II SA/Wa 574/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Marcinkowska (spr.), Sędziowie WSA Sławomir Fularski, Stanisław Marek Pietras, Protokolant referent stażysta Monika Duma-Szymczak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 listopada 2018 r. sprawy ze skargi Portu Lotniczego [...] z siedzibą w [...] na decyzję Dyrektora Departamentu Kadr Ministerstwa Obrony Narodowej z dnia [...] lutego 2018 r. nr: [...] w przedmiocie odmowy wypłaty świadczenia pieniężnego dla pracodawcy za okres pełnienia terytorialnej służby wojskowej rotacyjnie przez pracownika oddala skargę. Dyrektor Departamentu Kadr Ministerstwa Obrony Narodowej, po rozpatrzeniu odwołania Portu Lotniczego [...] z siedzibą w [...], decyzją z dnia [...] lutego 2018 r. nr [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. utrzymał w mocy decyzję Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w [...] z dnia [...] grudnia 2017 r. nr [...] w sprawie odmowy wypłaty świadczenia pieniężnego dla pracodawcy za okres pełnienia terytorialnej służby wojskowej rotacyjnie. Do wydania powyższych decyzji doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym: Wnioskiem z dnia [...] grudnia 2017 r. Port Lotniczy [...] z siedzibą w [...] (dalej "Spółka") zwróciła się do Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w [...] o wypłatę świadczenia, o którym mowa w art. 134a ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2017 r. poz. 1430, z późn. zm.), w związku z pełnieniem terytorialnej służby wojskowej rotacyjnie przez pracownika T.P.. We wniosku ujęto koszt wypłaconej pracownikowi odprawy, o której mowa w art. 125 ustawy w wysokości 1.709,00 zł (jeden tysiąc siedemset dziewięć zł 00/100). Do wniosku załączono listę płac oraz poświadczony za zgodność z oryginałem wyciąg z rachunku bankowego. Szef Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w [...] decyzją z dnia [...] grudnia 2018 r. nr [...], wydaną na podstawie art. 134a ust. 1, ust. 5 i ust. 7 ustawy o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej oraz § 4, § 5 ust. 5, § 7 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 21 lipca 2017 r. w sprawie świadczenia pieniężnego przysługującego pracodawcom zatrudniającym żołnierzy rezerwy posiadających nadany przydział kryzysowy za okres odbywania przez tych żołnierzy ćwiczeń wojskowych lub pełnienia okresowej służby wojskowej oraz żołnierzy pełniących terytorialną służbę wojskowa rotacyjnie (Dz. U. z 2017 r. poz. 1497) odmówił wypłaty świadczenia pieniężnego za okres pełnienia terytorialnej służby wojskowej rotacyjnie przez T.P. w kwietniu 2017 r. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że zgodnie z przepisem art. 134a ust. 1 ustawy, pracodawcy zatrudniającemu pracownika będącego żołnierzem rezerwy posiadającym nadany przydział kryzysowy lub żołnierzem OT przysługuje świadczenie pieniężne za okres odbywania ćwiczeń wojskowych, pełnienia okresowej służby wojskowej lub terytorialnej służby wojskowej rotacyjnie przez tego żołnierza. Organ przytoczył także treść art. 134a ust. 5 i ust. 9 ustawy oraz § 7 ust. 4 i § 5 ust. 5 powołanego wyżej rozporządzenia i podniósł, że z zestawienia powyższych przepisów wynika, iż wniosek o wypłatę świadczenia obejmującego koszt wypłaconej pracownikowi odprawy należy złożyć nie później niż przed upływem dziewięćdziesięciu dni od dnia zwolnienia żołnierza z pełnienia terytorialnej służby wojskowej rotacyjnie w miesiącu, w którym stawił się on po raz pierwszy do pełnienia tej służby. Szef Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w [...] wskazał, że z wniosku oraz ewidencji wojskowej wynika, iż T.P. został powołany to terytorialnej służby wojskowej w dniu [...] kwietnia 2017 r. Dowódca Jednostki Wojskowej nr [...] w [...] w zaświadczeniu wydanym w dniu [...] grudnia 2017 r. potwierdził, iż T.P. w kwietniu 2017 r. pełnił terytorialną służbę wojskową rotacyjnie w dniach od [...] kwietnia 2017 r. (data rozpoczęcia) do dnia [...] kwietnia 2017 r. (data zwolnienia). W ocenie organu, w świetle powyższego, termin na złożenie wniosku o wypłatę świadczenia pieniężnego obejmującego zwrot wypłaconej T.P. odprawy rozpoczął bieg w dniu [...] kwietnia 2017 r., tj. w dniu zwolnienia go z pełnienia terytorialnej służby wojskowej rotacyjnie w kwietniu 2017 r. i upłynął w dniu [...] lipca 2017 r. W tej sytuacji organ stwierdził, że przedmiotowy wniosek został złożony po upływie ustawowego terminu. Wskazał także, że podstawę wypłaty świadczenia stanowi tylko taki wniosek pracodawcy, który został złożony w terminie dziewięćdziesięciu dni od dnia zwolnienia żołnierza z pełnienia terytorialnej służby wojskowej rotacyjnie (§ 7 ust. 1 rozporządzenia). W związku z tym świadczenie nie może być przyznane na podstawie wniosku spóźnionego. Od decyzji tej Spółka wniosła odwołanie do Dyrektora Departamentu Kadr Ministerstwa Obrony Narodowej. W odwołaniu zarzuciła organowi I instancji błędną wykładnię art. 134a ust. 1, ust. 5 i ust. 9 ustawy o powszechnym obowiązku obrony Rzeczpospolitej Polskiej oraz § 7 ust. 4 i § 5 ust. 5 powołanego wyżej rozporządzenia. W związku z powyższym wniosła o zmianę zaskarżonej decyzji w całości i przyznanie świadczenia pieniężnego – odprawy wojskowej – za okres pełnienia terytorialnej służby wojskowej rotacyjnie przez T.P.. W uzasadnieniu odwołania Spółka podniosła, że zgodnie z art. 98t ust. 1 ww. ustawy o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej "Żołnierza OT zwalnia się z terytorialnej służby wojskowej z dniem jej zakończenia ustalonym w powołaniu lub przedłużeniu, o którym mowa w art. 98j ust. 2. T.P. został natomiast powołany do pełnienia terytorialnej służby wojskowej od dnia [...].04.2017 r. do [...].06.2018 r. wg karty powołania przedstawionej pracodawcy. Nie zaszły również inne okoliczności przewidziane w art. 98t ustawy skutkujące zwolnieniem go z terytorialnej służby wojskowej przed upływem okresu na jaki został powołany, tj. przed dniem [...].06.2018 roku. Mając zatem na względzie przytoczoną normę oraz dyspozycję art. 134a ust. 5 ustawy, w której wskazano graniczny termin, tj. 90 dni od dnia zwolnienia żołnierza OT, do złożenia wniosku, w żadnym razie nie można zgodzić się z twierdzeniem zwartym w zaskarżonej decyzji, iż termin ten należy liczyć od zwolnienia w miesiącu, w którym stawił się po raz pierwszy. W ocenie skarżącej Spółki organ I instancji błędnie odniósł regulację zawartą w § 5 ust. 5 rozporządzenia odnoszącą się tylko i wyłącznie do zasad uwzględniania w kosztach odprawy, o której mowa w art. 125 ustawy, a nie terminu do złożenia wniosku w trybie art. 134a ust. 5. Dla zachowania terminu do złożenia wniosku nie jest istotne w jakim miesiącu uwzględnia się w kosztach wypłaconą pracownikowi - żołnierzowi OT - odprawę. Ponadto zgodnie z § 7 ust. 1 rozporządzenia podstawę do wypłaty świadczenia stanowi wniosek pracodawcy o wypłatę świadczenia złożony do szefa wojewódzkiego sztabu wojskowego w terminie określonym w art. 134a ust. 5 ustawy. Przy czym § 4 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia określa iż świadczenie (określone w art. 134a ust. 1 ustawy) wypłaca się pracodawcy za okres pełnienia przez żołnierza OT terytorialnej służby wojskowej rotacyjnie, liczony od dnia stawienia się tego żołnierza do pełnienia tej służby do dnia zwolnienia z niej. A § 4 ust. 3 rozporządzenia określa, że okres o którym mowa w ust. 1, stanowi suma dni odbytych ćwiczeń wojskowych lub dni pełnienia okresowej służby wojskowej lub terytorialnej służby wojskowej rotacyjnie w miesiącu odbywania tych ćwiczeń lub pełnienia tej służby. Zgodnie z tymi przepisami T.P. rozpoczął pełnienie terytorialnej służby wojskowej od [...].04.2017, a z wyznaczonych terminów przez Dowódcę Jednostki [...] wynika iż w 2017 r. służba była pełniona również w miesiącu maju, czerwcu, lipcu, sierpniu, wrześniu, październiku, listopadzie i grudniu. Ostatni termin odbycia szkolenia rotacyjnego przez T.P. to [...] grudzień 2017 r. Wobec powyższego koniec okresu jego powołania nie nastąpił w dniu [...].04.2017 r., a trwa nadal. Dlatego też w ocenie Spółki, zgodnie z powołanymi przepisami, wniosek nie został złożony po upływie ustawowego terminu. Powołaną na wstępie decyzją z dnia [...] lutego 2018 r. Dyrektor Departamentu Kadr Ministerstwa Obrony Narodowej utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy podał, że bezsporne w sprawie jest, że wniosek o wypłatę odprawy został złożony przez Spółkę w dniu [...] grudnia 2017 r. Pracownik Spółki po raz pierwszy odbywał natomiast szkolenie rotacyjne żołnierzy terytorialnej służby wojskowej w dniach [...] kwietnia 2017 r. Od dnia zakończenia szkolenia do dnia złożenia wniosku o zwrot kosztów odprawy upłynęło 229 dni. Organ podniósł, że zgodnie z art. 134a ust. 5 ustawy o powszechnym obowiązku obrony Rzeczpospolitej Polskiej, pracodawca przesyła wniosek w sprawie wypłaty świadczenia wraz z dokumentami potwierdzającymi poniesione koszty, szefowi wojewódzkiego sztabu wojskowego właściwemu ze względu na siedzibę pracodawcy nie później niż przed upływem dziewięćdziesięciu dni od dnia zwolnienia żołnierza rezerwy z ćwiczeń wojskowych, z pełnienia okresowej służby wojskowej lub pełnienia terytorialnej służby wojskowej rotacyjnie. Zdaniem organu z powyższego przepisu jednoznacznie wynika, że to przedsiębiorca dobrowolnie przesyła stosowny wniosek, zaś termin na złożenie wniosku jest terminem zawitym (prekluzyjnym) prawa materialnego. Zakreśla on bowiem czasowe granice dla realizacji praw przedsiębiorcy, a z chwilą bezskutecznego jego upływu ta realizacja zostaje wyłączona. Termin na złożenie omawianego wniosku upłynął w dniu [...] lipca 2017 r. Ponadto organ wskazał, że terminy materialnoprawne mogą być przywrócone przepisem ustawy, a przez organ administracji jedynie wówczas, gdy możliwość taką przewidują przepisy szczególne, czego jednak ustawa o powszechnym obowiązku obrony Rzeczpospolitej Polskiej nie przewiduje. Port Lotniczy [...] z siedzibą w [...] wniosła na powyższą decyzję Dyrektora Departamentu Kadr Ministerstwa Obrony Narodowej skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarzucając naruszenie przepisów prawa materialnego, tj.: 1. art. 134a ust. 5 ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej poprzez jego błędną wykładnię, polegającą na przyjęciu, iż początkiem biegu 90 dniowego terminu do złożenia przez pracodawcę wniosku w sprawie wypłaty świadczenia jest dzień zwolnienia żołnierza z pełnienia terytorialnej służby wojskowej rotacyjnie w miesiącu, w którym stawił się po raz pierwszy do pełnienia tej służby; 2. art. 98t ust. 1 ww. ustawy poprzez jego niezastosowanie, w sytuacji, gdy w przedmiotowej sprawie T.P. został powołany do terytorialnej służby wojskowej na okres do [...] czerwca 2018 r. W oparciu o powyższe zarzuty Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, a także o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi Spółka podniosła, że art. 134 ust. 5 ustawy zakreśla graniczne ramy czasowe, w których wniosek o wypłatę pracodawcy świadczenia może skutecznie zostać złożony, przy czym termin końcowy jego złożenia determinuje zdarzenie, jakim jest zwolnienie żołnierza obrony terytorialnej z pełnionej służby. W przedmiotowej sprawie T.P. został powołany do terytorialnej służby wojskowej na okres do [...] czerwca 2018 roku na podstawie karty powołania Seria [...] nr [...]. Przepisy ustawy zawierają regulacje określające zdarzenia skutkujące zwolnieniem żołnierzy z różnych form służby wojskowej. W przypadku terytorialnej służby wojskowej obligatoryjne przesłanki zwolnienia zawarte są w art. 98t ust. 2 ustawy oraz fakultatywne w art. 98t ust. 3 ustawy. Zdaniem Spółki skoro w przedmiotowej sprawie nie miało miejsca zdarzenie skutkujące zwolnieniem T.P. z terytorialnej służby wojskowej, a co więcej nie upłynął wskazany w art. 134a ust. 5 ustawy termin przewidziany na złożenie wniosku, brak jest jakichkolwiek podstaw do nieuwzględnienia wniosku złożonego przez pracodawcę. Spółka przyznała, że zgodnie z art. 134a ust. 9 ustawy kwotę świadczenia ustala się i wypłaca każdorazowo za czas odbywania danego rodzaju ćwiczeń wojskowych, a w przypadku okresowej służby wojskowej lub terytorialnej służby wojskowej pełnionej rotacyjnie – za dany miesiąc ich pełnienia. W ocenie Spółki w żadnym jednak razie przepis ten nie modyfikuje dyspozycji ust. 5 w zakresie terminu, w którym pracodawca jest uprawniony do złożenia wniosku. Przepis ten jedynie dotyczy czasookresu za jaki następuje ustalenie i wypłacenie kwoty świadczenia. Zdaniem Spółki niezasadne jest wskazywanie przez organ na relacje zachodzące pomiędzy dyspozycją art. 134 ust. 5 ustawy (określającym termin przewidziany dla złożenia wniosku) z przepisami rozporządzenia, którego zakres przedmiotowy zgodnie z delegacją ustawową oraz treścią § 1 obejmuje jedynie: 1) sposób obliczania poniesionych przez pracodawcę kosztów, 2) wzór wniosku w sprawie wypłaty świadczenia; 3) sposób dokumentowania przez pracodawcę poniesionych kosztów; 4) tryb wypłacania świadczenia. Spółka podniosła, że w żadnej mierze przepisy rozporządzenia nie mogą modyfikować regulacji ustawowych w zakresie przewidzianych wprost w ustawie terminów. W ocenie spółki takich wniosków nie można wyciągnąć z treści przywołanego w decyzji § 5 ust. 5 rozporządzenia. Norma ta odnosi się do odprawy, o której mowa w art. 125 ustawy, a zatem świadczeniu wypłaconym żołnierzowi OT przez pracodawcę oraz uwzględnieniu tej kwoty w kosztach liczonych za okres miesiąca, w którym żołnierz OT stawił się po raz pierwszy do pełnienia służby. Regulacja ta nie zmienia zasady wyrażonej w art. 134 ust. 5 ustawy, co do przewidzianego w nim terminu liczonego od dnia zwolnienia ze służby, w rozumieniu art. 98t ustawy. Dyrektor Departamentu Kadr Ministerstwa Obrony Narodowej w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w całości argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Odnosząc się do zarzutów skargi organ wyjaśnił, że jak wynika z treści art. 98m ust. 1, 2 i 4 powołanej ustawy, terytorialną służbę wojskową żołnierz Obrony Terytorialnej pełni rotacyjnie lub dyspozycyjnie. Terytorialną służbę wojskową żołnierz pełni rotacyjnie w jednostce wojskowej co najmniej raz w miesiącu przez okres dwóch dni w czasie wolnym od pracy. Terytorialną służbę wojskową żołnierz pełni dyspozycyjnie poza jednostką wojskową, pozostając w gotowości do stawienia się do służby pełnionej rotacyjnie w terminie i miejscu wskazanych przez dowódcę jednostki wojskowej. Żołnierze Obrony Terytorialnej pełnią zatem służbę w dwóch formach tj.: rotacyjnie oraz dyspozycyjnie. Ustawodawca przewidział możliwość wypłaty pracodawcy świadczenia pieniężnego jako formy rekompensaty za brak pracownika (nieobecność w pracy) pełniącego terytorialną służbę wojskową jedynie rotacyjnie, nie zaś dyspozycyjnie. Dlatego też, termin do wystąpienia z przedmiotowym wnioskiem otwiera się z chwilą zwolnienia żołnierza z pełnienia terytorialnej służby rotacyjnie, nie zaś jak błędnie podnosi pracodawca z chwilą definitywnego zwolnienia z tej służby (rozwiązania stosunku służbowego terytorialnej służby wojskowej). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1066 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słusznościowych. Ponadto Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi; Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.). Oceniając zaskarżoną decyzję w świetle wskazanych wyżej kryteriów Sąd stwierdził, iż skarga Portu Lotniczego [...]. z siedzibą w [...] nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż decyzja Dyrektora Departamentu Kadr Ministerstwa Obrony Narodowej z dnia [...] lutego 2018 r. oraz utrzymana nią w mocy decyzja Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w [...] z dnia [...] grudnia 2017 r. odmawiająca wypłaty świadczenia pieniężnego dla pracodawcy za okres pełnienia terytorialnej służby wojskowej rotacyjnie, nie naruszają prawa. Przepis art. 125 ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2017 r. poz. 1430 ze zm.) stanowi, że pracownik powołany do zasadniczej służby wojskowej, okresowej służby wojskowej lub terytorialnej służby wojskowej otrzymuje od pracodawcy odprawę w wysokości dwutygodniowego wynagrodzenia obliczonego według zasad określonych dla ustalania ekwiwalentu za urlop wypoczynkowy. Odprawa nie przysługuje w razie ponownego powołania do tej samej służby. Zgodnie z kolei z art. 134a ust. 1 i 2 ww. ustawy Pracodawcy zatrudniającemu pracownika będącego żołnierzem rezerwy posiadającym nadany przydział kryzysowy lub żołnierzem OT przysługuje świadczenie pieniężne za okres odbywania ćwiczeń wojskowych, pełnienia okresowej służby wojskowej lub terytorialnej służby wojskowej rotacyjnie przez tego żołnierza (ust. 1). Świadczenie obejmuje wyłącznie rekompensatę kosztów, bez kwot wynagrodzenia, poniesionych przez pracodawcę z tytułu zatrudnienia na podstawie umowy o pracę na czas określony nowego pracownika w celu zastępstwa żołnierza rezerwy, o którym mowa w ust.1, lub z tytułu powierzenia tego zastępstwa innemu pracownikowi zatrudnionemu dotychczas u tego pracodawcy, a także wypłaty żołnierzowi rezerwy odprawy, o której mowa w art. 125 (ust. 2). Przepis ust. 5 art. 134a ww. ustawy stanowi natomiast, że Pracodawca przesyła wniosek w sprawie wypłaty świadczenia wraz z dokumentami potwierdzającymi poniesione koszty, o których mowa w ust. 2, szefowi wojewódzkiego sztabu wojskowego właściwemu ze względu na siedzibę pracodawcy nie później niż przed upływem dziewięćdziesięciu dni od dnia zwolnienia żołnierza rezerwy z ćwiczeń wojskowych, z pełnienia okresowej służby wojskowej lub pełnienia terytorialnej służby wojskowej rotacyjnie. Jednocześnie w ust. 12 art. 134a ww. ustawy zawarta została delegacja ustawowa dla Ministra Obrony Narodowej aby w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw pracy określił, w drodze rozporządzenia: 1) sposób obliczania poniesionych kosztów, o których mowa w ust. 2, 2) wzór wniosku o wypłatę świadczenia, o którym mowa w ust. 5, 3) sposób dokumentowania przez pracodawcę poniesionych kosztów, 4) tryb wypłacania świadczenia. W wykonaniu tej delegacji ustawowej wydane zostało przez Ministra Obrony Narodowej rozporządzenie z dnia 21 lipca 2017 r. w sprawie świadczenia pieniężnego przysługującego pracodawcom zatrudniającym żołnierzy rezerwy posiadających nadany przydział kryzysowy za okres odbywania przez tych żołnierzy ćwiczeń wojskowych lub pełnienia okresowej służby wojskowej oraz żołnierzy pełniących terytorialną służbę wojskową rotacyjnie (Dz. U. z 2017 r. poz. 1497). W § 5 ust. 5 tego rozporządzenia określono, że wysokość wypłaconej żołnierzowi OT odprawy, o której mowa w art. 125 ustawy, uwzględnia się w kosztach liczonych za okres miesiąca, w którym żołnierz OT stawił się po raz pierwszy do pełnienia terytorialnej służby wojskowej rotacyjnie. Mając na względzie treść powyższych przepisów należy w ocenie Sądu zgodzić się z organem, że w sytuacji, gdy pracownik T.P. pełnił po raz pierwszy terytorialną służbę wojskową rotacyjnie w dniach od [...] kwietnia 2017 r. do [...] kwietnia 2017 r. to należna mu odprawa pieniężna przewidziana w art. 125 ustawy powinna zostać uwzględniona przez pracodawcę w kosztach liczonych za miesiąc kwiecień 2017 r. Natomiast z wnioskiem o wypłatę świadczenia obejmującego poniesione koszty, w tym wypłaconą odprawę, pracodawca powinien wystąpić do Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w [...] nie później niż przed upływem dziewięćdziesięciu dni od dnia zwolnienia żołnierza rezerwy z pełnienia terytorialnej służby wojskowej rotacyjnie, czyli do dnia [...] lipca 2017 r. (art. 134a ust. 5 ustawy). Wbrew twierdzeniom strony skarżącej, ani przepisy ustawy o powszechnym obowiązku obrony RP, ani przepisy rozporządzenia wykonawczego Ministra Obrony Narodowej z dnia 21 lipca 2017 r. nie wiążą terminu do wystąpienia z wnioskiem o zwrot kosztów wypłaconej odprawy pracownikowi będącemu żołnierzem obrony terytorialnej z faktem jego zwolnienia z terytorialnej służby wojskowej. Słusznie wskazuje organ, że zgodnie z art. 98m ustawy o powszechnym obowiązku obrony RP terytorialną służbę wojskową żołnierz OT pełni rotacyjnie lub dyspozycyjnie. Przepis art. 134a ust. 5 ustawy rozpoczęcie biegu terminu dziewięćdziesięciu dni do wystąpienia przez pracodawcę z wnioskiem o zwrot poniesionych kosztów, w tym wypłaconej odprawy, wiąże natomiast z faktem zwolnienia żołnierza rezerwy z pełnienia terytorialnej służby wojskowej rotacyjnie, a nie z faktem jego zwolnienia w ogóle z terytorialnej służby wojskowej, o czym stanowi art. 98t ww. ustawy. Wbrew też zarzutom strony skarżącej, przepis § 5 ust. 5 rozporządzenia Minister Obrony Narodowej z dnia 21 lipca 2017 r. nie wprowadza żadnej modyfikacji w zakresie terminu przewidzianego w art. 134a ust. 5 ustawy. Przepis ten stanowi jedynie, że wysokość wypłaconej żołnierzowi OT odprawy uwzględnia się w kosztach liczonych za okres miesiąca, w którym żołnierz OT stawił się po raz pierwszy do pełnienia terytorialnej służby wojskowej rotacyjnie. Z wnioskiem o zwrot tych kosztów pracodawca powinien zaś wystąpić w terminie przewidzianym w art. 134a ust. 5 ustawy (§ 7 ust. 1 rozporządzenia), czyli nie później niż przed upływem dziewięćdziesięciu dni od dnia zwolnienia żołnierza rezerwy z pełnienia terytorialnej służby wojskowej rotacyjnie. W stanie faktycznym niniejszej sprawy organ prawidłowo zatem stwierdził, że pracodawca Port Lotniczy [...] złożył wniosek o zwrot kosztów wypłaconej pracownikowi odprawy z uchybieniem terminu przewidzianego w art. 134a ust. 5 ustawy. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji wyroku.