II SA/Wa 592/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA - Ewa Pisula-Dąbrowska po rozpoznaniu w dniu 5 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. P. na decyzję Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej w [...] z dnia [...] maja 2013 r. nr [...] w przedmiocie związku stwierdzonego schorzenia i inwalidztwa ze służbą wojskową postanawia odrzucić skargę. Orzeczeniem Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w [...] z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [...], wydanym w sprawie zdolności do zawodowej służby wojskowej i inwalidztwa, zaliczono R. P. do grupy II, kategorii N - trwale niezdolny do zawodowej służby wojskowej. Komisja zaliczyła badanego do trzeciej grupy inwalidztwa z ogólnego stanu zdrowia z datą powstania inwalidztwa z dniem [...] grudnia 2012 r. Nie zaliczono strony do żadnej grupy inwalidztwa w związku ze służbą wojskową i stwierdzono, że jest zdolny do pracy. O powyższego orzeczenia R. P. wniósł odwołanie, podnosząc, że nie zgadza się z ustaleniem Komisji, że jego schorzenia nie pozostają w związku ze służbą wojskową. Centralna Wojskowa Komisja Lekarska w [...] orzeczeniem z dnia [...] maja 2013 r. nr [...] utrzymała w mocy ww. orzeczenie. Strona nie została pouczona o środkach zaskarżenia, przysługujących od tego orzeczenia. Orzeczenie zostało doręczone stronie w dniu 27 sierpnia 2013 r. Organ pismem z dnia 28 stycznia 2014 r., w odpowiedzi na składane prze stronę wnioski o ponowne rozpatrzenie jego sprawy, pouczył R. P. o przysługujących mu środkach zaskarżenia od wydanego w sprawie orzeczenia. Pismem z dnia 28 lutego 2014 r. R. P. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na orzeczenie Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej w [...]. Wniósł o uchylenie zaskarżonego orzeczenia, w części dotyczącej ustalenia braku związku schorzenia, powodującego niezdolność do służby wojskowej, ze służbą wojskową i niezaliczenia go do żadnej grupy inwalidztwa w związku ze służbą wojskową. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie. W uzasadnieniu wyjaśnił, że związek chorób i schorzeń ze służbą wojskową lub jego brak nie decyduje o zdolności lub niezdolności do służby wojskowej, a ma wpływ jedynie na prawo do świadczeń odszkodowawczych lub wysokość świadczeń emerytalno-rentowych. Orzeczenia komisji w tej części poddawane są autonomicznej kontroli przez sądy powszechne w ramach rozpoznawania odwołań od decyzji o świadczeniach odszkodowawczych, rentowych lub z zakresu zaopatrzenia emerytalnego, a nie przez sądy administracyjne. Wskazał również, że skarga została wniesiona z naruszeniem ustawowego terminu, a orzeczenie nie zawierało pouczenia o przysługujących środkach zaskarżenia, bowiem dotyczyło ustalenia związku schorzeń ze służbą wojskową. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), bowiem sprawa będąca przedmiotem zaskarżenia, czyli ustalenie związku istniejących schorzeń ze służbą wojskową oraz związku stwierdzonego inwalidztwa ze służbą wojskową, nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 9 marca 2005 r., sygn. OSK 1203/04 (internetowa baza orzeczeń http://orzeczenia.nsa.gov.pl) wskazał, że wojskowe komisje lekarskie orzekają w dwóch reżimach prawnych, dlatego orzeczenia tych komisji dzielą się na dwie grupy. Jedna grupa orzeczeń dotyczy zagadnień zdolności do służby, to jest zagadnień ustalania stanu zdrowia danej osoby na potrzeby zaliczenia jej do określonego stopnia zdolności do służby, które podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Druga grupa orzeczeń komisji lekarskich, to orzeczenia ustalające schorzenia, czy też inwalidztwo funkcjonariusza i ich związek ze służbą, do celów odszkodowawczych, rentowych albo zaopatrzenia emerytalnego. Orzeczenia z tej grupy poddawane są kontroli przez sądy powszechne w ramach rozpoznawania odwołań od decyzji o świadczeniach odszkodowawczych, rentowych lub z zakresu zaopatrzenia emerytalnego. W uchwale z dnia 27 października 1999 r. o sygn. akt III ZP 9/99 (OSNP 2000/5/167) Sąd Najwyższy stwierdził, że sąd administracyjny nie jest właściwy w sprawie ze skargi żołnierza na orzeczenie komisji lekarskiej w przedmiocie związku choroby czy inwalidztwa ze służbą wojskową. Podobne stanowisko w tym zakresie zajął Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu składu 7 sędziów z dnia 6 listopada 2000 r. o sygn. akt OSA 1/00 (ONSA 2001/2/47). W niniejszej sprawie skarżący – R. P. kwestionuje orzeczenie Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej z dnia [...] maja 2013 r. nr [...] jedynie w części, dotyczącej ustalenia braku związku ze służbą wojskową, stwierdzonego przez organ schorzenia, powodującego niezdolność do służby wojskowej oraz ustalonego przez komisje lekarskie inwalidztwa. Jak wskazano wyżej, od orzeczeń komisji lekarskich, dotyczących ustalenia związku stwierdzonego schorzenia oraz inwalidztwa ze służbą wojskową, skarga do sądu administracyjnego nie przysługuje. Zatem skarga R. P. z dnia 28 lutego 2014 r. jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Z tych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji.