II SA/Wa 573/06

WyrokWSA w Warszawie2006-08-31

Skład orzekający: Anna Mierzejewska, Iwona Dąbrowska, Joanna Kube

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy żołnierzowi przysługuje prawo do zamieszkania w lokalu mieszkalnym w miejscowości pełnienia służby, jeśli już zamieszkuje w lokalu spełniającym normy powierzchniowe w miejscowości pobliskiej?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że prawo żołnierza do lokalu mieszkalnego w miejscowości pobliskiej, w stosunku do miejscowości pełnienia służby, zostało zrealizowane, jeśli przydzielona kwatera stała spełnia normy powierzchniowe określone w ustawie i rozporządzeniu. W związku z tym, odmowa przyznania prawa zamieszkania w innym lokalu mieszkalnym jest uzasadniona, a skarga żołnierza nie zasługuje na uwzględnienie.
Stan faktyczny
H. W., żołnierz wyznaczony na stanowisko służbowe w K., złożył wniosek o przydział osobnej kwatery stałej. Po kilku decyzjach umarzających i przyznających prawo do lokalu, ostatecznie organ odmówił przyznania prawa zamieszkania w lokalu mieszkalnym, argumentując, że żołnierz już zamieszkuje w lokalu spełniającym normy w miejscowości pobliskiej (D.). H. W. zaskarżył decyzję, zarzucając naruszenie procedury i wadliwą interpretację przepisów.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Mierzejewska, Sędzia WSA Iwona Dąbrowska, Sędzia WSA Joanna Kube (spr.), Protokolant Małgorzata Płodzicka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 31 sierpnia 2006 r. sprawy ze skargi H. W. na decyzję Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia [...] lutego 2006 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania prawa zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym - oddala skargę - Dyrektor Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej (WAM) [...] decyzją z dnia [...] sierpnia 2004 r. nr [...], na podstawie art. 105 § 1 kpa w związku z art. 19 ust. 5 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o zmianie ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 116, poz. 1203), umorzył postępowanie w sprawie wniosku H. W. o przydział osobnej kwatery stałej w Garnizonie K. złożonego w dniu [...] sierpnia 2003 r. W dniu [...] grudnia 2004 r. wskazany na wstępie organ wszczął z urzędu postępowanie w sprawie wydania decyzji o prawie zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym. W dniu [...] grudnia 2004 r. Dyrektor Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej (WAM) [...] decyzją nr [...], na podstawie art. 24 ust. 1 w związku z art. 21, 26 ust. 1 i 36 ust. 2 ustawy z dnia 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP (Dz. U. z 2005r., Nr 412, poz. 398 ze zm.), przyznał H. W. prawo zamieszkania w lokalu nr [...] przy ul. [...] w K. o powierzchni podstawowej [...] m2, a użytkowej [...] m2. H. W. od tej decyzji odwołał się i w wyniku uwzględnienia odwołania w trybie art. 132 § 1 kpa Dyrektor Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej (WAM) [...] decyzją z dnia [...] lutego 2005 r. nr [...] uchylił decyzję z dnia [...] grudnia 2004 r. Następnie w dniu [...] września 2005 r. wymieniony wyżej organ decyzją nr [...], na podstawie art. 105 § 1 kpa w związku z art. 24 ust. 1 i art. 1 a pkt 6 oraz art. 23 ust. 6 ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP, umorzył postępowanie w sprawie wydania decyzji o prawie zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym w K. z wniosku Komendanta [...] w K. W wyniku złożonego odwołania od powyższej decyzji Prezes Wojskowej Agencji Mieszkaniowej decyzją z dnia [...] listopada 2005 r. nr [...] uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. Decyzją z dnia [...] grudnia 2005 r. nr [...] Dyrektor Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej (WAM) [...], na podstawie art. 24 ust. 1, art. 1 a pkt 6, 13 ust. 6 ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP, odmówił przyznania prawa zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym H. W. na czas pełnienia obowiązków na stanowisku oficera sekcji w [...] w K. Prezes Wojskowej Agencji Mieszkaniowej decyzją z dnia [...] lutego 2006 r. nr [...], po rozpoznaniu odwołania, utrzymał w mocy na podstawie 138 § 1 pkt 1 kpa oraz art. 13 ust. 