II SA/Wa 560/24

WyrokWSA w Warszawie2025-02-12

Skład orzekający: Izabela Głowacka-Klimas, Andrzej Wieczorek, Arkadiusz Koziarski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy przetwarzanie przez Ministerstwo Spraw Zagranicznych informacji o toczącym się przeciwko pracownikowi postępowaniu karnym, utrwalonych w notatce służbowej i przekazanych do sądu w ramach obrony procesowej, stanowi naruszenie przepisów o ochronie danych osobowych (RODO)?
Ratio decidendi
Przetwarzanie przez Ministerstwo Spraw Zagranicznych informacji o toczącym się przeciwko pracownikowi postępowaniu karnym, utrwalonych w notatce służbowej i przekazanych do sądu w ramach obrony procesowej, mieści się w prawnie uzasadnionym interesie administratora (art. 6 ust. 1 lit. f RODO) i nie stanowi naruszenia przepisów o ochronie danych osobowych, zwłaszcza gdy służy celom dowodowym w postępowaniu sądowym.
Stan faktyczny
Skarżący zarzucił Ministerstwu Spraw Zagranicznych (MSZ) przetwarzanie jego danych osobowych dotyczących prowadzonych przeciwko niemu postępowań karnych, utrwalonych w notatce służbowej Ambasadora. MSZ wyjaśniło, że informacja ta została pozyskana nieformalnie i była częścią szerszego kontekstu zachowania skarżącego, a notatka została przesłana do sądu w związku z toczącą się sprawą z powództwa skarżącego. Prezes Urzędu Ochrony Danych Osobowych odmówił uwzględnienia wniosku skarżącego o usunięcie danych, uznając przetwarzanie za uzasadnione. Skarżący zaskarżył decyzję Prezesa UODO, zarzucając naruszenie przepisów Kpa. i RODO.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas (spr.), Sędzia WSA Andrzej Wieczorek, Asesor WSA Arkadiusz Koziarski, , Protokolant specjalista Maryla Wiśniewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 lutego 2025 r. sprawy ze skargi T. G. na decyzję Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] lutego 2024 r. nr [...] w przedmiocie przetwarzania danych osobowych oddala skargę Prezes Urzędu Ochrony Danych Osobowych (dalej: organ, Prezes UODO) decyzją z [...] lutego 2024 r. nr [...], na podstawie art. 104 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2023 r. poz. 775 ze zm.; dalej Kpa.) w zw. z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 10 maja 2018 r. o ochronie danych osobowych (Dz.U. z 2019 r. poz. 1781) oraz na podstawie art. 6 ust. 1 lit. f i art. 58 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (Dz. Urz. UE L 119 z 4.05.2016, str. 1, Dz. Urz. UE L 127 z 23.05.2018, str. 2 oraz Dz. Urz. UE L 74 z 4.03.2021, str. 35; dalej RODO), po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego w sprawie skargi Pana T.G. (dalej także Skarżący), na przetwarzanie przez Ministerstwo Spraw Zagranicznych (dalej MSZ) jego danych osobowych w zakresie informacji o prowadzonych przeciwko niemu postępowaniach karnych, odmówił uwzględnienia wniosku. Do wydania powyższej decyzji doszło w następującym stanie sprawy. Do Urzędu Ochrony Danych Osobowych wpłynęła skarga Pana T.G. na przetwarzanie przez MSZ, jego danych osobowych w zakresie informacji o prowadzonych przeciwko niemu postępowaniach karnych. W powołanej skardze zarzucono, że Ambasador Pani I.W., zwana dalej "Ambasadorem", pozyskała informacje na temat prowadzonych postępowań karnych przeciwko Skarżącemu oraz [...] października 2022 r. w notatce służbowej sporządzonej w Ambasadzie RP w [...], przetwarzała dane osobowe w postaci informacji na temat prowadzonych postępowań karnych przeciwko Skarżącemu, bez postawy prawnej do przetwarzania tych danych. Wniesiono o zobowiązanie administratora danych osobowych do usunięcia przedmiotowych danych zawartych w notatce służbowej, a także ewentualnych innych dokumentach, w których rzeczona informacja się znajduje. Wniesiono ponadto o rozważenie ukarania administratora karą pieniężną. Skarżący był pracownikiem krajowym w rozumieniu ustawy z dnia 21 stycznia 2021 r. o służbie zagranicznej, powołanym do pracy w Ambasadzie RP w [...] z siedzibą w [...], jako członek personelu pomocniczego i obsługi w placówce zagranicznej (dowód: skarga). Skarżący 26 września 2022 r. złożył skargę do Komisji Antymobbingowej i Antydyskryminacyjnej w MSZ, zwanej dalej "Komisją". W toku trwającego postępowania uzyskał dostęp do akt sprawy prowadzonej przez Komisję (sygn. akt [...] oraz [...]), w wyniku czego uzyskał informacje na temat przetwarzania jego danych osobowych w zakresie prowadzonych przeciwko niemu postępowań karnych. Oświadczył, że nie był osobą skazaną i zarzuty stawiane przeciw niemu w notatkach były niezgodne z prawdą (dowód: skarga). MSZ wyjaśniło, że Ambasador weszła w posiadanie informacji wyłącznie w zakresie "możliwości" prowadzenia w Polsce wobec Skarżącego postępowania bazując na "informacji krążącej pomiędzy personelem placówki". Informacja ta nigdy nie została potwierdzona ani zweryfikowana przez MSZ z uwagi na brak podstawy prawnej możliwości przetwarzania informacji w przedmiotowym zakresie, zatem uznaje ją za zasłyszaną informację. MSZ wskazało, że informacja zawarta w notatce, dotycząca możliwości prowadzenia postępowania karnego, była jedynie wzmianką w ramach szerszego kontekstu zachowania Skarżącego, w związku z wystąpieniem poważnego konfliktu noszącego cechy agresywnego zachowania w stosunku do personelu placówki zagranicznej przez Skarżącego oraz wiązała się z obawą o bezpieczeństwo podległych pracowników, co Ambasador wskazała w notatce (dowód: wyjaśnienia MSZ z [...] listopada 2023 r.). MSZ oświadczyło, że stanowisko Inspektoratu Służby Zagranicznej w tej konkretnej sprawie przesłane do Ambasador, o którym mowa w kwestionowanej notatce służbowej wskazywało, że pracodawca nie dysponuje instrumentami prawnymi, które umożliwiłyby podjęcie przez niego działań w celu ustalenia, czy wobec pracownika placówki zagranicznej faktycznie toczy się postępowanie karne, a sam pracodawca nie mógł podjąć kroków prawnych w stosunku do pracownika, dopóki nie został on skazany prawomocnym wyrokiem sądu (dowód: wyjaśnienia MSZ z [...] listopada 2023 r., kopia korespondencji z Inspektoratem Służby Zagranicznej). MSZ poinformowało ponadto, że Komisja nie wykazała, aby wobec Skarżącego były stosowane działania mające znamiona mobbingu i dyskryminacji. Zakończone postępowanie antymobbingowe nie dotyczyło niepotwierdzonej informacji dotyczącej ewentualnego postępowania karnego wobec Skarżącego, zatem informacja ta nie miała wpływu na bieg postępowania przed Komisją. MSZ nie posiadało i w związku z tym nie przetwarzało informacji o prowadzonym przeciwko Skarżącemu postępowaniu karnym. MSZ nie dąży również do uzyskania i nie przetwarza aktualnie informacji w zakresie szczegółów ewentualnego postępowania karnego (sygnatury, powodów, stron, przed jakim sądem, przedmiotu postępowania). Do MSZ wpłynął wniosek Skarżącego o usunięcie danych osobowych w zakresie informacji o prowadzonych przeciwko Skarżącemu postępowaniach karnych, na które została mu udzielona odpowiedź pismem z [...] października 2023 r. Notatkę służbową z [...] października 2022 r. przesłano do Sądu Rejonowego dla [...] [...] Wydział [...] w związku z zawisłą przed tym sądem sprawą z powództwa Skarżącego, w celu wykazania faktu prezentowania przez niego postawy, która uniemożliwiła jakąkolwiek rzetelną z nim współpracę, a także generującą poważne konflikty w miejscu pracy, co zmusiło pracodawcę do podjęcia decyzji o odwołaniu go ze stanowiska (dowód: wyjaśnienia MSZ z [...] listopada 2023 r.). W uzasadnieniu powołanej na wstępie decyzji wyjaśniono, że Prezes UODO może podejmować tylko te czynności, które znajdują się w zakresie jego uprawnień oraz tylko w tych sprawach, które należą do jego właściwości. Uprawnienia te i właściwość wynikają z RODO, ustawy z dnia 10 maja 2018 r. o ochronie danych osobowych, ale także z szeregu regulacji szczegółowych, które wskazują na ograniczenia kompetencji Prezesa UODO w odniesieniu do przetwarzania danych osobowych przez określone podmioty bądź w określonych okolicznościach. Uwypuklił treść art.6 ust.1 lit.c i f RODO mających zastosowanie w niniejszej sprawie.. RODO określa obowiązki administratora, do których należy przetwarzanie danych osobowych z zachowaniem przesłanek określonych w tym rozporządzeniu. Przepisem uprawniającym administratorów do przetwarzania danych osobowych osób fizycznych jest art. 6 ust. 1 RODO, zgodnie z którym, przetwarzanie danych jest dopuszczalne tylko wtedy, gdy spełniona jest jedna z przesłanek wskazanych w tym przepisie. Katalog przesłanek wymienionych w art. 6 ust. 1 RODO, jest zamknięty. Organ wskazał na treść art. 4 pkt 1 i 2 RODO zawierających definicje pojęć "dane osobowe" i "przetwarzanie danych osobowych". Wbrew wyjaśnieniom złożonym w toku postępowania przez MSZ, zebrany w sprawie materiał dowodowy pozwala na przyjęcie, że podmiot ten przetwarza dane osobowe Skarżącego w zakresie informacji, iż toczyło się przeciwko niemu postępowanie karne. Informacja ta została przez MSZ pozyskana z nieustalonego źródła ("informacji krążącej pomiędzy personelem placówki"), następnie utrwalona przez pracownika w notatce służbowej z [...] października 2022 r., przechowywana przez MSZ, zaś ostatecznie przesłana do Sądu Rejonowego dla [...] [...] Wydział [...] w związku z zawisłą przed tym sądem sprawą z powództwa Skarżącego. Podkreślono, że Prezes UODO nie posiada uprawnienia do weryfikacji prawdziwości powołanych informacji przed innymi organami. Niemniej jest to informacja o Skarżącym i jak podkreśla się w doktrynie "kwalifikacji informacji jako danych osobowych nie zmienia również fakt, że informacje te są nieprawdziwe" (P. Fajgielski [w:] Komentarz do rozporządzenia nr 2016/679 w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) [w:] Ogólne rozporządzenie o ochronie danych. Ustawa o ochronie danych osobowych. Komentarz, wyd. II, Warszawa 2022, art. 4). Jeżeli zatem kwestionowana przez Skarżącego informacja na jego temat zawarta w notatce służbowej z [...] października 2022 r. jest nieprawdziwa, to działanie pracodawcy może być uznane za pomówienie, a więc czyn karalny, określony w ustawie z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny (Dz.U. z 2024 r., poz. 17) – przepisie art. 212 danego aktu. W ocenie organu pracodawca nie może być pozbawiony możliwości przeprowadzenia stosownego postępowania wyjaśniającego przed podjęciem decyzji o wypowiedzeniu pracownikowi umowy o pracę, w związku z czym notatki służbowe dotyczące zachowania pracownika mogą zostać sporządzone w ramach takiego postępowania. Sporządzenie notatki jest udokumentowaniem pewnej sytuacji, zaistniałego zdarzenia, to również oświadczenie osoby o pewnym fakcie, którego był świadkiem. Czynności pracownicze, w ocenie Prezesa UODO, mogą być weryfikowane przez pracodawcę, zbieraniu zatem informacji oraz dokumentowaniu w formie notatek służbowych w celu udokumentowania zdarzeń związanych z czynnościami pracowniczymi nie można przypisać naruszenia jakichkolwiek praw i wolności. Niepotwierdzona informacja o możliwym prowadzonym w Polsce postępowaniu karnym wobec Skarżącego nie jest główną informacją zawartą w notatce. Kwestionowana notatka służbowa opisuje zdarzenia z udziałem Skarżącego i jego współpracę z pozostałym personelem pracodawcy, które to w ocenie pracodawcy, uzasadniały odwołanie go ze stanowiska. W toku postępowania ustalono, że notatka służbowa z [...] października 2022 r. została przesłana do Sądu Rejonowego dla [...] [...] Wydział [...] w związku z zawisłą sprawą z powództwa Skarżącego. Prawo pracodawcy jako strony pozwanej w procesie cywilnym do obrony swojego stanowiska i przedstawienia, zgodnie z regułami zawartymi w Kodeksie postępowania cywilnego, dowodów na jego potwierdzenie – uzasadnia w ocenie Prezesa UODO, przetwarzanie danych osobowych Skarżącego zawartych w powołanej notatce. Co do zasady bowiem obrona praw przed sądem przy wykorzystywaniu wszelkich środków dowodowych, podlegających ocenie niezawisłego sądu, jest działaniem w prawnie uzasadnionym interesie, o którym mowa w art. 6 ust. 1 lit. f RODO. Przetwarzanie danych osobowych w celach dowodowych, przy wykorzystaniu środków dowodowych zawierających te dane (dokumentów) przedkładanych w danej sprawie, jeżeli ma na celu obronę praw przed sądem jest uzasadnione realizacją usprawiedliwionego celu administratora. Ochrona danych osobowych nie jest prawem absolutnym i jej celem nie jest uniemożliwianie podejmowania czynności w toku postępowania przed sądem powszechnym. Prezes UODO stwierdził, że prawo do ochrony danych osobowych Skarżącego, nie ma nadrzędnego charakteru wobec interesów realizowanych przez administratora jego danych, w tym przypadku MSZ. Nie jest bowiem rolą Prezesa UODO prowadzenie postępowań zmierzających do usuwania dowodów w sprawach prowadzonych przed sądami czy innymi organami państwowymi, nawet jeśli zawierają one dane osobowe. Postępowanie administracyjne prowadzone przez organ służy kontroli zgodności przetwarzania danych z przepisami o ochronie danych osobowych i jest ukierunkowane na wydanie decyzji administracyjnej przywracającej stan zgodny z prawem na podstawie art. 58 ust. 2 RODO. Ocena dokonywana przez Prezesa UODO w każdym przypadku służy zbadaniu zasadności skierowania pod adresem określonego podmiotu nakazu odpowiadającego dyspozycji art. 58 ust. 2 RODO, służącego przywróceniu stanu zgodnego z prawem w procesie przetwarzania danych – jest więc ona uzasadniona i potrzebna tylko o tyle, o ile nieprawidłowości w procesie przetwarzania danych osobowych istnieją. W przedmiotowej sprawie nie dostrzeżono naruszenia przepisów związanych z ochroną danych osobowych Skarżącego przez MSZ. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powołaną decyzję Prezesa UODO, Skarżący, reprezentowany przez adwokata, zarzucił zaskarżonej decyzji naruszenie: - art. 7 i 10 § 1 Kpa. w zw. z art. 75 § 1 i 78 § 1 Kpa. poprzez pominięcie wniosku z 5 lutego 2024 r. o przeprowadzenie dowodu z dokumentu, co doprowadziło do pozbawienia Skarżącego możliwości czynnego udziału w postępowaniu oraz skutkowało zaniechaniem podjęcia działań zmierzających do ustalenia pełnego stanu faktycznego sprawy, - art. 10 § 1 Kpa. w zw. z art. 77 § 1 Kpa. poprzez nieuwzględnienie pisma pełnomocnika Skarżącego z 5 lutego 2024 r. w zgromadzonym materiale dowodowym oraz pominięcie rozważenia okoliczności tam przywołanych, prowadząc tym samym do pozbawienia Skarżącego możliwości czynnego udziału w prowadzonym postępowaniu, - art. 7 w zw. z art. 77 Kpa. poprzez dokonanie wybiórczej i dowolnej oceny zebranego materiału dowodowego, co prowadziło do błędnego uznania, że (i) informacja o skazaniu miała charakter plotki, (ii) Skarżący zachowywał się agresywnie podczas pobytu na placówce w Ambasadzie RP w [...], (iii) MSZ nie dążyło do przetwarzania danych na temat postępowań karnych prowadzonych przeciwko