II SA/Wa 586/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Mierzejewska po rozpoznaniu w dniu 26 maja 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. T. z dnia 25 marca 2008 r. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi K. T. na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] stycznia 2007 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy postanawia odmówić ustanowienia adwokata K. T. w dniu 29 kwietnia 2008 r. wniosła sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego z dnia 17 kwietnia 2008 r. o odmowie ustanowienia adwokata. Stosownie do art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. zwanej dalej "ppsa"), w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zaskarżone postanowienie traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Prawo pomocy w zakresie częściowym, obejmującym ustanowienie adwokata, przysługuje osobie fizycznej, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ppsa). Zgodnie z treścią art. 252 § 1 ppsa osoba fizyczna, która ubiega się o przyznanie prawa pomocy, jest zobowiązana do złożenia oświadczenia dotyczącego jej stanu majątkowego oraz podania dokładnych danych o stanie rodzinnym. Z kolei art. 255 ppsa stanowi, że jeżeli oświadczenie strony zawarte we wniosku okaże się niewystarczające do oceny jej stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest zobowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego. Dopiero po otrzymaniu i zapoznaniu się z treścią takich dokumentów Sąd może wydać prawidłowe orzeczenie w tym zakresie. Z przytoczonych przepisów wynika, że osobę ubiegającą się o prawo pomocy obciąża obowiązek wykazania, że znajduje się w określonej sytuacji materialnej uprawniającej do przyznania jej tego prawa. W związku z tym, iż oświadczenie wnioskodawcy nadesłane do Sądu okazało się niewystarczające, brak było danych niezbędnych do dokonania pełnej oceny rzeczywistych możliwości płatniczych wnioskodawcy, Sąd pismem z dnia 28 marca 2008 r. wezwał K. T. do złożenia dokumentów źródłowych potwierdzających jej sytuację materialną i rodzinną. Skarżąca nie wykonała wezwania w sposób należyty i nie nadesłała wszystkich wymaganych przez Sąd dokumentów. W odpowiedzi skarżąca nadesłała jedynie kserokopię dokumentu wskazującego na wysokość ponoszonych miesięcznie opłat związanych z eksploatacją mieszkania, w tym opłat za gaz, energię i wodę. Należy podkreślić, iż ustalenie, czy skarżąca może samodzielnie opłacić zawodowego pełnomocnika bez uszczerbku dla zaspokojenia podstawowych potrzeb, możliwe jest tylko w oparciu o ocenę stosownych dokumentów źródłowych. Warunkiem koniecznym do dokonania takiej oceny jest ich złożenie przez wnioskodawczynię. Powyższe pismo skarżącej nie stanowi należytego wykonania wezwania Sądu, bowiem K. T. nie przedstawiła dokumentów wskazujących na okoliczność, iż nie ma dostatecznych środków na poniesienie kosztów opłacenia wynagrodzenia adwokata. Odstępując od złożenia wymaganych dokumentów nie wykazała, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Niedopełnienie obowiązku przesłania pełnej dokumentacji dotyczącej stanu majątkowego uniemożliwiło dokonanie właściwej oceny jej sytuacji majątkowej, a w konsekwencji przesądziło o odmowie przyznania adwokata. Nieuzupełnienie wniosku o dodatkowe informacje dotyczące sytuacji majątkowej skarżącej Sąd potraktował jako niewykazanie, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania. Z tych względów Wojewódzki Sad Administracyjny, na podstawie art. 260 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.