II SA/Wa 561/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Lipiński Sędziowie WSA Ewa Pisula-Dąbrowska (spr.) WSA Joanna Kube Protokolant Dorota Kwiatkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 czerwca 2010 r. sprawy ze skargi P. L. na decyzję Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] lutego 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy ustalenia prawa do odszkodowania oraz jego wypłaty oddala skargę Minister Obrony Narodowej decyzją z dnia [...] lutego 2010 r. nr [...], wydaną na podstawie art. 127 § 3 i art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), utrzymał w mocy swoją wcześniejszą decyzję z dnia [...] grudnia 2009 r. nr [...], którą odmówił P. L. ustalenia prawa do odszkodowania oraz jego wypłaty, w związku z uchyleniem decyzji Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] czerwca 2007 r. nr [...], utrzymującej w mocy decyzję o wypowiedzeniu P. L. stosunku służbowego zawodowej służby wojskowej z powodu likwidacji stanowiska służbowego. Do wydania powyższych decyzji doszło w następującym stanie faktycznym: Minister Obrony Narodowej decyzją z dnia [...] czerwca 2007 r. nr [...], utrzymał w mocy decyzję własną z dnia [...] kwietnia 2007 r. nr [...], wydaną na podstawie art. 114 ust. 2 i ust. 4 pkt 1 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. Nr 179, poz. 1750 ze zm.), o wypowiedzeniu P. L. stosunku służbowego zawodowej służby wojskowej z powodu likwidacji stanowiska służbowego, które żołnierz zajmował i braku możliwości wyznaczenia go na inne stanowisko służbowe, odpowiadające jego kwalifikacjom zawodowym. Decyzja z dnia [...] czerwca 2007 r. nr [...] stała się przedmiotem skargi P. L. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który prawomocnym wyrokiem z dnia 22 maja 2009 r., sygn. akt II SA/Wa 386/09 uchylił zaskarżoną decyzję Ministra Obrony Narodowej, stwierdzając w uzasadnieniu wyroku, iż organ powinien ocenić prawidłowość wypowiedzenia stronie stosunku służbowego zawodowej służby wojskowej i wyjaśnić, dlaczego nie zaproponowano skarżącemu nieobsadzonych stanowisk. Po uprawomocnieniu się powyższego wyroku, P. L. pismem z dnia 21 października 2009 r. wystąpił do Ministra Obrony Narodowej z wnioskiem o wypłatę odszkodowania wraz z należnymi odsetkami, stosownie do treści art. 116 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych. Minister Obrony Narodowej, odmawiając ustalenia i wypłaty żądanego odszkodowania, w uzasadnieniu decyzji wskazał, powołując się na treść art. 116 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, iż w razie uchylenia decyzji w sprawie wypowiedzenia stosunku służbowego zawodowej służby wojskowej, ulegają uchyleniu skutki tej decyzji, jakie wynikły dla żołnierza zawodowego z tego tytułu. W takim wypadku żołnierzowi zawodowemu przysługuje od Skarbu Państwa odszkodowanie. Organ wskazał, że w niniejszej sprawie decyzja o wypowiedzeniu stronie stosunku służbowego zawodowej służby wojskowej, która wywołała skutek w postaci zwolnienia z zawodowej służby wojskowej z upływem okresu wypowiedzenia, nadal pozostaje w obrocie prawnym, gdyż Sąd uchylił jedynie decyzję organu II instancji. Po rozpoznaniu wniosku P. L. o ponowne rozpatrzenie sprawy, Minister Obrony Narodowej, utrzymując w mocy zaskarżoną decyzję, podniósł, że wykonując zalecenia Sądu, wskazane w wyroku z dnia 22 maja 2009 r., w dniu [...] listopada 2009 r. wydał ostateczną decyzję nr [...] którą utrzymał w mocy decyzję Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] kwietnia 2007 r. o wypowiedzeniu P. L. stosunku służbowego zawodowej służby wojskowej z powodu likwidacji stanowiska służbowego. Podniósł, że skoro decyzja, w wyniku której oficer został zwolniony z zawodowej służby wojskowej, nie została wyeliminowana z obrotu prawnego, a skutek w postaci zwolnienia oficera nastąpił z mocy prawa i utrzymuje się nadal, to brak jest podstaw do ustalenia prawa do odszkodowania z art. 116 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych oraz jego wypłaty. W skardze na powyższą decyzję P. L. wniósł o wypłatę odszkodowania wraz z odsetkami, podnosząc jednocześnie zarzuty w stosunku do decyzji Ministra Obrony Narodowej o wypowiedzeniu mu stosunku służbowego zawodowej służby wojskowej. Minister Obrony Narodowej w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w całości argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Podkreślił też, że wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 maja 2009 r., sygn. akt II SA/Wa 386/09 nie oznaczał, że skarżący ponownie uzyskał status prawny żołnierza zawodowego. Organ wskazał ponadto, że nie ustosunkował się do zarzutów skarżącego, gdyż dotyczą one innej sprawy, nie będącej przedmiotem zaskarżonego rozstrzygnięcia. Na rozprawie w dniu 22 czerwca 2010 r. pełnomocnik organu oświadczył, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 9 kwietnia 2010 r., sygn. akt II SA/Wa 43/10, oddalił skargę P. L. na decyzję Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] listopada 2009 r. nr [...] w przedmiocie wypowiedzenia stosunku służbowego zawodowej służby wojskowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie należy wyjaśnić, że przedmiotem oceny Sądu w niniejszej sprawie jest wyłącznie legalność decyzji Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] lutego 2010 r. oraz poprzedzającej ją decyzji z dnia [...] grudnia 2009 r. w przedmiocie odmowy ustalenia prawa do odszkodowania i jego wypłaty w związku z uchyleniem decyzji z dnia [...] czerwca 2007 r. nr [...] o utrzymaniu w mocy decyzji o wypowiedzeniu skarżącemu stosunku służbowego zawodowej służby wojskowej z powodu likwidacji stanowiska służbowego. Sąd w tym postępowaniu nie objął kontrolą decyzji Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] kwietnia 2007 r. nr [...], wydaną na podstawie art. 114 ust. 2 i ust. 4 pkt 1 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, o wypowiedzeniu P. L. stosunku służbowego zawodowej służby wojskowej z powodu likwidacji stanowiska służbowego, które zajmował i braku możliwości wyznaczenia go na inne stanowisko służbowe, odpowiadające jego kwalifikacjom zawodowym. Sąd rozstrzyga bowiem w granicach danej sprawy (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), co oznacza, że nie może uczynić przedmiotem rozpoznania legalności innej sprawy administracyjnej niż ta, w której wniesiono skargę. Decyzja Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] kwietnia 2007 r. nr [...], w przedmiocie wypowiedzenia stosunku służbowego zawodowej służby wojskowej, po ponownym rozpoznaniu sprawy przez organ została zakończona ostateczną decyzją z dnia [...] listopada 2009 r. nr [...]. Skarga, wniesiona w tej sprawie przez P. L., została oddalona przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 9 kwietnia 2010 r., sygn. akt II SA/Wa 43/10. Oznacza to, że w obrocie prawnym pozostaje decyzja o wypowiedzeniu skarżącemu stosunku służbowego zawodowej służby wojskowej z powodu likwidacji stanowiska służbowego, a skutek w postaci zwolnienia oficera nastąpił z mocy prawa i utrzymuje się nadal. Wobec tego nie są spełnione przesłanki do przyznania skarżącemu odszkodowania, w oparciu o art. 116 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 2008 r. Nr 141, poz. 892 z późn. zm.). Przepis ten stanowi, że w razie uchylenia orzeczenia, o którym mowa w art. 111 pkt 11 i 13-15 lub art. 112 ust. 1 pkt 1, albo uchylenia lub stwierdzenia nieważności decyzji o zwolnieniu z zawodowej służby wojskowej lub wypowiedzenia stosunku służbowego zawodowej służby wojskowej dokonanego przez organ wojskowy, ulegają uchyleniu skutki tego orzeczenia lub decyzji, jakie wynikły dla żołnierza zawodowego z tego tytułu (ust. 1). W ust. 2 przewidziano zaś, że w przypadkach, o których mowa w ust. 1, data zwolnienia z zawodowej służby wojskowej nie ulega zmianie, przy czym uznaje się, że zwolnienie żołnierza zawodowego nastąpiło w drodze wypowiedzenia stosunku służbowego zawodowej służby wojskowej dokonanego przez właściwy organ. Przepis ust. 3 przewiduje natomiast, że żołnierzowi zawodowemu, o którym mowa w ust. 1, przysługuje od Skarbu Państwa odszkodowanie w wysokości sześciokrotności kwoty uposażenia zasadniczego, wraz z dodatkami o charakterze stałym, należnego na ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym, z uwzględnieniem powstałych zmian mających wpływ na prawo do uposażenia lub jego wysokość, a w przypadku gdy stanowisko służbowe, które żołnierz zawodowy zajmował przed zwolnieniem z zawodowej służby wojskowej, nie istnieje, według stawek na porównywalnym pod względem stopnia etatowego i grupy uposażenia stanowisku służbowym, obowiązujących w dniu uprawomocnienia się orzeczenia lub decyzji wymienionych w ust. 1. W świetle powyższej regulacji odszkodowanie przysługuje przy zaistnieniu przesłanek wskazanych w ust. 1 i 2 art. 116, a zatem musi wystąpić zwolnienie żołnierza ze służby, uchylenie tej decyzji przy jednoczesnym przyjęciu, że data zwolnienia z zawodowej służby wojskowej nie ulega zmianie i uznaniu, że zwolnienie żołnierza zawodowego nastąpiło w drodze wypowiedzenia stosunku służbowego zawodowej służby wojskowej przez właściwy organ (ust. 2 art. 116). Należy ponadto zwrócić uwagę na treść § 30 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 29 stycznia 2008 r. w sprawie zwalniania żołnierzy zawodowych z zawodowej służby wojskowej (Dz. U. Nr 23, poz. 137 ze zm.), który stanowi, że w przypadku, o którym mowa w art. 116 ustawy, organ wojskowy, który wydał decyzję lub rozkaz o zwolnieniu żołnierza z zawodowej służby wojskowej, dokonuje, nie zmieniając daty zwolnienia, zmiany tej decyzji lub rozkazu, określając, że zwolnienie z zawodowej służby wojskowej nastąpiło w drodze wypowiedzenia stosunku służbowego zawodowej służby wojskowej dokonanego przez organ wojskowy. Na skutek wydania wyroku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie z dnia 22 maja 2009 r., sygn. akt II SA/Wa 386/09, nie zostały spełnione przesłanki z art. 116 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych do przyznania skarżącemu odszkodowania. Jedynie wyeliminowanie z obrotu prawnego decyzji Ministra Obrony Narodowej o wypowiedzeniu skarżącemu stosunku służbowego zawodowej służby wojskowej, mogłoby otworzyć mu drogę do ubiegania się o przyznanie odszkodowania w trybie art. 116 ww. ustawy. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji wyroku.