Skarżącemu, - art. 6 ust. 1 lit. f RODO poprzez jego błędną wykładnię. Wniesiono o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości. W uzasadnieniu skargi wskazano m.in., że przetwarzanie przez MSZ informacji na temat prowadzonych postępowań karnych, przez pracownika MSZ – Ambasadora, było pozbawione podstawy prawnej. Pominięto sposób wejścia w posiadanie przedmiotowej informacji, to jest fakt że zostały one pozyskane "w sposób nieformalny". Przyjęto zatem, że przeniknięcie informacji na temat prowadzonych postępowań karnych było samo w sobie legalne, pomijając fakt, że Ambasador dążyła do ich pozyskania, przetwarzała i utrwaliła je w notatkach służbowych. Ambasador działała w ramach zajmowanego stanowiska, a tym samym ocena jej zachowań powinna uwzględniać działanie w imieniu MSZ jako administratora danych osobowych. Zdaniem Skarżącego przyjęta przez organ podstawa przetwarzania danych – agresywne zachowywanie się w trakcie jego pobytu na placówce – nie może prowadzić do uznania, że zachodzi uzasadniony interes do przetwarzania danych osobowych pracownika. Brak jest bowiem związku pomiędzy uzyskiwaniem w sposób nieformalny informacji na temat prowadzonych postępowań karnych a zarzutem agresywnego zachowania, zwłaszcza że zarzut ten nie został podniesiony w związku z postępowaniem dyscyplinarnym lub zawiadomieniem karnym. Organ błędnie stwierdził, że zarzut miał związek z wypowiedzeniem umowy o pracę, albowiem odwołanie nie zawierało uzasadnienia. Nie sposób zatem przyjąć, jakby gromadzony materiał mógł służyć uzasadnieniu rozwiązania stosunku pracy. W odpowiedzi na skargę Prezes UODO wniósł o jej oddalenie, odnosząc się do postawionych w niej zarzutów. Na rozprawie w dniu 12 lutego 2025 r. ustanowiony w sprawie pełnomocnik Skarżącego wniósł o przeprowadzenie dowodu z wydruku dokumentu znajdującego się na karcie nr 17 verte akt sądowych na okoliczność treści odwołania Skarżącego z placówki zagranicznej. Sąd postanowił na podstawie art. 106 par. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 tj.ze zm.), zwana dalej: p.p.s.a nie uwzględnić zgłoszonego wniosku dowodowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Skarga podlegała oddaleniu. Stosownie do treści art. 3 § 1 p.p.s.a, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, iż sąd rozpoznając skargę ocenia, czy zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego bądź przepisów postępowania administracyjnego. Zgodnie z art. 134 p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia naruszenia przez Sąd przepisów prawa, wskazanego w art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Zgodnie z art. 135 p.p.s.a. orzekanie następuje w granicach sprawy, w której wydano zaskarżoną decyzję i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa. Przed przystąpieniem do oceny zaskarżonej decyzji na wstępie należy przywołać mające w sprawie zastosowanie przepisy RODO. W myśl art. 6 ust. 1 RODO przetwarzanie jest zgodne z prawem wyłącznie w przypadkach, gdy – i w takim zakresie, w jakim – spełniony jest co najmniej jeden z poniższych warunków: a) osoba, której dane dotyczą wyraziła zgodę na przetwarzanie swoich danych osobowych w jednym lub większej liczbie określonych celów; b) przetwarzanie jest niezbędne do wykonania umowy, której stroną jest osoba, której dane dotyczą, lub do podjęcia działań na żądanie osoby, której dane dotyczą, przed zawarciem umowy; c) przetwarzanie jest niezbędne do wypełnienia obowiązku prawnego ciążącego na administratorze; d) przetwarzanie jest niezbędne do ochrony żywotnych interesów osoby, której dane dotyczą, lub innej osoby fizycznej; e) przetwarzanie jest niezbędne do wykonania zadania realizowanego w interesie publicznym lub w ramach sprawowania władzy publicznej powierzonej administratorowi; f) przetwarzanie jest niezbędne do celów wynikających z prawnie uzasadnionych interesów realizowanych przez administratora lub przez stronę trzecią, z wyjątkiem sytuacji, w których nadrzędny charakter wobec tych interesów mają interesy lub podstawowe prawa i wolności osoby, której dane dotyczą, wymagające ochrony danych osobowych, w szczególności gdy osoba, której dane dotyczą, jest dzieckiem. Katalog ww. przesłanek jest zamknięty, są one co do zasady równoprawne, każda ma charakter autonomiczny i niezależny, co oznacza, że spełnienie jednej z nich stanowi o zgodnym z prawem przetwarzaniu danych osobowych. Określona w art. 6 ust. 1 lit. f RODO przesłanka przetwarzania danych osobowych obejmuje przetwarzanie danych, które jest niezbędne do celów wynikających z prawnie uzasadnionych interesów realizowanych przez administratora lub przez stronę trzecią, z wyjątkiem sytuacji, w których nadrzędny charakter wobec tych interesów mają interesy lub podstawowe prawa i wolności osoby, której dane dotyczą, wymagające ochrony danych osobowych, w szczególności gdy osoba, której dane dotyczą, jest dzieckiem. Zgodnie z art. 4 pkt 1 RODO "dane osobowe" oznaczają wszelkie informacje o zidentyfikowanej lub możliwej do zidentyfikowania osobie fizycznej ("osobie, której dane dotyczą"); możliwa do zidentyfikowania osoba fizyczna to osoba, którą można bezpośrednio lub pośrednio zidentyfikować, w szczególności na podstawie identyfikatora takiego jak imię i nazwisko, numer identyfikacyjny, dane o lokalizacji, identyfikator internetowy lub jeden bądź kilka szczególnych czynników określających fizyczną, fizjologiczną, genetyczną, psychiczną, ekonomiczną, kulturową lub społeczną tożsamość osoby fizycznej. Z kolei stosownie do art. 4 pkt 2 RODO "przetwarzanie" oznacza operację lub zestaw operacji wykonywanych na danych osobowych lub zestawach danych osobowych w sposób zautomatyzowany lub niezautomatyzowany, taką jak zbieranie, utrwalanie, organizowanie, porządkowanie, przechowywanie, adaptowanie lub modyfikowanie, pobieranie, przeglądanie, wykorzystywanie, ujawnianie poprzez przesłanie, rozpowszechnianie lub innego rodzaju udostępnianie, dopasowywanie lub łączenie, ograniczanie, usuwanie lub niszczenie. Jak ustalono w toku postępowania nie ulega wątpliwości, że MZS przetwarzało dane osobowe skarżącego w zakresie informacji, iż toczy się przeciwko niemu postepowanie karne. Istota sporu w niniejszej sprawie sprowadza się do oceny, czy przetwarzanie danych osobowych skarżącego przez MSZ, było zgodne z art. 6 ust. 1 lit. f RODO. Informacja ta została pozyskana przez MSZ z nieustalonych źródeł (informacja krążąca pomiędzy personelem), a następnie utrwalona w notatce służbowej ,która przesłano do przesłana do Sądu Rejonowego dla [...] [...] Wydział [...] w związku z zawisłą sprawą z powództwa Skarżącego. Sąd wskazuje, że niezależnie od prawdziwość faktu prowadzenia przeciwko skarżącemu postępowanie karnego, informacja ta może być zakwalifikowana jako informacja o danych osobowych , gdyż jest to informacja o skarżącym niezależnie od jej prawdziwości . W ocenie Sądu, wbrew twierdzeniom skarżącego, istniała podstawa prawna do przetwarzania danych osobowych skarżącego w powyższym zakresie art. 6 ust. 1 lit. c i f RODO. Jak wynika z akt sprawy skarżący był w konflikcie z pracownikami Ambasady w [...]. Zgodnie z art. 36 ust.1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 21 stycznia 2021 o służbie zagranicznej (Dz.U. z 2024 r.1691 tj. ze zm.) Kierujący placówką zagraniczną jest przełożonym wszystkich członków służby zagranicznej w kierowanej przez niego placówce zagranicznej oraz osób, o których mowa w art. 3 ust. 2 oraz odpowiada za bezpieczeństwo placówki zagranicznej i zapewnia jej ochronę. W ocenie Sądu zapewnienie bezpieczeństwa dotyczy zarówno zagrożeń wewnętrzny m.in. relacji pomiędzy pracownikami. Jak i zagrożeń zewnętrznych. Biorąc powyższe pod rozwagę należy wskazać, że organ w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji słusznie wskazał, że pracodawca nie może być pozbawiony możliwości przeprowadzania postępowania wyjaśniającego przed wypowiedzeniem pracownikowi umowy o pracę. Czynności te mogą znaleźć odzwierciedlenie np. w formie notatki służbowej mającej walor dowodu w ewentualnym postępowaniu sadowym. Kwestionowana notatka opisuje zdarzenia z udziałem skarżącego i jego współpracy z pozostałym personelem. Jak wyżej wskazano notatka ta została przekazana do Sądu, gdzie toczy się sprawa z powództwa skarżącego przeciwko MSZ. Reasumując skład orzekający w tej sprawie uznał ,że MSZ mogło wykorzystać dane osobowe skarżącego , w ocenianym zakresie, na podstawie art.6 ust. 1 lit. f RODO, bowiem przetwarzania danych osobowych skarżącego przed Sądem ,w celach dowodowych ,przy pomocy środków dowodowych zawierających te dane mieści się w pojęciu uzasadnionego interesu administratora. Jak wynika z przepisów RODO postępowanie administracyjne prowadzone przez Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych służy kontroli zgodności przetwarzania danych z przepisami o ochronie danych osobowych i jest ukierunkowane na wydanie decyzji administracyjnej przywracającej stan zgodny z prawem na podstawie art. 58 ust. 2 RODO. Skoro w sprawie nie doszło do niezgodnego z prawem przetwarzania danych osobowych to organ był uprawniony do wydania decyzji o odmowie uwzględnienia wniosku. Przechodząc do oceny zarzutów skargi należy wskazać, że są one nieuzasadnione. Postępowanie w niniejszej sprawie zostało przeprowadzone zgodnie wymogami stawianymi temu postępowaniu przez przepisy k.p.a. wyjaśnił i ustalił stan faktyczny sprawy i dokonał prawidłowej subsumcji stanu faktycznego do norm prawnych mających zastosowanie w sprawie. Organ w sposób prawidłowy ustalił stan faktyczny w niniejszym postępowaniu. Skarżący zarzucił organowi fakt nie zamieszczenia w aktach niniejszego postępowania Notatki służbowej Pani Ambasador przesłanej do MSZ za pomocą claris, w której wskazano na fakt prowadzenia przeciwko skarżącemu postępowanie karnego. Rzeczywiście notatka ta nie znajduje się w aktach niniejszego postępowania, jednak jej brak nie miał zdaniem Sądu wpływu na wynik sprawy ,ponieważ organ uznał ,że w skarżonym zakresie doszło do przetwarzania danych osobowych skarżącego przez MSZ. Jak słusznie zauważył organ w odpowiedzi na skargę dowód z dokumentu (Claris [...]) wystarczająco potwierdzał okoliczności w nim wskazane i nie sposób było odmówić mu wiarygodności, co z kolei prowadzi do przyjęcia, że przeprowadzanie kolejnego dowodu na okoliczność już udowodnioną, nie było niezbędne dla rozstrzygnięcia sprawy. W clarisie [...] dot. "prośby o sprawdzenie informacji dot. pracownika", stanowiącego odpowiedź na Claris nr [...] z dnia [...] października 2022 r. wskazano, że cyt.: "pracodawca nie dysponuje instrumentami prawnymi, które umożliwiałyby podjęcie przez niego działań w celu ustalenia, czy wobec pracownika placówki faktycznie toczy się postępowanie karne jednoznacznie". Z powyższego jednoznacznie wynika, że MSZ nie przetwarzał danych ujawnionych z określonego zbioru tj. Krajowego Rejestru Karnego czy też przekazanych z Sądu Rejonowego [...]. Biorąc powyższe pod rozwagę Sad skargę oddalił na podstawie art. 151p.p.s.a. ----------------------- 16

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło