II SA/Wa 582/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Fronczyk, Sędziowie WSA Anna Mierzejewska (spr.), Andrzej Kołodziej, Protokolant Michał Sułkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 czerwca 2008 r. sprawy ze skargi S. Z. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] lutego 2008 r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania 1. uchyla zaskarżone postanowienie 2. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu w całości Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. postanowieniem z dnia [...] lutego 2008 r. nr [...], na podstawie art. 2 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz. U. z 2001 r. Nr 79, poz. 856 ze zm.) oraz art. 134 w związku z art. 129 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), po rozpatrzeniu w dniu [...] lutego 2008 r. odwołania S. Z. od decyzji Burmistrza Miasta M. z dnia [...] października 2007 r. nr [...] w sprawie: uchylenia własnej decyzji z dnia [...] listopada 2004 r. nr [...] dotyczącej przyznania dodatku mieszkaniowego w wysokości [...] zł miesięcznie w okresie od 1 listopada 2004 r. do 30 kwietnia 2005 r. odmówienia przyznania dodatku mieszkaniowego na wniosek z dnia [...] października 2005 r. nienależnego świadczenia z tytułu wypłaconego dodatku mieszkaniowego w podwójnej wysokości tj. w kwocie [...] zł określenia S. Z. wysokości odsetek od nienależnego świadczenia na dzień wydania decyzji w kwocie [...] zł, stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu organ podał, że art. 42 § 1 kpa stanowi, że pisma doręcza się osobom fizycznym w ich miejscu zamieszkania lub miejscu pracy. W przypadku nieobecności adresata, pismo doręcza się za pokwitowaniem dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, jeżeli osoba ta podjęła się oddania pisma adresatowi. O doręczeniu pisma sąsiadowi lub dozorcy zawiadamia się adresata, umieszczając zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, w drzwiach mieszkania (art. 43 kpa). Z treści art. 44 § 1 pkt 1 kpa wynika, że w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 42 i 43 kpa, poczta przechowuje pismo przez okres czternastu dni w swojej placówce, w przypadku doręczania pisma przez pocztę. Zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie 7 dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia w miejscu określonym w § 1, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata albo jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu ma posesję adresata (art. 44 § 2 kpa). W przypadku nie podjęcia przesyłki w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórnie zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia (art. 44 § 3). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy (art. 44 § 4). Dalej organ wskazał, iż organ pierwszej instancji przedmiotową decyzję przesłał ww. za pośrednictwem poczty na adres: [...], tj. na adres, który S. Z. wskazał w złożonym do Kolegium odwołaniu. Urząd Pocztowy w M. przedmiotową decyzję dostarczył adresatowi w dniu 16 października 2007 r., lecz z uwagi na nieobecność adresata zostawił zgodnie z art. 44 kpa powiadomienie o miejscu i terminie odbioru przesyłki. Po upływie 7 dni Urząd Pocztowy w M. powtórnie podjął próbę dostarczenia S. Z. decyzji, lecz z uwagi na nieobecność adresata ponownie zostawił powiadomienie o miejscu i terminie odbioru przesyłki. Po upływie 14 dni od dnia pierwszej próby doręczenia przedmiotowej decyzji, tj. dnia 31 października 2007 r. Urząd Pocztowy w M. na kopercie obok stempla pocztowego zamieścił informację, iż przesyłki nie podjęto w terminie. W związku z tym organ uznał, że przesyłkę skutecznie doręczono w dniu 31 października 2007 r. S. Z. odwołanie od decyzji złożył 17 stycznia 2008 r., tj. 77 dni po ustawowym terminie wynikającym z art. 129 § 2 kpa. Wobec powyższych okoliczności, na podstawie art. 134 kpa, organ w postanowieniu ograniczył się do stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania, ponieważ rozpatrzenie odwołania byłoby niedopuszczalne. Powyższe postanowienie stało się przedmiotem skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której skarżący wniósł o jego uchylenie. Postanowieniu zarzucił naruszenie art. 129 § 2, art. 7, art. 8, art. 9 i art. 10 kpa. W uzasadnieniu skargi podniósł, że decyzję Burmistrza Miasta M. z dnia [...] października 2007 r. odebrał osobiście w dniu 4 stycznia 2008 r. w Urzędzie Miasta M. i z tą datą pokwitował odbiór decyzji. W dniu 17 stycznia 2008 r. wniósł odwołanie. Podkreślił, że licząc termin czternastodniowy od dnia 4 stycznia 2008 r., termin został zachowany i wobec tego nie składał wniosku o przywrócenie terminu. Dodatkowo wskazał, iż w okresie od 3 czerwca do 23 grudnia 2007 r. pracował najpierw w [...], a potem w [...] i nie mógł podjąć kierowanych do niego pism. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, wywodząc jak w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), do rozpoznawania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Natomiast zgodnie z treścią art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania. Skarga analizowana pod tym kątem zasługuje na uwzględnienie, bowiem Sąd stwierdził naruszenie przepisów procedury administracyjnej, co miało istotny wpływ na wynik sprawy. Stosownie do treści art. 129 § 2 kpa odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie - od dnia jej ogłoszenia stronie. Jak wynika z akt sprawy, organ pierwszej instancji przedmiotową decyzję przesłał zainteresowanemu za pośrednictwem poczty na adres: [...], tj. na adres podany przez skarżącego. Urząd Pocztowy w M. przedmiotową decyzję dostarczył adresatowi w dniu 16 października 2007 r., lecz z uwagi na nieobecność adresata pozostawił powiadomienie. Po upływie 7 dni Urząd Pocztowy w M. powtórnie podjął próbę dostarczenia decyzji, lecz z uwagi na nieobecność adresata ponownie pozostawił powiadomienie. Po upływie czternastu dni od dnia pierwszej próby doręczenia przedmiotowej przesyłki, tj. 31 października 2007 r., Urząd Pocztowy w M. na kopercie obok stempla pocztowego zamieścił informację, iż przesyłki nie podjęto w terminie. Wobec powyższego organ przyjął, że zaskarżona decyzja została skutecznie doręczona S. Z. z dniem 31 października 2007 r. Zainteresowany wniósł odwołanie w dniu 17 stycznia 2008 r., a więc z uchybieniem terminu określonego w art. 129 § 2 kpa. W ocenie Sądu, analiza zwrotnego potwierdzenia odbioru prowadzi do wniosku, iż brak jest wyraźnej informacji doręczyciela, czy i w jaki sposób powiadomił adresata o przesyłce. Skoro na przesyłce jak i na zwrotnym poświadczeniu odbioru brak było informacji o sposobie zawiadomienia adresata o przesyłce, tym samym zdaniem Sądu, organ odwoławczy z naruszeniem dyspozycji art. 44 kpa ustalił termin doręczenia decyzji adresatowi. Skarżący musi być zawiadomiony w sposób niebudzący wątpliwości zarówno o pozostawieniu pisma w miejscu, gdzie można je odebrać, jak i terminie jego odbioru. Jeżeli nie wiadomo jak działał doręczający, doręczenia nie można uznać za dokonane. W uzasadnieniu postanowienia organ podkreślił, że stosownie do treści art. 41 § 1 kpa w toku postępowania strony oraz ich przedstawiciele i pełnomocnicy mają obowiązek zawiadomić organ administracji publicznej o każdej zmianie swego adresu, a w razie zaniedbania obowiązku określonego w § 1 doręczenie pisma pod dotychczasowym adresem ma skutek prawny, a w aktach sprawy brak jest informacji ze strony S. Z. o zmianie adresu. Wskazać należy, że organ nie wykazał, aby dopełnił obowiązku wymienionego w art. 41 § 1 kpa, tj. pouczył o skutkach niedopełnienia obowiązku zawiadamiania o zmianie adresu, które wynikają z § 2 tego przepisu. Nie potwierdza tego faktu analiza zawiadomienia o wszczęciu postępowania, ani żaden inny dokument zawarty w aktach. Otrzymane przez skarżącego zawiadomienie o wszczęciu postępowania nie zawiera pouczenia o obowiązku powiadomienia organu o każdej zmianie miejsca zamieszkania. Doręczenie na dotychczasowy adres bez uprzedniego pouczenia strony o jej obowiązku informowania organu o każdej zmianie adresu, nie może zostać uznane za skuteczne. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 145 § 1 pkt c i art. 152 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, orzekł jak w sentencji.