7 ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP decyzję z dnia [...] grudnia 2005 r. W uzasadnieniu decyzji wskazano, że H. W. wyznaczony na stanowisko służbowe w K., zajmuje w miejscowości pobliskiej D. lokal mieszkalny o powierzchni użytkowej podstawowej [...] m2. .Stosownie zaś do zajmowanego stanowiska i stanu rodzinnego przysługuje mu powierzchnia użytkowa podstawowa od [...] do [...] m2, a przydzielona mu decyzją z dnia [...] października 1989 r. nr [...] osobna kwatera stała w D. przy ul. [...] odpowiada tym wymogom. Organ stwierdził, że skoro żołnierz zamieszkuje w lokalu mieszkalnym spełniającym wymogi art. 24 ust. 1 ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP to przyznanie prawa zamieszkiwania w innym lokalu mieszkalnym jest bezzasadne. W skardze do Sądu na ostateczną decyzję Prezesa WAM z dnia [...] lutego 2006 r. H. W. zarzucił organowi naruszenie procedury administracyjnej w szczególności art. 10 § 1 kpa przez pozbawienie go możliwości wypowiedzenia się przed wydaniem rozstrzygnięcia oraz wadliwą interpretację art. 24 ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP, która pomija interes społeczny i słuszny interes obywatela, o którym mowa w art. 7 kpa. Uważa, że zapis tego przepisu nie wyklucza możliwości wystąpienia z wnioskiem o przydział kwatery w miejscowości pełnienia służby jeśli żołnierz mieszka w miejscowości pobliskiej. Zdaniem wnoszącego skargę ustawodawca we wskazanym przepisie, dał możliwość wyboru przez samych zainteresowanych miejsca zamieszkania pomiędzy miejscowością, w której żołnierz został wyznaczony na stanowisko służbowe, a miejscowością pobliską. Skarżący zakwestionował właściwość Dyrektora Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej (WAM) [...] do wydania decyzji o prawie zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym. Podniósł, że dojazdy z D. do S. są uciążliwe dla niego służbowo, finansowo oraz zdrowotnie. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację wyrażoną w zaskarżonej decyzji. Odnosząc się do zarzutu naruszenia prawa czynnego udziału w każdym stadium postępowania organ wskazał, że materiały i dowody zgromadzone w rozpatrywanej sprawie były znane skarżącemu, ponieważ postępowanie przedmiotowe opiera się na ściśle określonym wniosku dowódcy jednostki wojskowej, w której żołnierz pełni służbę oraz danych o miejscu zamieszkania żołnierza i jego rodziny stosownie do przepisów rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 6 grudnia 2004 r. w sprawie uprawnień i obowiązków dowódców jednostek wojskowych w zakresie składania wniosków o przyznanie prawa do zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym (Dz. U. Nr 264, poz. 2638). Jeśli zaś chodzi o zarzut naruszenia art. 7 kpa, to organ zwrócił uwagę, że ustawodawca przyjmując system zakładający mieszkanie dla żołnierza w miejscu pełnienia służby lub miejscowości pobliskiej przez czas zajmowania stanowiska służbowego w jednostce wojskowej, w granicach możliwości (środków) finansowych państwa przekazanych na ten cel rozważał interes społeczny (koszty ponoszone przez społeczeństwo na obronność Państwa w tym na kwatery dla żołnierzy) oraz słuszny interes żołnierza (mieszkanie w pobliżu miejsca pełnienia służby). Natomiast, w kwestii właściwości wyjaśniono, że zgodnie z art. 24 ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP dyrektor oddziału regionalnego właściwego dla garnizonu (a nie miejsca położenia lokalu mieszkalnego), w którego jednostce wojskowej żołnierz zajmuje stanowisko służbowe, wydaje decyzję o prawie zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym. Skoro więc H. W. pełni służbę w garnizonie K., to właściwym w rozpoznawanej sprawie był Dyrektor Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej (WAM) [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W świetle art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym stosownie do § 2 art. 1 tej ustawy kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Rozpoznając sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów stwierdzić należy, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Podstawą materialnoprawną zaskarżonej decyzji jest przepis art. 24 ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP, który w dniu wydania zaskarżonej decyzji stanowił, że dyrektor oddziału regionalnego Agencji właściwy dla garnizonu, w którym żołnierza służby stałej wyznaczono na stanowisko służbowe lub, w którym zajmuje takie stanowisko, na wniosek dowódcy jednostki wojskowej, wydaje decyzję o prawie zamieszkiwania na czas pełnienia obowiązków na tym stanowisku w lokalu mieszkalnym, w miejscowości, w której żołnierz został wyznaczony na stanowisko służbowe lub zajmuje takie stanowisko albo w miejscowości pobliskiej (...). Powołana treść tego przepisu została wprowadzona przepisem art. 1 pkt 17 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o zmianie ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP oraz niektórych innych ustaw, zmieniającej tę ustawę z dniem 1 lipca 2004 r. Zgodnie zaś z przepisem art. 19 ust. 1 ustawy o zmianie ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP oraz niektórych innych ustaw, do spraw wszczętych do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, lecz niezakończonych ostatecznymi decyzjami lub umowami, stosuje się przepisy ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP w brzmieniu nadanym ustawą zmieniającą, z wyjątkiem postępowań egzekucyjnych i z zastrzeżeniem ust. 2-5. W związku z powyższym, w sprawie z wniosku skarżącego H. W. o przydział osobnej kwatery stałej w Garnizonie K. złożonego w dniu [...] sierpnia 2003 r. zastosowanie mają znowelizowane przepisy ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP. Podstawą prowadzonego przez Dyrektora Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej [...] postępowania prowadzonego z wniosku Komendanta [...] w K. w sprawie przydziału osobnej kwatery stałej (wszczętego [...] grudnia 2004 r. ) był przepis art. 19 ust. 6 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o zmianie ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP oraz niektórych innych ustaw, zgodnie z którym listy oczekujących na przydział osobnej kwatery stałej prowadzone do dnia 30 czerwca 2004 r. przez dyrektorów oddziałów terenowych Wojskowej Agencji Mieszkaniowej przekazywane są dyrektorom właściwych oddziałów regionalnych Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w terminie do dnia 15 lipca 2004 r. i stają się wnioskami, o których mowa w art. 24 ustawy, o której mowa w art. 1, i realizowane są w pierwszej kolejności (ust. 6). Odmowa przyznania H. W. lokalu mieszkalnego znajduje uzasadnienie w obowiązujących przepisach prawa. W sprawie ustalono, że skarżący, którego wyznaczono na stanowisko służbowe w miejscowości K., zajmuje w D. (miejscowości pobliskiej w rozumieniu art. 1a ust. 6 tej ustawy) kwaterę stałą o powierzchni użytkowej podstawowej [...] m2 , a więc zgodną z normami określonymi w przepisach tej ustawy (art. 26) oraz rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej dnia 9 sierpnia 2004 r. w sprawie norm powierzchni użytkowej podstawowej przysługujących żołnierzom służby stałej (Dz. U. Nr 185, poz. 1913). Skoro przydzielona skarżącemu decyzją z dnia [...] października 1989 r. osobna kwatera stała w D. przy ul. [...] stanowi w myśl art. 1a pkt 1 ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP lokal mieszkalny będący w dyspozycji WAM, to należy uznać, że w świetle art. 24 ust. 1 powołanej ustawy o zakwaterowaniu sił zbrojnych RP prawo żołnierza do lokalu mieszkalnego w miejscowości pobliskiej wobec miejscowości, w której żołnierz został wyznaczony na stanowisko służbowe zostało zrealizowane. Nie zasługują na uwzględnienie zarzuty skargi dotyczące pozbawienia wnoszącego skargę możliwości wypowiedzenia się w sprawie przed wydaniem ostatecznego rozstrzygnięcia. Jak wynika z akt administracyjnych, organ zawiadomił w dniu [...] grudnia 2004 r. skarżącego (k. 8 akt adm.) o wszczęciu postępowania w przedmiotowej sprawie i korzystał on z uprawnień strony w toczącym się postępowaniu administracyjnym, które zakończyło się dopiero w dniu [...] lutego 2006 r. W tym stanie rzeczy zaskarżona decyzja nie narusza prawa, a zatem skarga nie mogła być uwzględniona. Z uwagi na powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) oddalił skargę.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło