II SA/Wa 589/14

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Iwona Malicka po rozpoznaniu w dniu 25 września 2014 r. w Warszawie na posiedzeniu niejawnym wniosku H. D. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi H. D. na postanowienie Prezesa Rady Ministrów z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie przyznania świadczenia specjalnego postanawia: przyznać H. D. prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. H. D., po oddaleniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 18 czerwca 2014 r., wniesionej przez niego skargi, zwrócił się w niniejszej sprawie o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów i ustanowienia adwokata. We wniosku podał, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, a utrzymuje się z renty w wysokości 810,85 zł netto. Wskazał, że do stałych kosztów jego gospodarstwa domowego należą: opłaty za energię elektryczną – 100 zł, za gaz – 55 zł, telefon – 30 zł, wodę – 10 zł, wywóz śmieci – 20 zł, zakup środków czystości – 40 zł, spłata raty pożyczki na zakup opału na zimę – 120 zł, zakup lekarstw – 250 zł. Oświadczył, że posiada dom o powierzchni 70 m2, siedlisko o wielkości 16 arów, chlew o powierzchni 60 m2 oraz dwa budynki gospodarcze po około 20 m2, natomiast nie ma oszczędności. Do wniosku dołączył odcinek otrzymywanej renty za miesiąc wrzesień 2014 r. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje: Należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie skarżący, stosownie do treści art. 239 pkt 1 lit. e ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Natomiast zgodnie z art. 262 powołanej ustawy, przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego, mają odpowiednie zastosowanie do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Stosownie zaś do art. 245 § 1 i 3 tej ustawy, prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie częściowym i obejmować tylko ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Przyznanie tego prawa osobie fizycznej następuje na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Jak wynika ze złożonego wniosku, skarżący prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, nie ma oszczędności, a jego jedyny dochód stanowi renta w wysokości 1.553,79 zł brutto – 810,85 zł netto. Z tej kwoty, po opłaceniu rachunku za telefon, kosztów utrzymania domu oraz mediów, wpłacie kolejnej raty zaciągniętej pożyczki na zakup opału na zimę (2.500 zł) i zakupieniu lekarstw, zostaje wnioskodawcy około 200 zł miesięcznie na codzienne utrzymanie. W konsekwencji oznacza to, że skarżący wykazał, iż nie jest w stanie ponieść kosztów związanych z ustanowieniem profesjonalnego pełnomocnika bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie. Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 262 i art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, postanowiono, jak w sentencji.