II SA/Wa 58/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Eugeniusz Wasilewski po rozpoznaniu w dniu 15 marca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Instytutu [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi Instytutu [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] na decyzję Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia [...] października 2011 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie przedłużenia pozwolenia na utworzenie Wyższej Szkoły [...] w [...] z siedzibą w [...] postanawia: odmówić przywrócenia terminu W dniu 25 listopada 2011 r. radca prawny T. P. działając w imieniu Instytutu [...] z siedzibą w [...], skierował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, skargę na decyzję Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia [...] października 2011 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie przedłużenia pozwolenia na utworzenia Wyższej Szkoły [...] w [...] z siedzibą w [...]. Pismem z dnia 17 stycznia 2012 r. Sąd wezwał reprezentującego skarżącego pełnomocnika do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia, poprzez nadesłanie dwóch odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem. Pismo to zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 23 stycznia 2012 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach sprawy). Wobec nieuzupełnienia braków formalnych skargi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, postanowieniem z dnia 23 lutego 2012 r. odrzucił skargę oraz zwrócił skarżącemu kwotę 1000 zł. tytułem zwrotu całego uiszczonego wpisu od skargi. W dniu 7 marca 2012 r. (data stempla pocztowego) pełnomocnik skarżącego nadesłał do Sądu brakujące odpisy skargi, jednocześnie wnosząc o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że uchybienie terminowi do uzupełnienia braków formalnych skargi spowodowane było omyłką. Pismo przewodnie zawierające dwa odpisy skargi stanowiące wykonanie wezwania Sądu, zostało przesłane następnego dnia po otrzymaniu wezwania. Jednak przez omyłkę, wspomniane pismo, zostało zaadresowane i przesłane do Sądu, ale za pośrednictwem Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego. Na potwierdzenie powyższego, pełnomocnik skarżącego w załączeniu przesłał kopię błędnie zaadresowanego pisma oraz kopię dowodu jego nadania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. W myśl zaś art. 87 § 1 i § 2 ppsa, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, zaś w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Ponadto, równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4). W pierwszej kolejności Sąd, zobowiązany jest zbadać, czy wniosek o przywrócenie terminu został złożony w zakreślonym przez ustawodawcę w art. 87 § 1 ppsa terminie. Datą w której pełnomocnik skarżącego uświadomił sobie fakt uchybienia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi jest dzień 6 marca 2012 r. kiedy to doręczono postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 lutego 2012 r. odrzucające skargę. Uzupełnienie braków formalnych skargi i złożenie wniosku o przywrócenie terminu, nastąpiło w dniu 7 marca 2012 r. Wobec tego stwierdzić należy, że pełnomocnik skarżącego, dochował siedmiodniowego terminu wymaganego przepisem art. 87 § 1 ppsa. Przechodząc do oceny okoliczności podanych przez pełnomocnika skarżącego w uzasadnieniu wniosku, wskazać należy, iż nie uprawdopodobnił on braku winy w uchybieniu terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, zatem wniosek ten nie jest zasadny. Instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy i jej zastosowanie nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Przywrócenie terminu może mieć miejsce wtedy, gdy uchybienie terminu, nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Pełnomocnik skarżącego podniósł, iż niewykonanie wezwania do usunięcia braków formalnych skargi, nastąpiło w skutek omyłki – niewłaściwego zaadresowania pisma. Zdaniem Sądu, stwierdzenie takie nie uprawdopodabnia, że doszło do sytuacji, w której po stronie skarżącej wystąpiła przeszkoda nie do przezwyciężenia w dochowaniu terminu. Wprawdzie przepis art. 87 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie nakłada na stronę obowiązku udowodnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu, a tylko uprawdopodobnienie tych okoliczności. Jednak sam fakt powołania się na omyłkę jest niewystarczający do stwierdzenia, iż uchybienie terminu było niezawinione. Okoliczności uzasadniające przywrócenie terminu, to takie zdarzenia, które są niemożliwe do przezwyciężenia i skutkiem których strona nie mogła dokonać czynności w terminie bez swojej winy (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 sierpnia 2008 r. o sygn. akt I OZ 581/08, publ. LEX nr 517654). Biorąc pod uwagę stan faktyczny niniejszej sprawy, stwierdzić należy, iż ogólne powołanie się przez pełnomocnika skarżącego r. pr. T. P., na omyłkowe zaadresowanie pisma, nie uprawdopodabnia braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 86 § 1 oraz art. 87 § 1, 2 i 4 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.