II SA/Wa 597/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Kruszewska-Grońska po rozpoznaniu w dniu 23 maja 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. D. reprezentowanego przez opiekuna A. D. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] lutego 2025 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania renty z tytułu niezdolności do pracy w drodze wyjątku p o s t a n a w i a: odrzucić skargę Pismem z [...] marca 2024 r. A.D., jako opiekun małżonka – M.D. (dalej: "skarżący"), wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z [...] lutego 2025 r. nr [...] odmawiającą przyznania skarżącemu renty z tytułu niezdolności do pracy w drodze wyjątku. W związku z tym, że do skargi nie został dołączony żaden dokument wykazujący umocowanie A.D. do działania w imieniu skarżącego (jak np. zaświadczenie Sądu o ustanowieniu jej opiekunem męża lub postanowienie Sądu w tym przedmiocie), pismem Sądu z 22 kwietnia 2025 r. wezwano A.D. do usunięcia braków formalnych skargi poprzez wykazanie stosownym dokumentem (w szczególności orzeczeniem sądowym) uprawnienia do działania w imieniu skarżącego w niniejszym postępowaniu - w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie doręczono adresatowi 25 kwietnia 2025 r. (odbiór korespondencji pokwitowała H.S. - vide zwrotne potwierdzenie odbioru, karta nr 22-22verte akt sądowych sprawy). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."), sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W myśl art. 58 § 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Stosownie do treści art. 27 p.p.s.a., osoba fizyczna niemająca zdolności do czynności w postępowaniu może je podejmować tylko przez swojego przedstawiciela ustawowego. W myśl art. 29 p.p.s.a. przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Brak takiego dokumentu stanowi brak formalny, do którego uzupełnienia wzywa się na podstawie art. 49 § 1 p.p.s.a. Według tego ostatniego przepisu, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Odmienny skutek nieuzupełnienia braków formalnych m.in. został przewidziany w przypadku skargi - w art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Łączne odczytywanie obu regulacji wskazuje, iż nieuzupełnienie w terminie siedmiu dni braków formalnych skargi obliguje sąd do jej odrzucenia. W niniejszej sprawie skarga została sporządzona i podpisana, w imieniu skarżącego, przez jego małżonkę – A.Z., która podała, że jest opiekunem prawnym męża (przebywającego od [...] lutego 2024 r. w śpiączce). Przepis art. 13 § 2 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2024 r., poz. 1061 ze zm.) stanowi, iż dla ubezwłasnowolnionego całkowicie ustanawia się opiekę, chyba że pozostaje on jeszcze pod władzą rodzicielską. Natomiast art. 591 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2024 r., poz. 1568 ze zm.) przewiduje, iż po złożeniu przyrzeczenia przez opiekuna sąd opiekuńczy wydaje mu zaświadczenie. Zatem także ww. dokument - oprócz postanowienia sądu o ustanowieniu opiekuna - potwierdza sprawowanie tej funkcji. Dlatego Sąd wezwał wnoszącą skargę A.D. do wykazania stosownym dokumentem uprawnienia do działania w imieniu skarżącego. Wezwanie to nie zostało dotychczas wykonane; siedmiodniowy termin do nadesłania ww. dokumentu bezskutecznie upłynął 2 maja 2025 r. W konsekwencji żona skarżącego nie wykazała umocowania do działania w imieniu małżonka. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. odrzucił skargę, o czym orzekł w sentencji postanowienia.