II SA/Wa 584/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Kube (spr.), Sędzia WSA Agnieszka Góra-Błaszczykowska, Sędzia WSA Łukasz Krzycki, Protokolant ref. Stażysta Paulina Lichowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 lipca 2019 r. sprawy ze skargi T. R. na rozkaz personalny Szefa Agencji Wywiadu z dnia [...] stycznia 2019 r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia ze stanowiska i mianowania na inne stanowisko służbowe 1. uchyla zaskarżony rozkaz personalny i poprzedzający go rozkaz personalny Szefa Agencji Wywiadu z dnia [...] grudnia 2018 r. nr [...]; 2. zasądza od Szefa Agencji Wywiadu na rzecz skarżącego T. R. kwotę 480 (czterysta osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Szef Agencji Wywiadu, na podstawie art. 50 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu (Dz. U. z 2018 r. poz. 2387 z późn. zm.), dalej zwanej "ustawą o ABW oraz AW", w związku z § 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 6 grudnia 2018 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie grup zaszeregowania stanowisk służbowych funkcjonariuszy Agencji Wywiadu i stawek uposażenia zasadniczego w tych grupach oraz wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat (Dz. U. z 2018 r. poz. 2290) oraz § 1 ust. 1 i ust. 2 zarządzenia Szefa ABW oraz AW nr [...] z dnia [...] grudnia 2018 r., rozkazem personalnym nr [...] z dnia [...] grudnia 2018 r., utrzymanym w mocy rozkazem nr [...] z [...] stycznia 2019 r., zwolnił T. R. z dotychczas zajmowanego stanowiska [...] z uposażeniem zasadniczym w 02 grupie zaszeregowania (6.780 zł) i mianował go od dnia [...] grudnia 2018 r., na nowe stanowisko służbowe w grupie zaszeregowania D2 ze stawką uposażenia zasadniczego 6.800 zł, z niezmienionym stopniem etatowym [...] przypisanym do tego stanowiska i bez zmiany kwoty dodatku służbowego. Rozkaz personalny nr [...] z dnia [...] grudnia 2018 r. został opatrzony przez organ rygorem natychmiastowej wykonalności, który uzasadnił ważnym interesem służby związanym z wejściem w życie zmian rozporządzenia i wynikających z nich zmian w strukturze etatowej Agencji Wywiadu. Szef AW, uzasadniając rozstrzygnięcie wskazał, że wynikało ono z wejścia w życie rozporządzenia z dnia 6 grudnia 2018 r., zmieniającego rozporządzenie w sprawie grup zaszeregowania stanowisk służbowych funkcjonariuszy Agencji Wywiadu i stawek uposażenia zasadniczego w tych grupach oraz wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat, które w załączniku wprowadziło nową tabelę grup zaszeregowania stanowisk służbowych i nowych, odpowiadających im stawek uposażenia zasadniczego. Podniósł, że zgodnie z nowym rozporządzeniem tabela zawiera 27 grup zaszeregowania (przed zmianą rozporządzenia było ich 26), grupy te mają nowe, literowe oznaczenie (poprzednio było oznaczenie cyfrowe) i przyporządkowano do nich nowe stawki uposażenia. Wobec powstałych różnic nie można aktualnie obowiązujących grup uposażenia odnieść wprost, ani porównać do grup uposażenia obowiązujących przed nowelizacją. Organ, działając na podstawie upoważnienia ustawowego, przewidzianego w art. 116 ust. 3 ustawy o ABW oraz AW, wydał niejawne zarządzenie nr [...] z dnia [...] grudnia 2018 r., określające stanowiska służbowe i stopnie etatowe, zaszeregowanie tych stanowisk do grup uposażenia i przypisanych im stopni etatowych, odpowiadające nowym grupom zaszeregowania w zmienionym rozporządzeniu. Zarządzenie nr [...] z dnia [...] grudnia 2018 r. wprowadziło nową tabelę stanowisk służbowych w Agencji Wywiadu, która zawiera mniej stanowisk niż w poprzednio obowiązującym zarządzeniu Szefa AW nr [...] z dnia [...] czerwca 2016 r. W wyniku zmniejszenia liczby stanowisk służbowych w Agencji Wywiadu nie istnieje już m. in. stanowisko dotychczas zajmowane przez skarżącego. Powyższe zmiany przepisów, spowodowały konieczność zwolnienia skarżącego z dotychczas zajmowanego stanowiska i mianowania go na stanowisko nowe, co jednak nie było powiązane z obniżeniem jakiegokolwiek składnika uposażenia. Faktyczna różnica pomiędzy nowym stanowiskiem zajmowanym przez skarżącego, a stanowiskiem zajmowanym przed wydaniem rozkazu nr [...], to różnica w kwocie uposażenia w wysokości 20 zł na nowym stanowisku. Skarżący nadal zajmuje stanowisko samodzielne (eksperckie), do którego przypisany jest taki sam stopień etatowy, jak na poprzednim stanowisku, nie zmieniła się także wysokość dodatku służbowego. T. R. w skardze, skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rozkaz personalny Szefa AW nr [...] z [...] stycznia 2019 r., zarzucił organowi naruszenie: 1. art. 138 § 1 ust. 2 z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, dalej zwanej: k.p.a. w zw. z art. 57 ust. 2 pkt 4 ustawy o ABW oraz AW, poprzez jego przedwczesne zastosowanie w sytuacji przeprowadzenia postępowania administracyjnego w przedmiocie przeniesienia skarżącego na niższe stanowisko służbowe z naruszeniem przepisów postępowania, w szczególności: art. 7, art. 8, art.77 § 1, art. 75 § 1, art. 80, art. 107 § 1 k.p.a. w zw. art. 11 k.p.a., co mogło mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy; 2. art. 7, art. 77 § 1 i art. 75 § 1, art. 80 k.p.a. w zw. z art. 8 k.p.a. poprzez niezebranie i nierozpatrzenie, w sposób wszechstronny i rzetelny, całego materiału dowodowego istotnego dla rozstrzygnięcia sprawy w tym, niedokonanie przez organ w toku postępowania administracyjnego, poprzedzającego wydanie zaskarżonego rozkazu personalnego, rzetelnej analizy etatowo-kadrowo-finansowej pod kątem istnienia równorzędnego stanowiska dla skarżącego w nowoutworzonej strukturze etatowej Agencji Wywiadu w związku z wejściem w życie rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 6 grudnia 2018 r., zmieniającego rozporządzenie tegoż organu w sprawie grup zaszeregowania, stanowisk służbowych w tych grupach oraz wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat oraz § 1 ust. 1 i ust. 2 zarządzenia Szefa AW nr [...] z dnia [...] grudnia 2018 r. w sprawie określenia stanowisk służbowych i stopni etatowych, zaszeregowania tych stanowisk do grup uposażenia i przypisania im stopni etatowych, określających nową tabelę zaszeregowania stanowisk służbowych do grup uposażenia i przypisania im stopni etatowych, odpowiadającego również finansowo dotychczas zajmowanemu, mając na względzie, iż po likwidacji stanowiska "głównego eksperta", w ramach stanowiska "eksperta" została przewidziana grupa zaszeregowania odpowiadająca dotychczas przypisanej skarżącemu, tj. grupa C2, co doprowadziło organ do wadliwego ustalenia stanu faktycznego sprawy, polegającego na przyjęciu, iż nie ma możliwości mianowania skarżącego na równorzędne stanowisko służbowe, skutkującego wadliwą subsumcją przepisów materialnych, co miało bezpośredni wpływ na rozstrzygnięcie podjęte w sprawie; 3. art. 108 § 1 k.p.a. poprzez zastosowanie przez organ rygoru natychmiastowej wykonalności wobec niewykazania w rozpatrywanej sprawie choćby jednej z przesłanek enumeratywnie wymienionych we wskazanym przepisie, 4. art. 107 § 1 pkt 1 k.p.a. poprzez niepowołanie przez organ w podstawie prawnej rozkazu personalnego art. 57 ust. 2 pkt 4 ustawy o ABW oraz AW w sytuacji kiedy, jak wynika z zaskarżonego rozkazu, jak i rozkazu go poprzedzającego, w kontekście zmian w ramach struktury etatowej AW, dokonanej w związku z wejściem w życie powołanego rozporządzenia i zarządzenia nr [...], dotychczas zajmowane przez skarżącego stanowisko - głównego eksperta, zostało zlikwidowane; 5. art. 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 11 k.p.a. w zw. z art. 57 ust. 2 pkt 4 ustawy o ABW oraz AW poprzez sporządzenie uzasadnienia zaskarżonego rozkazu w sposób ogólnikowy i lakoniczny, nieodpowiadający kryteriom wskazanego przepisu, w szczególności, polegający na niewykazaniu, dlaczego organ w przeprowadzonej w przypadku skarżącego likwidacji zajmowanego przez niego stanowiska nie zastosował art. 57 § 2 pkt. 4 ustawy o ABW oraz AW, a co za tym idzie konsekwencji z niego wynikających odnośnie obowiązku poszukiwania stanowiska równorzędnego, a dopiero wobec jego braku mianowania na stanowisko niższe, a także niewykazaniu dlaczego organ mianował skarżącego na stanowisko niższe - mając na względzie grupę zaszeregowania, w sytuacji kiedy mianując skarżącego na stanowisko eksperta miał formalnie możliwość, zgodnie z zakresem grup zaszeregowania przypisanych do tego stanowiska, mianować go zgodnie z dotychczas zajmowaną grupą - C2 i nie wykazał jakimi kryteriami kierował się podejmując takie rozstrzygnięcie; 6. art. 57 ust. 2 pkt 4 ustawy o ABW oraz AW poprzez jego niezastosowanie, mimo likwidacji zajmowanego przez skarżącego stanowiska i tym samym nie wywiązanie się przez organ z obowiązku poszukiwania dla skarżącego stanowiska równorzędnego, a dopiero wobec jego braku mianowania go na niższe stanowisko służbowe. Skarżący wniósł o: • uchylenie zaskarżonego rozkazu personalnego Szefa Agencji Wywiadu nr [...] z dnia [...] stycznia 2019 r. i rozkazu personalnego go poprzedzającego, w całości, • dopuszczenie i przeprowadzenie przez Sąd, na podstawie art. 106 § 3 p.p.s.a., dowodów z dokumentów w postaci: - wyciągu z akt osobowych skarżącego - na okoliczność przebiegu jego służby, począwszy od wydania rozkazu o mianowaniu skarżącego na stanowisko dyrektora Biura AW - w grupie 02 zaszeregowania, z uwzględnieniem kolejnych zmian kadrowych, aż do wydania zaskarżonego rozkazu wraz z informacjami dotyczącymi otrzymywanych nagród, premii i wyróżnień, - zarządzenia Szefa AW nr [...] z dnia [...] grudnia 2018 r. w sprawie określenia stanowisk służbowych i stopni etatowych, zaszeregowania tych stanowisk do grup uposażenia i przypisania im stopni etatowych, określających nową tabelę zaszeregowania stanowisk służbowych do grup uposażenia i przypisania im stopni etatowych oraz zarządzenia je poprzedzającego, obowiązującego przed wejściem w życie zarządzenia nr [...] - na okoliczność porównania nowej struktury etatowej i istnienia w jej ramach stanowiska równorzędnego w porównaniu z poprzednio obowiązującą strukturą etatową i stanowiskiem dotychczas zajmowanym przez skarżącego, • zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 2107 ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oceniając zasadność skargi w świetle wskazanych wyżej kryteriów Sąd stwierdził, że skarga T. R. zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżony rozkaz personalny nr [...] z [...] stycznia 2019 r. i poprzedzający go rozkaz nr [...] z dnia [...] grudnia 2018 r. zostały wydane z naruszeniem prawa materialnego, które to naruszenie miało wpływ na wynik sprawy. Przepis art. 50 ust. 1 ustawy o ABW oraz AW ma co prawda charakter kompetencyjny, ale w akceptowanej praktyce przyjęte zostało, że tego typu przepis stanowi samodzielną podstawę do podjęcia decyzji o przeniesieniu funkcjonariusza na inne stanowisko służbowe. Żaden bowiem inny przepis ustawy nie normuje przesłanek: "mianowania na stanowisko" i "zwalniania ze stanowiska". Służba w formacjach mundurowych cechuje się służbowym podporządkowaniem i niezbędną w tej służbie dyspozycyjnością. Zatem zwolnienie funkcjonariusza z zajmowanego stanowiska służbowego i mianowanie go na inne stanowisko w ramach uznania administracyjnego jest dopuszczalne zawsze, o ile owo mianowanie nastąpi na równorzędne stanowisko służbowe. Taki wniosek wynika a contrario z przepisu art. 57 ustawy o ABW oraz AW, który obwarowuje szeregiem przesłanek przeniesienie funkcjonariusza na niższe stanowisko służbowe. W ocenie Sądu, organ wadliwie przyjął, że stanowisko, na które został mianowany skarżący, jest równorzędne w stosunku do stanowiska, z którego został zwolniony (zlikwidowanego), bowiem stanowisko eksperta nie zachowuje istotnych cech równorzędności wobec stanowiska dotychczasowego - głównego eksperta - w zakresie grupy zaszeregowania. Organ wartościując równorzędność stanowiska, na które mianował skarżącego, ograniczył się do porównania z dotychczasowym, wyłącznie do stopnia etatowego, uposażenia zasadniczego i wysokości dodatku służbowego, pomijając kategorię zaszeregowania, która jest istotnym atrybutem równorzędności stanowisk. Przed wejściem w życie rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 6 grudnia 2018 r., zgodnie z zarządzeniem Szefa AW nr [...] z dnia [...] czerwca 2016 r. w sprawie określenia stanowisk służbowych i stopni etatowych, zaszeregowania tych stanowisk do grup uposażenia i przypisana im stopni etatowych, dla stanowiska głównego eksperta, a także doradcy Szefa AW i dyrektora była przewidziana grupa zaszeregowania 01 - 02. Skarżący zajmujący stanowisko [...] był zaszeregowany do grupy - 02 ze stawką 6.780 zł. Po wejściu w życie powołanego wyżej rozporządzenia, na podstawie wydanego przez Szefa AW zarządzenia nr [...] z dnia [...] grudnia 2018 r. w sprawie określenia stanowisk służbowych i stopni etatowych, zaszeregowania tych stanowisk do grup uposażenia i przypisana im stopni etatowych, zlikwidowano stanowisko głównego eksperta, zaś stanowisko doradcy Szefa AW i dyrektora przypisano do grupy zaszeregowania C1 i C2. Natomiast do istniejącego przed zmianą stanowiska eksperta przypisane były grupy 03 – 05, zaś po zmianie, zarządzeniem nr [...] z dnia [...] grudnia 2018 r., stanowisko eksperta przyporządkowano do grupy D1 i D2. Przeprowadzona analiza porównawcza zarządzeń określających stanowiska służbowe i stopnie etatowe, zaszeregowania tych stanowisk do grup uposażenia i przypisanych im stopni etatowych, daje podstawę do stwierdzenia, że grupa zaszeregowania D2, do której aktualnie przynależy stanowisko skarżącego, przed zmianą (grupa 03 – 05) obejmowała stanowiska niższe od zajmowanego wówczas przez niego (główny ekspert - grupa 02). Wobec powyższego należy stwierdzić, że organ wydając zaskarżony rozkaz nr [...] z [...] stycznia 2019 r. i rozkaz poprzedzający nr [...] z dnia [...] grudnia 2018 r., naruszył art. 50 ust. 1 i 3 ustawy o ABW oraz AW przyjmując, że mianuje skarżącego w związku z likwidacją jego dotychczasowego stanowiska na stanowisko równorzędne. Zgodnie z art. 106 § 3 p.p.s.a., Sąd może z urzędu lub na wniosek stron przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. Sąd oddalił wnioski dowodowe skarżącego zgłoszone w skardze z uwagi na to, iż nie były niezbędne dla rozstrzygnięcia sprawy, a ponadto zarządzenie Szefa AW nr [...] z dnia [...] grudnia 2018 r. oraz zarządzenie Szefa AW nr [...] z dnia [...] czerwca 2016 r. w sprawie określenia stanowisk służbowych i stopni etatowych, zaszeregowania tych stanowisk do grup uposażenia i przypisana im stopni etatowych znajdują się w aktach administracyjnych sprawy. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji wyroku. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 ustawy, zasądzając od Szefa Agencji Wywiadu na rzecz skarżącego kwotę 480 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania, na które składa się wynagrodzenie radcy prawnego w wysokości 480 zł, ustalone na podstawie § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2018 r., poz. 265).