II SA/Wa 560/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Sławomir Antoniuk po rozpoznaniu w dniu 24 lipca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. A. na postanowienie Szefa Sztabu Generalnego Wojska Polskiego nr [...] z dnia [...] lutego 2008 r. w przedmiocie przekazania wniosku zgodnie z właściwością postanawia -odrzucić skargę- Przedmiotem skargi D. A. skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie jest postanowienie Szefa Sztabu Generalnego Wojska Polskiego nr [...] z dnia [...] lutego 2008 r. w przedmiocie przekazania wniosku zgodnie z właściwością. Z akt sprawy nadesłanych przez organ wynika, że zaskarżone postanowienie doręczone zostało pełnomocnikowi skarżącego w dniu 18 lutego 2008 r. Skarga na wymienione wyżej postanowienie wniesiona została przez pełnomocnika skarżącego bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 17 marca 2008 r. (data nadania skargi w placówce pocztowej – Warszawa). W dniu 21 marca 2008 r. Sąd, przy piśmie z tego samego dnia ozn. II KO/Wa 82/08, przesłał wymienioną wyżej skargę organowi, powiadamiając o tym pełnomocnika skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Stosownie do art. 53 § 1 powołanej ustawy, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Zaskarżone postanowienie zawiera prawidłowe pouczenie o sposobie i terminie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Organ wyraźnie wskazał bowiem, że skargę należy wnieść za jego pośrednictwem w terminie 30 dni od dnia jego doręczenia. Postanowienie doręczone zostało skarżącemu w dniu 18 lutego 2008 r., a zatem termin 30-dniowy od tej daty upływał w dniu 19 marca 2008 r. Pełnomocnik skarżącego nadał wprawdzie skargę w placówce pocztowej w dniu 17 marca 2008 r., jednakże, niezgodnie z pouczeniem zawartym w zaskarżonej decyzji, skierował ją bezpośrednio do Sądu. W myśl art. 98 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.), w okresie dwóch lat od dnia wejścia w życie ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, tj. od dnia 1 stycznia 2004 r. do dnia 31 grudnia 2005 r., skargę wniesioną bezpośrednio do sądu administracyjnego, jeżeli wniesiona została w terminie określonym w art. 53 § 1 powołanej ustawy, sąd administracyjny przekazuje organowi, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, ze skutkiem określonym w art. 54 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zatem, jedynie w okresie wskazanym w powołanym wyżej art. 98 ustawy Przepisy wprowadzające (...), wniesienie skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego skutkowało – w sytuacji, gdy skarga złożona została w terminie 30 dni od daty doręczenia zaskarżonej decyzji – przyjęciem, że wniesiono ją we właściwym trybie i z zachowaniem terminu. Od dnia 1 stycznia 2006 r. wniesienie skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego powoduje, że sąd ten, tak jak w okresie przejściowym, o którym mowa w art. 98 ustawy Przepisy wprowadzające (...), przekazuje skargę organowi administracji publicznej, który wydał zaskarżoną decyzję, jednakże za datę wniesienia skargi przyjmuje się datę jej przekazania przez Sąd właściwemu organowi. W związku z tym, że skarga wniesiona została niezgodnie z pouczeniem i przekazana została Szefowi Sztabu Generalnego Wojska Polskiego w dniu 21 marca 2008 r., stwierdzić należy, że nie został zachowany trzydziestodniowy termin do jej wniesienia. Z tego względu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 w zw. z art. 54 § 1 i art. 53 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.