II SA/Wa 59/10

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Iwona Maciejuk po rozpoznaniu w dniu 30 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata A. J. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi A. J. na decyzję Prezesa Rady Ministrów z dnia [...] października 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia specjalnego postanawia - przyznać adwokatowi A. J. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 120 zł (sto dwadzieścia złotych) oraz kwotę 26,40 (dwadzieścia sześć złotych i czterdzieści groszy) stanowiącą 22% podatku VAT, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu - Postanowieniem z dnia 15 marca 2010 r. sygn. akt II SA/Wa 59/10 referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ustanowił skarżącemu adwokata. Okręgowa Rada Adwokacka w W. pełnomocnikiem skarżącego wyznaczyła adwokata Ar. J. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 21 maja 2010 r. sygn. akt II SA/Wa 59/10 oddalił skargę A. J. na decyzję Prezesa Rady Ministrów z dnia [...] października 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia specjalnego. Wnioskiem z dnia 21 lipca 2010 r. wyznaczony adwokat zwrócił się o przyznanie wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku. Pełnomocnik zawiadomił o przesłaniu opinii skarżącemu oświadczając jednocześnie, że koszty pomocy prawnej udzielonej z urzędu nie zostały zapłacone w całości ani w części. Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej adwokata uregulowane zostały w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.). Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1c) powołanego rozporządzenia, stawka minimalna wynosi w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna bądź decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego – 240 zł. Jednocześnie, zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 2 b) w drugiej instancji za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej stawka wynosi 50% stawki minimalnej określonej w pkt. 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji – 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. wspomnianej wyżej kwoty. W niniejszej sprawie pomoc prawna z urzędu, o przyznanie kosztów której zwrócił się adwokat, sprowadzała się do sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. W związku z tym, że wyznaczony adwokat prowadził sprawę skarżącego w postępowaniu pierwszoinstancyjnym, powinien otrzymać wynagrodzenie wynoszące 50% stawki minimalnej określonej w § 18 ust. 1 pkt 1c) wskazanego rozporządzenia. Stosownie do § 2 ust. 3 rozporządzenia, opłata ulega podwyższeniu o stawkę podatku od towarów i usług. Z tego względu, na podstawie art. 250 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.