2008 r. do dnia [...] czerwca 2008 r. oraz od dnia [...] września 2008 r. do dnia [...] października 2008 r., wykonywał czynności służbowe, o których mowa w § 3 pkt 5 rozporządzenia z dnia 4 maja 2005 r. Z analogiczną prośbą Zastępca Naczelnika Wydziału Kadr Komendy Wojewódzkiej Policji w [...] wystąpił do Naczelnika Wydziału Konwojowego Komendy Wojewódzkiej Policji w [...] w odniesieniu do okresu pełnienia przez stronę służby w danej komórce organizacyjnej, tj. od dnia [...] lipca 2008 r. do dnia [...] sierpnia 2008 r. oraz od dnia [...] listopada 2008 r. do dnia zwolnienia wymienionego ze służby w Policji. Następnie pismem z dnia [...] lipca 2024 r. zwrócono się do Naczelnika Wydziału Bezpieczeństwa Informacji Komendy Wojewódzkiej Policji w [...] z prośbą o wypożyczenie dokumentacji znajdującej się w zbiorach archiwalnych, dotyczącej byłego Komisariatu [...] Policji w [...] za lata 2006-2008. W dniu [...] sierpnia 2024 r. do Komendy Wojewódzkiej Policji w [...] wpłynęło pismo Komendanta Powiatowego Policji w [...] z dnia [...] sierpnia 2024 r., w którym wskazano dokumentację poddaną analizie podczas przeprowadzonej w Komisariacie Policji w [...] kwerendy. Były to: Rejestr Interwencji Policji - książka działań pirotechnicznych za 2008 r. [...], przechowywana w archiwum Komisariatu Policji w [...] za spisem nr [...] poz. [...] ; Rejestr Interwencji Policji [...], obejmujący okres od dnia [...] stycznia 2008 r. do dnia [...] kwietnia 2008 r. przechowywany w archiwum Komisariatu Policji w [...] za spisem nr [...] poz. [...] oraz Rejestry Interwencji Policji [...], obejmujące okresy: od dnia [...] kwietnia 2008 r. do dnia [...] czerwca 2008 r. oraz od dnia [...] września 2008 r. do dnia [...] listopada 2008 r., przechowywane w archiwum Komisariatu Policji w [...] za spisem nr [...] poz. [...]. Wskazano przy tym konkretne czynności, w których skarżący brał udział. Poinformowano również, że większość podejmowanych przez skarżącego działań została udokumentowana w notatniku służbowym, złożonym do archiwum Komisariatu Policji w [...] za spisem nr [...] z dnia [...] maja 2009 r. poz. [...] i wybrakowanym w dniu [...] stycznia 2014 r. zgodnie z protokołem brakowania nr [...], z uwagi na upływ obowiązującego okresu przechowywania zgodnie z Jednolitym Rzeczowym Wykazem Akt Policji. Komendant Powiatowy Policji w [...] dodał również, że sprawdzeniu poddano także zapisy w systemie [...], gdzie nie ujawniono notatek dotyczących wymienionych w rejestrze interwencji podejmowanych przez J. O. Pismem z dnia [...] sierpnia 2024 r. Naczelnik Wydziału Konwojowego Komendy Wojewódzkiej Policji w [...] poinformował, iż skarżący, pełniąc służbę w Wydziale Konwojowym Komendy Wojewódzkiej Policji w [...] w latach 2008-2024 wykonywał zadania polegające na: 1. rozpoznaniu w związku ze zgłoszeniem o podłożeniu ładunku wybuchowego w budynku Sądu Okręgowego w [...] oraz innych obiektów na terenie miasta [...]; 2. prewencyjnym rozpoznaniu sal rozpraw w związku z zabezpieczeniem rozpraw o podwyższonym ryzyku; 3. rozpoznaniu obiektów pozasądowych na terenie woj. małopolskiego w związku z organizacją imprez masowych bądź wizyt VIP; 4. rozpoznaniu przedmiotów, bagaży pozostawionych na terenie Sądu Okręgowego bez opieki bądź też pojazdów niewiadomego pochodzenia zaparkowanych na terenie parkingów Sądu Okręgowego, w sytuacji, gdy występuje trudność ustalenia osoby kierującej, która ten pojazd pozostawiła. Dodał, iż rozpoznania wymienione w pkt 2 i 3 są realizowane wyłącznie jako prewencyjna forma zapobieżenia ewentualności zaistnienia zdarzeń o charakterze nagłym i nie są wywołane zgłoszeniem o możliwości podłożenia ładunku wybuchowego. Ponadto Naczelnik Wydziału Konwojowego Komendy Wojewódzkiej Policji w [...] szczegółowo wymienił czynności, w których skarżący brał udział. Wskazano przy tym, iż ustalenia zostały dokonane po analizie: 1. Książek działań minersko-pirotechnicznych [...] Grupy Rozpoznania [...] Wydziału [...] Komendy Wojewódzkiej Policji w [...] za lata 2008-2024; 2. Książek przebiegu służby [...] Sekcji Policji [...] Wydziału [...] Komendy Wojewódzkiej Policji w [...] za lata 2008-2024; 3. Protokołów z wykonanych działań minersko-pirotechnicznych za lata 2008-2024. Pismem z dnia [...] sierpnia 2024 r. Naczelnik Wydziału Kadr Komendy Wojewódzkiej Policji w [...] zwrócił się do Komendanta Powiatowego Policji w [...] o doprecyzowanie nadesłanych zestawień dotyczących interwencji realizowanych przez skarżącego, poprzez wskazanie wyniku sprawdzenia bądź sposobu zakończenia tychże czynności, które w sposób jednoznaczny potwierdzą lub zaprzeczą wykonywaniu przez wymienionego czynności służbowych, o których mowa w § 3 pkt 5 rozporządzenia z dnia 4 maja 2005 r. Pismem z dnia [...] sierpnia 2024 r. Zastępca Naczelnika Wydziału Bezpieczeństwa Informacji Komendy Wojewódzkiej Policji w [...] poinformował o wytypowaniu dokumentów archiwalnych wytworzonych przez były Komisariat [...] Policji w [...] w latach 2006-2008. Wskazane w piśmie dokumenty zostały udostępnione do wglądu w celu ich analizy przez funkcjonariusza Wydziału Kadr Komendy Wojewódzkiej Policji w [...]. W piśmie z dnia [...] września 2024 r. Komendant Powiatowy Policji w [...] ponownie wskazał rejestry poddane sprawdzeniu podczas przeprowadzonej w Komisariacie Policji w [...] kwerendy oraz wymienił czynności, w których skarżący brał udział. Zgodnie z zestawieniem, w żadnym wypadku przeprowadzone przez skarżącego sprawdzenie nie dało pozytywnego wyniku. Z notatki służbowej funkcjonariusza Wydziału Kadr Komendy Wojewódzkiej Policji w [...] z dnia [...] września 2024 r. wynika, iż dokonano analizy materiałów archiwalnych: - [...] "Nakazy przeszukania, zatrzymania rzeczy" (20022007); 2468/[...] [...] "Książka dyspozytora" (2007-2007); 2468/[...] [...] "Książka kontroli, nadzoru służby patrolowej" (20072007); 2468/[...] [...] "Książka służby w patrolach" (2007-2007); 2468/[...] [...] "Książka służby w patrolach" (2008-2008); 2468/[...] [...] "Książka dyspozytora" (2008-2008); 2468/[...] [...] "Książka przebiegu służby" (2006-2006); 2468/[...] [...] "Książka służby w patrolach" (2006-2006); 2468/[...] [...] "Dziennik pracy psa" (2006-2006); 2466/[...] [...] "Zagrożenia terrorystyczne" (2004-2007). Podczas analizy powyższych materiałów nie ujawniono zapisów stwierdzających, aby skarżący realizował czynności, o których mowa w § 3 pkt 5 rozporządzenia z dnia 4 maja 2005 r. Następnie dokonano analizy następujących materiałów: 2468/[...] [...] "Notatniki służbowe" (2000-2007); 2468/[...] [...] "Książka interwencji" (2007-2007); 2468/[...] [...] "Książka przebiegu służby" (2007-2007); 2468/[...] [...] "Dziennik pracy psa" (2005-2007); 2468/[...] [...] "Książka interwencji pirotechnicznych" (2000-2007); 2468/[...] [...] "Rejestr interwencji" (2008-2008); na których podstawie sporządzono wykaz interwencji realizowanych przez skarżącego. W wyniku analizy dostępnej dokumentacji ustalono, iż w dwóch przypadkach, tj. w dniu [...] marca 2007 r. w wyniku sprawdzenia mieszkania i pojazdu przy użyciu psa służbowego ujawniono łuskę i pocisk oraz w dniu [...] kwietnia 2007 r. w wyniku sprawdzenia pozostawionego pakunku przy użyciu psa służbowego ujawniono ładunek, wezwano Samodzielny Pododdział Antyterrorystyczny Policji, zaś ładunek został zneutralizowany w dołku pirotechnicznym. W trakcie zaś pozostałych czynności nie ujawniono materiałów wybuchowych, urządzeń wybuchowych, w tym samodziałowych lub ich atrap. Ponadto z powyższej notatki wynika, iż spisy archiwalne 2468/[...] [...] "Zagrożenia bombowe" (2007-2007) oraz 2468/[...] [...] "Książka konwojowa" (2004-2007) zostały wybrakowane protokołem brakowania dokumentacji niearchiwalnej kategorii "B" nr [...] z dnia [...] czerwca 2010 r. Pismem z dnia [...] września 2024 r. poinformowano skarżącego o zgromadzeniu materiału dowodowego umożlwiającego wydanie w sprawie rozstrzygnięcia. W dniu [...] października 2024 r. skarżący zapoznał się z materiałami sprawy, zaś w dniu [...] października 2024 r. do organu I instancji wpłynęło wystąpienie adwokata M. R., w którym wymieniony przedstawił stanowisko strony oraz wniósł o uzupełnienie materiału dowodowego o dokumentację potwierdzającą wykonywanie przez stronę codziennych sprawdzeń budynku i pomieszczeń Sądu Okręgowego w [...] przed jego otwarciem. Pismem z dnia [...] października 2024 r. Naczelnik Wydziału Kadr Komendy Wojewódzkiej Policji w [...] zwrócił się do Naczelnika Wydziału [...] Komendy Wojewódzkiej Policji w [...] z prośbą o dokonanie analizy dokumentów będących w posiadaniu Wydziału [...] Komendy Wojewódzkiej Policji w [...], mogących stwierdzić wykonywanie przez skarżącego czynności "w ramach działań minersko-pirotechnicznych z wykorzystaniem psa służbowego na terenie Sądu Okręgowego w [...], a polegających na dokonaniu codziennych sprawdzeń budynku i jego pomieszczeń przed jego otwarciem". W piśmie z dnia [...] października 2024 r. Naczelnik Wydziału Konwojowego Komendy Wojewódzkiej Policji w [...] wskazał, iż codzienne sprawdzenia budynków Sądu Okręgowego oraz Sądu Apelacyjnego w [...] w latach 2008-2024 dokumentowane były w "Książkach działań minersko-pirotechnicznych" [...] Grupy Rozpoznania [...] Wydziału [...] Komendy Wojewódzkiej Policji w [...]. Podał przy tym ilość dokonanych przez skarżącego sprawdzeń w poszczególnych latach oraz wskazał, iż działania te miały charakter prewencyjny i z uwagi na powyższe nie były ujęte w "rejestrach czynności służbowych polegających na lokalizowaniu, rozpoznawaniu, transporcie, niszczeniu materiałów wybuchowych lub neutralizacji urządzeń wybuchowych, w tym samodziałowych lub ich atrap, policjanta pełniącego służbę w charakterze sapera lub wykonującego czynności służbowe w charakterze minera-pirotechnika lub pirotechnika", lecz zostały udokumentowane wyłącznie krótkim wpisem w książce działań minersko- pirotechnicznych. Organ I instancji postanowieniem z dnia [...] listopada 2024 r. odmówił wydania zaświadczenia o treści żądanej przez skarżącego. Skarżący wniósł zażalenie. Zaskarżonym obecnie postanowieniem organ utrzymał w mocy rozstrzygnięcie wydane przez organ I instancji. KGP wskazał na art. 15 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Służby Ochrony Państwa, Państwowej Straży Pożarnej, Służby Celno-Skarbowej i Służby Więziennej oraz ich rodzin (Dz. U. z 2024 r. poz. 1121, z późn. zm., dalej, jako: ustawa zaopatrzeniowa), przepisy rozporządzenia z dnia 4 maja 2005 r. oraz na § 14 ust. 1 pkt 3 i ust. 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 grudnia 2018 r. w sprawie trybu postępowania i właściwości organu w zakresie zaopatrzenia emerytalnego funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Służby Ochrony Państwa, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Celno- Skarbowej oraz ich rodzin (Dz. U. z 2018 r. poz. 2373, z późn. zm.), a także przytoczył treść art. 217 § 2 pkt 2 i art. 218 § 2 K.p.a. KGP podniósł, że dokonano analizy akt osobowych skarżącego stwierdzając, że znajdują się w nich m.in.: świadectwo ukończenia kursu doskonalenia zawodowego z dnia [...] lutego 2005 r., w którym potwierdzono, iż skarżący w okresie od dnia [...] stycznia 2005 r. do dnia [...] lutego 2005 r. uczestniczył w kursie doskonalenia zawodowego z zakresu rozpoznania minersko-pirotechnicznego i ukończył go z wynikiem poprawnym; świadectwo ukończenia kursu doskonalenia zawodowego z dnia [...] grudnia 2005 r., w którym potwierdzono, iż wymieniony w okresie od dnia [...] lipca 2005 r. do dnia [...] grudnia 2005 r. uczestniczył w kursie doskonalenia zawodowego przewodników psów służbowych o specjalności wyszukiwanie zapachów materiałów wybuchowych i ukończył go z wynikiem dobrym; świadectwo ukończenia kursu doskonalenia zawodowego z dnia [...] kwietnia 2011 r., w którym potwierdzono, że skarżący w dniu [...] kwietnia 2011 r. uczestniczył w kursie z zakresu rozpoznania minersko-pirotechnicznego dla policjantów wchodzących w skład [...] Grup Rozpoznania [...] jednostek organizacyjnych województwa [...]; świadectwo ukończenia kursu specjalistycznego z dnia [...] stycznia 2013 r., w którym potwierdzono, iż wymieniony w okresie od dnia [...] lipca 2012 r. do dnia [...] grudnia 2012 r. uczestniczył w kursie specjalistycznym dla przewodników psów do wyszukiwania zapachów materiałów wybuchowych i ukończył go z ogólnym wynikiem nauki dobrym. Mając zaś na uwadze treść żądania strony, zwrócono się do Komendanta Powiatowego Policji w [...] i Naczelnika Wydziału [...] Komendy Wojewódzkiej Policji w [...], którzy wprost wskazali, jaka dokumentacja poddana została kwerendzie, a także do Naczelnika Wydziału [...] Komendy Wojewódzkiej Policji w [...], który wytypował dokumenty, poddane następnie analizie przez uprawnionych funkcjonariuszy Wydziału Kadr Komendy Wojewódzkiej Policji w [...]. Organ wyjaśnił, że dla zrealizowania przesłanki z § 3 pkt 5 rozporządzenia z dnia 4 maja 2005 r. tj. ilości 12 dni w ciągu roku, wystarczającym jest wykazanie wykonywania przez policjanta co najmniej jednej z czynności (w zakresie lokalizowania, rozpoznawania, transportu, niszczenia lub neutralizacji wymienionych w tym przepisie) w danym dniu, by można było ten dzień uznać jako spełniający kryterium do podwyższenia emerytury policyjnej. Świadczy o tym użyty spójnik "lub", który kończy wyliczenie czynności. A zatem policjant, podejmujący w danym dniu wszystkie czynności począwszy od lokalizacji lub rozpoznania materiału wybuchowego, a skończywszy na niszczeniu materiałów wybuchowych lub neutralizacji urządzeń wybuchowych (w tym samodziałowych, lub ich atrap), spełnia tak samo jak funkcjonariusz, który podejmował tylko niektóre z nich (lub tylko jedną czynność wskazaną tym przepisem), przesłanki do zaliczenia tego dnia jako jednego z dwunastu dni wymaganych do nabycia emerytury policyjnej w zwiększonym wymiarze. Przy czym sytuacje, zdarzenia lub czynności wskazane tym przepisem muszą być rozumiane dokładnie, zgodnie z jego brzmieniem, albowiem uprawnienia zwiększenia wymiaru emerytury wynikają z opisanych w nim sytuacji, zdarzeń lub czynności, nie zaś z okoliczności podobnych. KGP wskazał, że podstawowym kryterium do uznania, że policjant posiada uprawnienia do podwyższenia mu emerytury, na podstawie § 3 pkt 5 rozporządzenia z dnia [...] maja 2005 r. jest wykazanie, że posiada uprawnienia sapera, minera-pirotechnika lub pirotechnika. Wynika to wprost z zawartego w omawianym przepisie warunku pełnienia służby bezpośrednio w wymienionym charakterze. Przy czym analiza dokumentacji (z której wynikać mają fakty jakich potwierdzenia w zaświadczeniu żąda strona) wskazuje, że czynności skarżącego w okresie objętym żądaniem związane były z dziedziną minersko-pirotechniczną, nie zaś z czynnościami sapera lub pirotechnika. Organ odniósł się do § 2 pkt 7 i § 6 ust. 1 i 2 zarządzenia nr [...] Komendanta Głównego Policji z dnia [...] kwietnia 2019 r. w sprawie metod i form działania pododdziałów kontrterrorystycznych Policji (Dz. Urz. KGP z 2019 r. poz. 47, z późn. zm.) oraz obowiązującego do dnia [...] kwietnia 2019 r. (uchylonego powyższym zarządzeniem nr 26) § 2 pkt 10 zarządzenia nr [...] Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lipca 2015 r. w sprawie metod i form działania pododdziałów antyterrorystycznych Policji oraz komórek minersko-pirotechnicznych Policji (Dz. Urz. KGP z 2015 r. poz. 52) i wskazał, że skarżący nie posiada uprawnień do samodzielnego prowadzenia działań minersko-pirotechnicznych w Policji. Nie jest również saperem ani pirotechnikiem. Z akt sprawy wynika, że skarżący na skutek ukończenia kursu (prowadzonego w okresie od dnia [...] stycznia 2005 r. do dnia [...] lutego 2005 r.), posiada umiejętności w zakresie rozpoznania minersko-pirotechnicznego, w związku z którymi był wyznaczony przez Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...], do składu nieetatowej grupy rozpoznania minersko-pirotechnicznego. Mając na uwadze treść § 2 pkt 1 i 2 zarządzenia nr [...] Komendanta Głównego Policji z dnia [...] kwietnia 2019 r. w sprawie szczegółowych zasad organizacji i zakresu działania nieetatowych grup rozpoznania minersko-pirotechnicznego (Dz. Urz. KGP z 2019 r. poz. 50) oraz § 2 pkt 2 obowiązującego do dnia [...] maja 2019 r. (uchylonego powyższym zarządzeniem nr [...] ) zarządzenia nr [...] Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lipca 2015 r. w sprawie szczegółowych zasad organizacji i zakresu działania nieetatowych grup rozpoznania minersko-pirotechnicznego (Dz. Urz. KGP z 2015 r. poz. 53) organ wskazał, że rozpoznanie minersko-pirotechniczne, w rozumieniu powołanych przepisów dotyczących funkcjonowania NGRM-P, nie jest tożsame z działaniami minersko- pirotechnicznymi, które realizują policjanci posiadający uprawnienia do samodzielnego prowadzenia działań minersko-pirotechnicznych w Policji. Czynności wykonywane w ramach NGRM-P są m.in. czynnościami poprzedzającymi właściwe działania minersko-pirotechniczne, prowadzone przez uprawnionych policjantów, które nie mogą być traktowane jako służba bezpośrednio w charakterze sapera, minera-pirotechnika lub pirotechnika w rozumieniu § 3 pkt 5 rozporządzenia z dnia [...] maja 2005 r. Zdaniem organu, istotne jest, że podwyższenie emerytury związane z bezpośrednimi działaniami sapera (minera-pirotechnika lub pirotechnika) musi być związane wykonywaniem co najmniej jednej z wymienionych czynności, przy czym czynności te zostały ujęte w dwóch odrębnych grupach, a każda z tych grup odnosi się do różnych rodzajów przedmiotów, w stosunku do których wykonywane są dane czynności. Taka konstrukcja przedmiotowego przepisu wskazuje, że intencją prawodawcy było powiązanie omawianego podwyższenia emerytury z istnieniem ryzyka związanego z wystąpieniem w danym miejscu materiału wybuchowego lub co najmniej z czynnością neutralizacji przedmiotu, który może, ale nie musi zawierać materiału wybuchowego. W okresie objętym żądaniem w wyniku przeprowadzonego przez stronę rozpoznania minersko-pirotechnicznego jedynie dwukrotnie (w dniu [...] marca 2007 r. oraz w dniu [...] kwietnia 2007 r.) stwierdzono przypadki ujawnienia materiałów wybuchowych, urządzeń wybuchowych w tym samodziałowych lub ich atrap. Powyższe oznacza niespełnienie kryterium ilości dni w ciągu roku, w których zainteresowany mógłby podjąć się czynności służbowych bezpośrednio w charakterze minera-pirotechnika (poprzedzonych wcześniej przeprowadzonym przez siebie rozpoznaniem minersko- pirotechnicznym), nawet gdyby legitymował się uprawnieniami do samodzielnego prowadzenia takich działań, bądź też realizował je pomimo braku stosownego przeszkolenia. W ocenie organu, niezasadny jest zatem podniesiony w zażaleniu argument, wywodzenia określonych uprawnień strony, wyłącznie z charakteru czynności służbowych wykonywanych przez skarżącego w ramach NGRM-P, które powoływane są do wykonywania innych zadań, niż działania minersko-pirotechniczne. Czynności, spełniające kryteria o których mowa w § 3 pkt 5 rozporządzenia z dnia [...] maja 2005 r., muszą wykraczać poza działania prewencyjne, polegające na sprawdzeniu miejsc, obiektów, pojazdów, bagaży lub innych przedmiotów, pod kątem wykrycia materiałów lub urządzeń wybuchowych, bowiem tego rodzaju działania są wykonywane w celu zabezpieczenia przed zagrożeniem, które może zaistnieć jedynie potencjalnie, a nie realnym zagrożeniem, związanym z wystąpieniem w danym miejscu materiału wybuchowego lub koniecznością neutralizacji urządzenia wybuchowego, czy też jego atrapy. Organ podkreślił, że podstawa do wydania zaświadczenia o służbie spełniającej kryteria określone w § 3 pkt 5 rozporządzenia z dnia [...] maja 2005 r. zachodzi wtedy, gdy pozostająca w dyspozycji organu dokumentacja potwierdza w sposób niebudzący wątpliwości konkretne, rzeczywiste sytuacje, zdarzenia i czynności z określeniem ich daty, miejsca, przebiegu zdarzenia, podczas którego policjant wykonywał czynności wskazane w § 3 pkt 5, polegające na braniu udziału w lokalizowaniu, rozpoznawaniu, transporcie, niszczeniu materiałów wybuchowych lub neutralizacji urządzeń wybuchowych, w tym samodziałowych, lub ich atrap - w wymiarze określonym tym przepisem, tj. co najmniej przez 12 dni w roku. Skoro dokumentacja dotycząca skarżącego nie zawiera informacji o jego uczestnictwie w czynnościach spełniających wymagane kryteria, to organ nie jest uprawniony do dowiedzenia przyczyn takiego stanu rzeczy. Niedopuszczalne jest również tworzenie, na potrzeby wydania danego zaświadczenia, nowych dokumentów na przykład w drodze zeznań świadków, ponieważ można się nimi posłużyć jedynie w celu ustalenia okoliczności istnienia (bądź nieistnienia) w organie dokumentacji, potwierdzającej wykonywanie obowiązków służbowych w określonych warunkach, uzasadniających podwyższenie emerytury. Z tym rozstrzygnięciem skarżący nie zgodził się i wywiódł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wnosząc o uchylenie postanowień obu instancji oraz o zasądzenie kosztów postępowania. I. Skarżący zarzucił dokonanie przez organ błędnych ustaleń faktycznych polegających na: 1. błędnym i nieuzasadnionym przyjęciu, w oparciu o zgromadzony w sprawie przez organ I instancji materiał dowodowy, iż skarżący w ramach służby w latach 2006- 2024 nie brał udziału w działaniach stanowiących lokalizowanie, rozpoznawanie, transport, niszczenie materiałów wybuchowych lub neutralizacji urządzeń wybuchowych, w tym samodziałowych, lub ich atrap w myśl § 3 pkt 5 rozporządzenia z dnia [...] maja 2005 r. oraz czynnościach minersko - pirotechnicznych, a działania w których brał udział były głównie działaniami rutynowymi, czyli sprawdzeniami, przeszukaniami prewencyjnymi, związanymi z dziedzina minersko - pirotechniczną, a polegającymi np. na sprawdzaniu sali rozpraw na polecenie Sądu w związku z zabezpieczeniem rozprawy o podwyższonym ryzyku czy sprawdzeniu obiektów pozasądowych w związku z organizacją imprez masowych, bądź wizyt VIP, a co za tym idzie jego działania nie były działaniami wymuszonymi, spowodowanymi pozyskaniem informacji o istnieniu realnego zagrożenia, lecz typowymi czynnościami wykonywanymi w celu zabezpieczenia przed zagrożeniem, które może zaistnieć jedynie potencjalnie, bez przeświadczenia o zwiększonym poziomie zagrożenia i wychodzącymi poza zakres przeszukać prewencyjnych; 2. całkowitym pominięciu przy dokonywaniu ustaleń faktycznych w oparciu o zgromadzony w toku postępowania przed organem I instancji materiał dowodowy, iż skarżący w ramach służby w latach 2006-2024 w ramach czynności wskazanych w uzasadnieniu postanowienia organu I instancji realizował je z wykorzystaniem psa służbowego wyszkolonego w zakresie wykrywania zapachu materiałów wybuchowych jako jego przewodnik oraz posiadając specjalistyczne wyszkolenie w powyższym zakresie jak też w zakresie minersko - pirotechnicznym, albowiem analizowane czynności z uwagi na występujące z istoty swej realne zagrożenie życia i zdrowia nie mogły być przeprowadzane przez innych funkcjonariuszy policji, tj. nieposiadających takiego wyszkolenia jak skarżący, albowiem były to czynności ściśle ukierunkowane na szeroko rozumianą eliminację zagrożenia związanego z użyciem materiałów wybuchowych, a nie będące standardowymi i rutynowymi działaniami funkcjonariuszy policji w ramach pełnionej służby; 3. błędnym i sprzecznym ze zgromadzonym w sprawie przez organ I instancji materiałem dowodowym przyjęciu, iż skarżący w ramach służby w latach 2006-2024 nie brał udziału w działaniach wymuszonych, przeprowadzanych na skutek otrzymania sygnału o istnieniu realnego zagrożenia, w sytuacji gdy ze wskazanej w ramach uzasadnienia zaskarżonego postanowienia organu dokumentacji stanowiącej jego podstawę, w sposób niebudzący żadnych wątpliwości wynika, iż skarżący podejmował czynności służbowe z użyciem psa przeszkolonego do wykrywania zapachu materiałów wybuchowych w ramach rozpoznania minersko - pirotechnicznego w związku ze zgłoszeniami o podłożeniu ładunku wybuchowego, w tym samodzielnego lub jego atrapy lub pozostawieniu bagażu lub pojazdu i co było każdorazowo dokumentowane poprzez sporządzenie protokołu z wykonanych działań minersko-pirotechnicznych; 4. błędnym i sprzecznym ze zgromadzonym w sprawie przez organ I instancji materiałem dowodowym przyjęciu, iż czynności i działania wykonywane przez skarżącego nie były działaniami wymuszonymi, spowodowanymi pozyskaniem informacji o istnieniu realnego zagrożenia, w sytuacji gdy działania te i czynności były każdorazowo podejmowane przez niego w ramach poleceń przełożonych, wydawanych na skutek informacji, zgłoszeń związanych z zagrożeniem wymagającym działania przez wyszkolonego do tego funkcjonariusza z psem lub w ramach kooperacji z innymi służbami (w szczególności BOR/SOP jak też służbami innych państw) uznającymi za konieczne dokonanie rozpoznania minersko pirotechnicznego lub interwencji z użyciem psa służbowego przeszkolonego w zakresie wykrywania materiałów wybuchowych, a czynności takie były każdorazowo dokumentowane poprzez sporządzanie protokołu z wykonanych działań minersko- pirotechnicznych; II. Nadto skarżący zarzucił naruszenie przepisów postepowania, tj.: 1. art. 80 K.p.a. w zw. z art. 7 K.p.a. w zw. z art. 77 § 1 K.p.a. poprzez błędną, dowolną i sprzeczną z zasadami wynikającymi z powołanych przepisów ocenę materiału dowodowego zgromadzonego w toku postępowania przed organem I instancji, a to dokumentów zgromadzonych w toku postępowania wyjaśniającego wskazanych w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, a dotyczących przebiegu służby skarżącego oraz podejmowanych przez niego w ramach tej służby w latach 2006-2024 działań i czynności minersko pirotechnicznych w tym rozpoznania minersko - pirotechnicznego z użyciem wyszkolonego w tym zakresie psa służbowego i wyciągnięcie na ich podstawie całkowicie błędnego wniosku, iż skarżący wykonywał w okresie służby czynności jedynie "związane z dziedziną minersko - pirotechniczną", tj. nie brał w ww. okresie służby udziału w działaniach stanowiących lokalizowanie, rozpoznawanie, transport, niszczenie materiałów wybuchowych lub neutralizację urządzeń wybuchowych, w tym samodziałowych, lub ich atrap lub czynnościach minersko - pirotechnicznych w myśl § 3 pkt 5 rozporządzenia z dnia [...] maja 2005 r., w sytuacji gdy z dokumentacji zgromadzonej w toku postępowania wynika wprost, iż skarżący w latach 20062024 wykonywał czynności i brał udział w działaniach, o których mowa w powołanym wyżej przepisie w wymiarze czasowym uzasadniającym wydanie zaświadczenia o wnioskowanej przez niego treści; 2. art. 7 i art. 8 K.p.a. poprzez: • nierozważenie w ramach postępowania odwoławczego, jak też nie odniesienie się w ramach uzasadnienia zaskarżonego postanowienia do relewantnej w sprawie argumentacji prawnej strony wskazanej treści złożonego przed organem I instancji pisma z dnia [...] października 2024 r.; • niezweryfikowanie w ramach postępowania odwoławczego wskazanej w zażaleniu okoliczności, iż funkcjonariusze Komendy Miejskiej Policji w [...] którzy wchodzili w skład Nieetatowej [...] powołanej w tejże jednostce, a wykonujący w trakcie służby dokładnie takie same czynności i działania jak strona, w przypadku spełnienia wymogów dotyczących liczby dni uzyskiwali zaświadczenia o spełnieniu wymogów wyrażonych w § 3 pkt 5 rozporządzenia uprawniające do podwyższenia świadczeń emerytalnych i nie odniesienie się do przedmiotowej kwestii w ramach uzasadnienia zaskarżonego postanowienia; III. naruszenie przepisów prawa materialnego skutkujące utrzymaniem w mocy zaskarżonego postanowienia organu I instancji, a to § 3 pkt 5 rozporządzenia z dnia [...] maja 2005 r. oraz art. 15 ust. 2 pkt 2 lit. c ustawy zaopatrzeniowej, poprzez jego błędną wykładnię (a w konsekwencji nieuzasadnione niezastosowanie na gruncie realiów i stanu faktycznego niniejszej sprawy), polegająca na przyjęciu, iż na gruncie powołanej regulacji: • warunkiem niezbędnym dla uznania działań danego funkcjonariusza za uprawniające do podwyższenia emerytury jest aby działania te, pełnione we wskazanym w przepisie wymiarze czasowym były działaniami wymuszonymi, spowodowanymi pozyskaniem informacji o istnieniu realnego zagrożenia, wykonywanymi przez funkcjonariusza w przeświadczeniu o jego zwiększonym poziomie zagrożenia i wychodzącymi poza zakres przeszukań prewencyjnych, albowiem tylko takie są działaniami mającymi na celu lokalizowanie, rozpoznawanie, transport, niszczenie materiałów wybuchowych lub neutralizacji urządzeń wybuchowych, w tym samodziałowych, lub ich atrap lub działaniami minersko - pirotechnicznymi w myśl § 3 pkt 5 rozporządzenia z dnia [...] maja 2005 r., w sytuacji gdy prawidłowa wykładnia powołanych przepisów nie daje podstaw do przyjęcia, że udokumentowane czynności służbowe i działania skarżącego pozostawały poza zakresem unormowania § 3 pkt 5 rozporządzenia z dnia [...] maja 2005 r. z uwagi na rzekomą rutynowość, brak realnego bezpośredniego zwiększonego zagrożenia dla życia i zdrowia; • kryteriami wg których należy oceniać czy czynności oraz działania podejmowane przez danego funkcjonariusza były czynnościami i działaniami o których mowa w § 3 pkt 5 rozporządzenia z dnia [...] maja 2005 r., jest rezultat tychże działań polegający faktycznym ujawnieniu materiału/ładunku wybuchowego oraz to aby tego rodzaju ujawnienie było następstwem zgłoszenia o jego podłożeniu, w sytuacji gdy są to kryteria nieznane rozporządzeniu, które co należy podkreślić wprost posługuje się również pojęciem atrapy (materiału wybuchowego, urządzenia wybuchowego), która z istoty swej nie stwarza jakiegokolwiek zagrożenia dla życia lub zdrowia; • kryteriami wg których należy oceniać czy czynności oraz działania podejmowane przez danego funkcjonariusza były czynnościami i działaniami o których mowa w § 3 pkt 5 rozporządzenia z dnia [...] maja 2005 r., są bezpośredniość i realność zagrożenia dla życia i zdrowia funkcjonariusza wynikająca z rodzaju i charakteru podejmowanych działań lub czynności, w sytuacji gdy z literalnej wykładni powołanej regulacji wynika wprost, iż wyłącznym warunkiem podwyższenia świadczenia emerytalnego jest samo uczestnictwo w określonej kategorii działań i czynności (minersko - pirotechnicznych) bez względu na ich skutek, które to ustawodawca z istoty swej traktuje jako te charakteryzujące się podwyższonym ryzykiem i które są wykonywane wyłącznie przez ściśle określoną grupę i kategorię wyszkolonych w odpowiedni sposób funkcjonariuszy, a nie jakichkolwiek funkcjonariuszy Policji; • ustalenie lub stwierdzenie zagrożenia spowodowanego informacją o podłożeniu urządzenia wybuchowego, ujawnienie przedmiotu nieznanego pochodzenia, który może zawierać materiał lub urządzenie wybuchowe, albo zlokalizowanie materiału lub urządzenia wybuchowego, rozpoznanie terenu lub obiektu, co do którego istnieje uzasadnione podejrzenie podłożenia materiału wybuchowego lub urządzenia wybuchowego, zabezpieczenie miejsca ujawnienia przedmiotu nieznanego pochodzenia mogącego zawierać materiał lub urządzenie wybuchowe albo zlokalizowanego materiału lub urządzenia wybuchowego do czasu przyjazdu komórki minersko - pirotechnicznej Policji, jak też rozpoznanie i zabezpieczenia miejsca wybuchu (a więc czynności stanowiące rozpoznanie minersko - pirotechniczne) pozostające w zakresie zadań NGRM-P w myśl § 2 pkt 2 zarządzenia nr [...] KGP, zarządzenia nr [...] KGP, jak też § 3 decyzji nr [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] z dnia [...] czerwca 2019 r., nie stanowią czynności minera - pirotechnika w rozumieniu § 3 pkt 5 rozporządzenia z dnia 4 maja 2005 r., w sytuacji gdy prawidłowa, literalna, funkcjonalna oraz celowościowa wykładnia analizowanych regulacji, zgodna z zasadami logiki prowadzi do oczywistego wniosku, iż rozpoznanie minersko - pirotechniczne mieści się w zakresie "czynności minera pirotechnika" o których mowa w § 3 pkt 5 rozporządzenia z dnia [...] maja 2005 r., w którym mieszczą się zarówno rozpoznanie minersko - pirotechniczne jak i działania minersko - pirotechniczne; • objęte są nią wyłącznie działania polegające każdorazowo na zlokalizowaniu, rozpoznaniu, transporcie i zniszczeniu materiałów wybuchowych lub neutralizacji urządzeń wybuchowych, w tym samodziałowych, lub ich atrap - co najmniej przez 12 dni w ciągu roku, w sytuacji gdy analizowanym uregulowaniem objęte są również działania z zakresu rozpoznania minersko - pirotechnicznego, a ponadto oczywistym jest, że wystarczającym jest wykonywanie chociażby jednej z ww. czynności, a nie wszystkich łącznie w danym konkretnym przypadku, a kumulatywne wystąpienie wszystkich powyższych elementów równocześnie z rozmaitych przyczyn obiektywnych nie zawsze będzie możliwe, tudzież wykonanie niektórych czynności będzie wręcz zakazane ze względów bezpieczeństwa (np. w przypadku konkretnego materiału lub urządzenia uzasadnionym w świetle zasad wiedzy specjalistycznej będzie jego zniszczenie na miejscu, bez potrzeby transportowania). W obszernym uzasadnieniu skargi przedstawiono argumentację na poparcie stawianych zarzutów. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Problematykę związaną z pełnieniem służby w warunkach uzasadniających podwyższenie emerytury policyjnej reguluje art. 15 ust. 2 i 3 ustawy zaopatrzeniowej oraz przepisy rozporządzenia z dnia [...] maja 2005 r. w sprawie szczegółowych warunków podwyższania emerytur funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Służby Ochrony Państwa, Państwowej Straży Pożarnej, Służby Celnej, Służby Celno- Skarbowej i Służby Więziennej. Zgodnie z § 14 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 grudnia 2018 r. w sprawie trybu postępowania i właściwości organu w zakresie zaopatrzenia emerytalnego funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Służby Ochrony Państwa, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Celno- Skarbowej oraz ich rodzin (Dz. U. z 2018 r. poz. 2373, z późn. zm.), środkiem dowodowym potwierdzającym okresy służby pełnionej w szczególnych warunkach uzasadniających podwyższenie emerytury jest zaświadczenie o okresach służby pełnionej w warunkach uzasadniających podwyższenie emerytury, sporządzone na podstawie akt osobowych funkcjonariusza lub innych dokumentów potwierdzających pełnienie służby w tych warunkach, wystawione m.in. przez właściwe organy Policji. Wskazane zaświadczenie, w myśl § 14 ust. 2 cytowanego rozporządzenia, wydaje się na żądanie funkcjonariusza. Mając powyższe na względzie należy przypomnieć, że zaświadczenie, w przeciwieństwie do decyzji administracyjnej, nie rozstrzyga indywidualnej sprawy administracyjnej. Jego istotą jest jedynie urzędowe poświadczenie istniejącego stanu prawnego lub faktycznego. Postępowanie w sprawie wydawania zaświadczeń uregulowane zostało w przepisach działu VII (art. 217 i nast.) K.p.a. Regulacje te znajdują zastosowanie również w postępowaniu o wydanie zaświadczenia jakiego dotyczy niniejsza sprawa. Zaznaczyć należy, że postępowanie w sprawie wydawania zaświadczeń jest postępowaniem uproszczonym i w znacznym stopniu odformalizowanym. Przepis art. 218 § 2 K.p.a. daje wprawdzie możliwość przeprowadzenia przez organ - przed wydaniem zaświadczenia - postępowania wyjaśniającego, niemniej jednak tylko w koniecznym zakresie. Ogranicza się ono do ustalenia źródeł danych i następnie stwierdzenia, czy posiadane przez organ dane odnoszą się do wnioskodawcy i potwierdzają zaistnienie określonego stanu faktycznego lub też potwierdzają dany stan prawny. Postępowanie wyjaśniające nie może zaś prowadzić do ustalania okoliczności jakie miałyby zostać potwierdzone zaświadczeniem. Zaświadczenie jest bowiem aktem wiedzy (wiedzy potwierdzonej dokumentacją), a nie woli organu. Do postępowania tego nie znajdują zatem zastosowania te same reguły, co do postępowania w sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji administracyjnej, a w szczególności przepisy regulujące postępowanie dowodowe związane z dokonywaniem przez organ ustaleń faktycznych. Postępowanie wyjaśniające, zmierzające do wydania zaświadczenia, prowadzone jest jedynie w zakresie pozwalającym na urzędowe stwierdzenie określonych faktów lub stanu prawnego, a zatem nie obejmuje ich ustalenia. Z tego względu organ może wydać jedynie takie zaświadczenie, którego treść wynika z posiadanych dokumentów. Niedopuszczalne jest natomiast, na przykład w drodze zeznań świadków, czy oświadczeń samego wnioskodawcy, tworzenie na potrzeby wydania danego zaświadczenia nowych dokumentów. Zeznania świadków i oświadczenia strony w toku postępowania wyjaśniającego są dopuszczalne jedynie na okoliczność istnienia dokumentacji potwierdzającej określony stan faktyczny. Zaświadczenie, potwierdzające wykonywanie przez funkcjonariusza służby w szczególnych warunkach jest wydawane w postępowaniu mającym na celu ustalenie emerytury funkcjonariuszowi. Konieczność udokumentowania uprawnień do podwyższenia emerytury w formie zaświadczenia, stanowiącego środek dowodowy w postępowaniu przed organami emerytalnymi, przewidziana została w znajdującym w sprawie zastosowanie – rozporządzeniu z dnia [...] maja 2005 r. W odniesieniu do zaświadczenia potwierdzającego wykonywanie specjalnego rodzaju służby zauważyć należy, że przepisy przywołanego rozporządzenia stanowią regulację szczególną i w sposób wyraźny wskazują, że winno być ono wydane na podstawie akt osobowych funkcjonariusza lub innych dokumentów potwierdzających pełnienie służby w tych warunkach. Przepisy te zatem w sposób jednoznaczny wyłączyły szerszy zakres postępowania wyjaśniającego. Uproszczony charakter postępowania o wydanie zaświadczenia uniemożliwia stosowanie uregulowania art. 75 § 1 K.p.a., w myśl którego jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy i nie jest sprzeczne z prawem, w szczególności zaś dokumenty, zeznania świadków, opinie biegłych oraz oględziny. Zaznaczyć jedynie można, iż postępowanie dowodowe w tym zakresie, z uwzględnieniem tych środków dowodowych, prowadzone jest przed właściwym organem emerytalnym. Zaznaczyć w tym miejscu również należy, że zgodnie z określoną w art. 7 Konstytucji RP zasadą legalizmu, znajdującą swój wyraz w art. 6 K.p.a., organy administracji publicznej zobowiązane są działać na podstawie przepisów prawa. Źródła prawa powszechnie obowiązującego określone zostały w art. 87 Konstytucji RP, zgodnie z którym do źródeł tych zalicza się: Konstytucję, ustawy, rozporządzenia, ratyfikowane umowy międzynarodowe, a także akty prawa miejscowego ustanowione przez właściwe organy publiczne na obszarze ich działania. Organy administracji publicznej związane są zatem całością porządku prawnego, co oznacza, że nie mogą odstępować od stosowania przepisów ustawowych, bądź aktów wykonawczych, powołując się bezpośrednio na przepisy Konstytucji. Nie są też uprawnione do rozstrzygania w sprawie zgodności z Konstytucją aktów normatywnych i nie mogą odmówić zastosowania w sprawie obowiązującego przepisu uznając jego niekonstytucyjność. W świetle powyższego istota sprawy w niniejszym postępowaniu sprowadzała się do oceny tego, czy organ prawidłowo wykazał brak podstaw do wydania zaświadczenia o żądanej treści. Zgodnie z § 3 pkt 5 rozporządzenia z dnia [...] maja 2005 r. emeryturę podwyższa się o 1% podstawy wymiaru za każdy rok służby pełnionej bezpośrednio w charakterze sapera, jeżeli funkcjonariusz brał udział w lokalizowaniu, rozpoznawaniu, transporcie, niszczeniu materiałów wybuchowych lub neutralizacji urządzeń wybuchowych, w tym samodziałowych, lub ich atrap - co najmniej przez 12 dni w ciągu roku; za służbę pełnioną w charakterze sapera uważa się również wykonywanie czynności w charakterze minera - pirotechnika lub pirotechnika. Jak wynika z akt sprawy iż skarżący w okresie od dnia [...] stycznia 2005 r. do dnia [...] lutego 2005 r. uczestniczył w kursie doskonalenia zawodowego z zakresu rozpoznania minersko-pirotechnicznego i ukończył go z wynikiem poprawnym; świadectwo ukończenia kursu doskonalenia zawodowego z dnia [...] grudnia 2005 r., w którym potwierdzono, iż wymieniony w okresie od dnia [...] lipca 2005 r. do dnia [...] grudnia 2005 r. uczestniczył w kursie doskonalenia zawodowego przewodników psów służbowych o specjalności wyszukiwanie zapachów materiałów wybuchowych i ukończył go z wynikiem dobrym; świadectwo ukończenia kursu doskonalenia zawodowego z dnia [...] kwietnia 2011 r., w którym potwierdzono, że skarżący w dniu [...] kwietnia 2011 r. uczestniczył w kursie z zakresu rozpoznania minersko-pirotechnicznego dla policjantów wchodzących w skład Nieetatowych [...] jednostek organizacyjnych województwa [...] ; świadectwo ukończenia kursu specjalistycznego z dnia [...] stycznia 2013 r., w którym potwierdzono, iż wymieniony w okresie od dnia [...] lipca 2012 r. do [...] grudnia 2012 r. uczestniczył w kursie specjalistycznym dla przewodników psów do wyszukiwania zapachów materiałów wybuchowych i ukończył go z ogólnym wynikiem nauki dobrym. Skarżący będąc funkcjonariuszem Wydziału Konwojowego Komendy Wojewódzkiej Policji w [...] przynależał do Nieetatowej [...] (NGRM-P) i z tego tytułu wykonywał zadania polegające na rozpoznaniu minersko-pirotechnicznym w latach 2008-2024 r. Odmawiając wydania przedmiotowego zaświadczenia KGP, a wcześniej organ I instancji oparli się na dwóch okolicznościach, po pierwsze braku uznania służby pełnionej przez skarżącego w NGRM-P jako służby pełnionej w charakterze minera-pirotechnika. Organy przyjęły bowiem, że w toku ww. kursów policjant został przygotowany do prowadzenia rozpoznania minersko-pirotechnicznego. Organy odmówiły jednak uznania skarżącego za minera-pirotechnika ponieważ nie ma uprawnień do samodzielnego prowadzenia działań minersko-pirotechnicznych. Po drugie, organy uznały, że brak jest odzwierciedlenia w prowadzonej przez organy Policji dokumentacji ilości dni służby skarżącego w warunkach bezpośrednio i szczególnie zagrażających życiu i zdrowiu. Odnosząc się do pierwszej kwestii wskazać trzeba, że § 3 pkt 5 rozporządzenia z dnia [...] maja 2005 r. ujmuje szeroko zakres czynności wykonywanych przez sapera, minera - pirotechnika lub pirotechnika. Uwzględnia także czynności lokalizowania i rozpoznawania urządzeń wybuchowych. Istotne jest, aby ów saper, miner - pirotechnik lub pirotechnik w tych czynnościach brał udział. Wskazany przepis nie konstruuje zatem warunku samodzielnego wykonywania tych czynności. Zgodnie z § 2 pkt 2 i 3 zarządzenia nr [...]Komendanta Głównego Policji z dnia [...] kwietnia 2019 r. w sprawie szczegółowych zasad organizacji i zakresu działania nieetatowych grup rozpoznania minersko-pirotechnicznego, nieetatowa grupa rozpoznania minersko-pirotechnicznego to nieetatowa grupa policjantów wykonujących zadania w zakresie rozpoznania minersko-pirotechnicznego. Natomiast rozpoznanie minersko-pirotechniczne to zespół czynności realizowanych przez policjantów NGRM-P, mające na celu ustalenie lub stwierdzenie zagrożenia spowodowanego informacją o podłożeniu urządzenia wybuchowego, ujawnieniem przedmiotu, który może zawierać materiał lub urządzenie wybuchowe albo zlokalizowaniem materiału lub urządzenia wybuchowego. Również uprzednio obowiązujące zarządzenie nr [...]Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lipca 2015 r. w sprawie szczegółowych zasad organizacji i zakresu działania nieetatowych grup rozpoznania minersko-pirotechnicznego, wskazywało, że rozpoznanie minersko-pirotechniczne, to ustalenie lub stwierdzenie zagrożenia spowodowanego informacją o podłożeniu urządzenia wybuchowego, ujawnieniem przedmiotu nieznanego pochodzenia, który może zawierać materiał lub urządzenie wybuchowe albo zlokalizowaniu materiału lub urządzenia wybuchowego. Rozpoznanie minersko-pirotechniczne wykonuje nieetatowa grupa rozpoznania minersko-pirotechnicznego (§ 2 pkt 2), która zgodnie powoływana jest do wykonywania zadań polegających w szczególności na rozpoznaniu obiektu lub terenu, co do którego istnieje uzasadnione podejrzenie podłożenia materiału lub urządzenia wybuchowego (§ 3 pkt 1), zabezpieczeniu miejsca ujawnienia przedmiotu nieznanego pochodzenia, mogącego zawierać materiał lub urządzenie wybuchowe albo zlokalizowanego materiału lub urządzenia wybuchowego do czasu przyjazdu komórki minersko-pirotechnicznej Policji, zwanej dalej "KM-P" (§ 3 pkt 2) oraz rozpoznaniu i zabezpieczeniu miejsca wybuchu do czasu przyjazdu KM-P (§ 3 pkt 3). Co istotne na tle tej sprawy, § 3 pkt 5 rozporządzenia z dnia [...] maja 2005 r. w żadnej części nie odnosi się jedynie do działań minersko-pirotechnicznych, wykluczając rozpoznanie minersko-pirotechniczne, które niewątpliwie obejmuje również czynności lokalizowania i rozpoznawania urządzeń wybuchowych. Należy pamiętać, że powyższe zarządzenia zostały wydane na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy o Policji i nie są przepisami prawa powszechnie obowiązującego lecz w myśl przepisów Konstytucji są aktami o charakterze wewnętrznym i podlegają kontroli co do ich zgodności z powszechnie obowiązującym prawem. W pierwszej zatem kolejności zastosowanie w sprawie znajdują przepisy prawa powszechnie obowiązującego. Dalej wskazać trzeba, że Sąd podziela stanowisko organu, że do zrealizowania przesłanki ilości 12 dni w ciągu roku, wystarczającym jest wykazanie wykonywania przez policjanta co najmniej jednej z czynności (w zakresie lokalizowania, rozpoznawania, transportu, niszczenia lub neutralizacji wymienionych w tym przepisie) w danym dniu, by można było ten dzień uznać jako spełniający kryterium do podwyższenia emerytury policyjnej. A zatem policjant, podejmujący w danym dniu wszystkie wskazane czynności spełnia tak samo jak funkcjonariusz, który podejmował tylko niektóre z nich (lub tylko jedną czynność wskazaną tym przepisem), przesłanki do zaliczenia tego dnia jako jednego z dwunastu dni wymaganych do nabycia emerytury policyjnej w zwiększonym wymiarze. Zdaniem Sądu jednak, fakt, że podczas wykonywania określonych czynności nie ujawniono materiałów wybuchowych nie ma znaczenia. Zwrócić należy bowiem uwagę, że § 3 pkt 5 rozporządzenia z dnia [...] maja 2005 r. mówi o lokalizowaniu, rozpoznawaniu, transporcie, niszczeniu materiałów wybuchowych lub neutralizacji urządzeń wybuchowych, w tym samodziałowych, lub ich atrap. Z powyższego wynika, że w zamiarze ustawodawcy fakt, że zagrożenie życia funkcjonariusza rzeczywiście nie istniało (bo przedmiotem ujawnienia była jedynie atrapa materiału lub urządzenia wybuchowego) nie pozbawia funkcjonariusza prawa do podwyższenia emerytury, oczywiście przy spełnieniu pozostałych warunków. Wydaje się, że analogicznie winna być oceniana sytuacja, gdy zagrożenie życia funkcjonariusza nie istniało z tego powodu, że nie było żadnego ładunku wybuchowego w miejscu, którego dotyczyło zgłoszenie. Wskazać należy także na treść wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 27 maja 2014 r. sygn. akt U 12/13. Wprawdzie dotyczy to orzeczenia zgodności § 4 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 maja 2005 r. z Konstytucją RP, jednakże wskazuje na kierunek interpretacji okoliczności stanowiących podstawę podwyższenia podstawy wymiaru emerytury za każdy rok służby pełnionej w warunkach szczególnie zagrażających życiu i zdrowiu. W tym zakresie Trybunał orzekł, że § 4 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 maja 2005 r. w zakresie, w jakim stanowi o bezpośrednim zagrożeniu życia lub zdrowia, jest niezgodny z art. 15 ust. 6 w związku z ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji oraz z art. 92 ust. 1 Konstytucji RP. Biorąc zatem specyfikę służby pełnionej, zgodnie z § 3 pkt 5 rozporządzenia z dnia [...] maja 2005 r. w charakterze sapera, a za taką uważa się również wykonywanie czynności w charakterze minera - pirotechnika lub pirotechnika – powyższe rozumienie zagrożenia życia jest jak najbardziej adekwatne jeżeli funkcjonariusz brał udział w lokalizowaniu, rozpoznawaniu, itd. materiałów wybuchowych. Wypada zwrócić także uwagę na § 2 pkt 7 zarządzenia nr [...] Komendanta Głównego Policji z dnia [...] kwietnia 2019 r. w sprawie metod i form działania pododdziałów kontrterrorystycznych Policji (Dz. Urz. KGP z 2019, poz. 47 z późn. zm.), do którego odnosił się organ. W tej regulacji została określona definicja legalna działań minersko-pirotechniczne w ten sposób, że jest to rodzaj działań bojowych realizowanych przez policjantów komórki minersko-pirotechnicznej Policji lub zespoły torujące, z wykorzystaniem specjalistycznego wyposażenia, posługujących się taktyką minersko-pirotechniczną. Z kolei według § 6 ust. 1 ww. zarządzenia działania minersko-pirotechniczne polegają w szczególności na lokalizowaniu, rozpoznaniu, neutralizowaniu, usuwaniu, transportowaniu oraz niszczeniu materiałów lub urządzeń wybuchowych wykonanych fabrycznie lub w sposób improwizowany, mogących stanowić zagrożenie dla życia, zdrowia i mienia, a także bezpieczeństwa i porządku publicznego oraz na pokonywaniu zamknięć budowlanych i innych przeszkód przy wykorzystaniu materiałów wybuchowych. Wskazane regulacje nie uzależniają zakwalifikowania działań minersko-pirotechnicznych od ich realizacji w bezpośrednim zagrożeniu, ale wystarczy że to zagrożenie jest potencjalne, możliwe. Mając powyższe na uwadze stwierdzić trzeba, że organy dokonały wadliwiej wykładni przepisów mających znaczenie dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy, w szczególności § 3 pkt 5 rozporządzenia z dnia [...] maja 2005 r. i z tego powodu decyzje obu instancji należało wyeliminować z obrotu prawnego. Ponowne analiza dokumentacji dotyczącej przebiegu służby skarżącego, jego uprawnień do prowadzenia działań saperskich/minerskich/pirotechnicznych polegających na lokalizowaniu, rozpoznawaniu materiałów wybuchowych powinna być dokonana z uwzględnieniem wyżej przedstawionego stanowiska Sądu oraz dokonanej przez Trybunał wykładni pojęć warunków "szczególnie zagrażających życiu i zdrowiu" oraz pojęcia "bezpośredniego zagrożenia życia lub zdrowia". Z tych wszystkich względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.) orzekł jak w sentencji. Rozstrzygnięcie o kosztach oparto o treść art. 200 w zw. z art. 205 § 2 powołanej ustawy.