II SA/Wa 581/17
PostanowienieWSA w Warszawie2018-04-10
Skład orzekający: Iwona Malicka
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych jest zbędny, jeśli prawo pomocy w tym zakresie zostało już wcześniej przyznane prawomocnym postanowieniem?Ratio decidendi
Postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych podlega umorzeniu, jeśli prawo pomocy w tym zakresie zostało już wcześniej przyznane prawomocnym postanowieniem, co czyni kolejny wniosek zbędnym. Jednocześnie, jeśli wnioskodawca ubiega się również o ustanowienie adwokata, należy rozpoznać wniosek w tym zakresie, oceniając sytuację materialną strony pod kątem całkowitego lub częściowego prawa pomocy.Stan faktyczny
A. P. złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata, celem wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku WSA oddalającego jej skargę na decyzję Odwoławczej Komisji Stypendialnej w przedmiocie odmowy przyznania zapomogi. Wcześniej przyznano jej prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Skarżąca wskazała na trudną sytuację materialną i zdrowotną.Rozstrzygnięcie
1. przyznano A. P. prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata, 2. umorzono postępowanie w sprawie wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.Pełny tekst orzeczenia
Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Iwona Malicka po rozpoznaniu w dniu 10 kwietnia 2018 r. w Warszawie na posiedzeniu niejawnym wniosku A. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi A. P. na decyzję Odwoławczej Komisji Stypendialnej dla Studentów [...] z dnia [...] lutego 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zapomogi postanawia: 1. przyznać A. P. prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata, 2. umorzyć postępowanie w sprawie wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Postanowieniem z dnia 20 maja 2017 r. zostało przyznane A. P. w niniejszej sprawie prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych (k-22 akt).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 10 stycznia 2018 r., oddalił wniesioną skargę na decyzję Odwoławczej Komisji Stypendialnej dla Studentów [...] w przedmiocie odmowy przyznania zapomogi (k-51 akt). Skarżąca wnioskiem z dnia 28 marca 2018 r. ponownie wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, wniosła też o ustanowienie adwokata, celem wniesienia skargi kasacyjnej od wydanego w sprawie wyroku.
W oświadczeniu, zawartym w formularzu PPF, wskazała, że jest osobą niepełnosprawną, prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe, a jej jedynym źródłem utrzymania jest stypendium specjalne dla osób niepełnosprawnych w kwocie 400 zł miesięcznie. Oświadczyła, że nie posiada żadnego majątku ani oszczędności.
Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:
Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.). Prawo to może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 1 i 2).
W myśl zaś art. 246 § 1 pkt 1 tej ustawy, prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Należy stwierdzić, że w tej sprawie zostało już przyznane skarżącej prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, prawomocnym postanowieniem z dnia 20 maja 2017 r.
Oznacza to, że skarżąca w niniejszej sprawie jest zwolniona od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych w całym postępowaniu sądowym.
Zgodnie z art. 249a cytowanej ustawy, jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się.
Należy stwierdzić, że kolejny wniosek strony skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w tej sprawie jest zbędny, bowiem prawo pomocy w tym zakresie zostało już stronie przyznane, dlatego postępowanie z tego wniosku należało umorzyć. Jednocześnie, z uwagi na to, że wnioskodawczyni wystąpiła również o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata, trzeba uznać, że wniosek obejmuje przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym.
Ze złożonego w niniejszej sprawie kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz akt sprawy wynika, że skarżąca jest osobą niepełnosprawną, niezdolną do pracy, obecnie jej jedynym źródłem dochodu jest stypendium specjalne dla osób niepełnosprawnych w wysokości 400 zł miesięcznie, nie posiada majątku ani oszczędności.
Biorąc pod uwagę trudną sytuację finansową i zdrowotną skarżącej oraz fakt, że przy wniesieniu skargi kasacyjnej od orzeczenia sądu I instancji obowiązuje przymus adwokacko – radcowski, stwierdzić należy, że wnioskodawczyni wykazała, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Dlatego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 249a w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono, jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło